IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Dragon Riders (F&F)

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3  Volgende
AuteurBericht
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   zo feb 09, 2014 8:45 pm

Rox keek de koningin aan en zijn blik was neutraal. Van binnen was hij aant denken. Hij had die roran nog nooit ontmoet maar wel al over hem gelezen hij was slim.’ik zal hem niet onderschatten vrouwe.’zegt hij dan en hij bleef naar de koningin kijken als ze weer verder gaat. ’het is maar een jonge. Een jonge jonge die nog niet genoeg weet over magie.’ Begint rox te vertellen en hij deed een paar passen dichter naar de koningin. ’ik ben geen klein kind meer . ik ben een drakenrijder al 7 jaar, ik kan zo veel met mijn magie waar hij nog niet over droomt. Een beweging en zijn levensenergie is weg en is hij dood.’ Zegt hij en hij keek de koningin wat rebels aan. Rox was niet iemand die zich zomaar dood zou laten gaan of gewonnen zou geven wat hij vandaag bij die jonge had gedaan deed hij normaal nooit normaal kwam niemand levend uit zoon dorp. dan grijnst hij ondeugend en loopt weer achter uit wetentdtot hij wat grof uit de hoek was gekomen. ’vergeef me voor mijn lichte grofheid het was een lange dag.’ Zegt hij dan en hij boog voor haar en keek haar nu niet aan. Rox wist onderhand wel wat de koningin wilde en niet want in het begin deed hij nou niet echt wat zij wilde maar nu wel.

Elsa keek naar het groepje mensen terwijl ze nog steeds eeen grommend geluid maakte en gevaarlijk met haar staart heen en weer zwiepte als een kat die naar haar vermoedelijke prooi kijkt. Ze liet haar tanden zien als de mensen hun wapens trekken maar die jonge die ze voor rox aan zag door de magie stroom zorgde tot hen stopte en zelf liet ze haar tanden niet meer zien en ze keek de jongen aan terwijl hij sprak. Toen de jongen was uitgesproken drong zij zijn geest binnen om met hem te kunnen spreken. Draken konden dit maar vele deden dit niet.(shapira kon ook met arya communiceren dus vandaar) ‘WEZEN laat me niet lachen, ik ben een draak GEEN wezen.’ Snauwt ze vel in zijn geest. Ze bukte haar hoofd wat en ze keek de jongen aan en rook even en haar blik bleef hangen op het teken op zijn pols. Dat had rox zeker gedaan want daar voelde ze de magie vanaf komen het was nog niet lang geleden gebeurt. Ze kwam weer recht en keek naar de mensen ze dacht aan wat de koningin haar ooit gezegt had als iemand haar zag moest ze hen doden.

Mysa was klaar met haar ronde en waste haar handen en deed haar schort uit en liep huppelend nar buiten toe en rekte zich even uit. Ze keek naar de steren die nu aan de hemel waren aant verschijnen. Sterren vond ze prachtig.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Freek

avatar

Aantal berichten : 1227
Registratiedatum : 16-04-12
Leeftijd : 25
Woonplaats : Magnolia

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   ma feb 10, 2014 8:53 am

De koningin had weggekeken maar keek Rox snel en strak aan toen hij rebels tegen haar begon te praten. Ze draaide een met haar hand en het leek wel alsof al het licht weggezogen werd, de kaarsen en fakkels gingen niet uit, maar het licht dat zij uitstraalden werd minimaal. De koningin kreeg een schaduw op haar gezicht waar mening volwassen man gillend weg van zou rennen. "Ondanks je excuses had ik onderhand wel gedacht dat je zoiets niet meer zou doen" zei ze nog killer dan voorheen, haar stem had nu een holle ondertoon. Toen de koningin dat zei kon je het schrikkende geluid van de wachters horen. "Je moet jezelf ook niet overschatten Rox, zonder mij was je nu nog een boeren jongen geweest. Onthoud, Dat, Goed..." zei ze. Langzaam keerde het licht weer terug, "Ik wil nu dat je uit mijn zicht verdwijn voordat ik je nog wat aandoe, ik wil mijn rijder niet kwijt, het lijkt er de laatste tijd op dat jij de enige bent die nog enigszins iets niet volkomen beroerd doet..." zei ze, terwijl ze weg keek en met haar hand wuifde om aan te tonen dat ze klaar met hem was.

Rhoanr schrok toen hij de stem in zijn hoofd hoorde, het was een elegante vrouwelijke stem. Hij maakte een buiging en zei terug "Het spijt me ow schone god van de lucht, maar ik heb niet zulke goede ogen als u heeft, en ik heb nog nooit een draak gezien, zeker niet eentje met zulke mooie schubben als u heeft." zei hij, in buiging staand met zijn hoofd geheven zodat hij de draak in de ogen kon kijken.
"Mag ik u vragen waar wij uw bezoek aan te danken hebben?" vroeg hij op rustige toon.
Nyla keek met grote ogen van Rhoanr naar de (blijkbaar) draak, ze draaide zich naar Broanr en fluisterde "wat doet hij...praat hij met haar?" broanr haalde zijn schouders op "ik denk het" fluisterde hij terug
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   ma feb 10, 2014 9:18 am

Rox voelde de energie rond de koningi aan sterkend en haar licht veller worden terwijl de rest in de zaal leek te vervagen. Hij liet geen geluid van schrik horen, alleen zijn spieren spande zich voor een mogelijke klap van pijn op te kunnen vangen en hij luisterde naar de woorden van de koningin. ‘nogmaals het spijt me, en u hebt gelijk zonder u was ik een boeren jongen geweest.’ Zegt hij en hij sloeg zijn blik ter onderdanigheid neer. Hij keek niet op bij haar volgende woorden tot hij weg moest gaan. Dan kijkt hij langzaam op.’jah mijn vrouwe.’zegt hij weer even beleefd als in het begin en hij maakte een diepe buiging en vervolgens liep hij rustig uit de troonzaal bij de deur keek hij even achterom maar dan loop hij weer verder.

Elsa maakte een neuriënd geluid en keek de jongen aan.’dat met ogen is een feit maar de rest wat je blaas kaakt is gevlei al moet ik zeggen tot ik die met de schubben goed vond.’zegt ze tegen hem geamuseerd en ze kantelde haar hoofd lichtjes. Deze jongen voor haar was niet echt bang dat mocht ze wel aan hem en nog iets wat niet te verklaren was.’stop maar met vleien dat hoeft van mij niet.’sist ze dan en ze sloeg met haar staard op de grond. Ze had nooit andere mensen gesproken naast haar rijder en de koningin. Dan hoort ze zijn vraag.’nieuwschierigheid.’ zegt ze gedeeltelijk eerlijk tegen de jongen en precies zoals haar rijder dat ook zei. Dan kijkt ze naar zijn met gezellen.’we maken een afspraak. Ik laat jullie allenmaal leven als jullie niet over mij spreken jochie.’zegt ze
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Freek

avatar

Aantal berichten : 1227
Registratiedatum : 16-04-12
Leeftijd : 25
Woonplaats : Magnolia

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   do feb 20, 2014 10:13 am

Zouden we binnen kort misschien een gevecht kunnen doen, ik heb een beetje actie nodig, zodat mijn inspiratie dan weer een fantasie boost krijgt en ik weer vet veel inspiratie krijg Very Happy
---------------------------------------------------------

De koningin keek hoe haar drakenrijder uit haar troonzaal liep, ze had hem goed getraind, maar ze merkte dat zijn kracht hem een beetje naar zijn hoofd begon te stijgen. Straks denkt hij nog dat hij goddelijk is...ik zou het zonde vinden om mijn sterkste pion kwijt te moeten raken dacht ze, terwijl ze naar het schaakbord naast haar troon keek en de koning vast pakte Want wat is een koningin zonder een sterke koning dacht ze. Ze zette het schaakstuk terug en keek even rond, toen stond ze op en liep ze het trapje van haar troon af. Ze bewoog soepel en lenig. Ze liep langs een spiegel, stopte even en keek erin ze glimlachte, het was geen glimlach vol vreugde maar er was wat geluk te zien, ze ging met haar hand langs haar gezicht Nog even mooi als al die jaren geleden dacht ze. Plots hoorde ze een kort lachje, ze keek een beetje geschrokken, het was geen spottend lachje, maar ze was vergeten dat er nog bewaking stond. Ze draaide zich snel om naar de man die lachte, keek hem in de ogen aan, ze liep langs hem, en zei op een zachte kille toon, die toch hoorbaar was voor de rest. "Dat is de grootste fout die je begaan hebt" ze maakte een snelle handbeweging. Het gebeurde allemaal heel snel, onder de voeten van bewaker verscheen een wit met zwart pentagram van ongeveer een meter breed, toen binnen enkele seconden kwam er een grote pilaar van wit en zwart licht waar de bewaker stond, toen het licht weg was, was er geen spoor meer te bekennen van de bewaker. De koningin keek de andere bewakers aan, "Laat dit een waarschuwing voor jullie zijn" zei ze kil. Ze liep verder richting haar kamer.

Rhoanr lachte "Niet alles is gevlei, ik vind u werkelijk mooie schubben heeft. Maar u heeft ons woord, deze ontmoeting heeft nooit plaatsgevonden, als wij bij onze bestemming aankomen, hebben wij nog nooit van ons leven een draak gezien" zei Rhoanr, hij maakte een buiging en keek de draak aan.

Aegnor liep zijn tent uit naar Dzongkha en keek zijn metgezel aan, "Ik weet dat je niet graag van mij gescheiden bent, maar ik ga even een rondje maken rond het kamp, ik moet nog steeds een goed wapen vinden...en ik wil misschien nog even trainen...je weet nooit wanneer we nodig zijn en dan wil ik graag top fit zijn" zei hij in zijn hooft tegen hem. Dzongkha knikte, "Dat is goed kleintje, het kamp is groot maar ons mentaal bereik is sterk, ik zal in de buurt blijven, als je me nodig hebt laat je het me maar weten" zei hij. Aegnor knikte glimlachend en liep weg, eerst richting de tent van de genezers, om te kijken of Mysa daar nog was, hij had zijn goede vriendin veel te lang niet gezien.

Khagra en zijn mannen waren klaar met het kamp op zetten, en elke kull en urgal stond voor de tent van Khagra, met hem ervoor. hij was net klaar met zijn korte toespraak wat was geëindigd in een luid gebrul en slaan op schilden en bescherming. Khagra lachte, draaide zich om en ging zijn tent in. Hij liep naar een kist waar zijn spullen in zaten, hij open die en zag wat magische attributen en relieken die de sjamaan erin had gestopt, Khagra glimlachte Die oude man leert het ook nooit Khagra reikte met zijn hand naar de spullen, toen die in de buurt kwam begonnen de objecten te gloeien, Khagra trok snel zijn hand terug, sloeg de kist dicht en ging naar zijn bed, dat was wel weer genoeg magische activiteit voor vandaag.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   do feb 20, 2014 11:08 am

oke niet geheel geweldig omdat er een stukje door gespoeld is.
-----

Elsa grinnikte enkel.’tot weer ziens.’zegt ze dan en ze slaat haar vleugels open en ze stijgt op met een paar krachtige slagen en ze vliegt al snel weg in de nacht. na een tijd vliegen kwam ze weer dichter bij het kasteel en ze zag rox die kwam ook naar buiten als zei dat mocht en ze laden bij hem. Rox aaide haar en begroete haar. Samen wisselde ze elkaars verhalen uit tot elsa vertelde over de jonge en rox grinnikte en legde aan haar uit wat hij had gedaan en elsa was het met hem eens tot het een bijzondere jongen was. Nu wist rox waar de varden was door elsa. Ook wat hem te doen stond. Hij en elsa liepen terug naar het kasteel en rox begon meteen alles in gereed heid te brengen voor een aanval op dat kamp. Hij wist tot de koningin hem opgedragen had het kamp aan te vallen wanneer het ontdekt was.
Mysa zag Eagron aan komen toen ze naar buiten kwam en rende naar hem toe.’ik ben net klaar.’zegt ze tegen hem terwijl ze met hem mee liep.

Paar uur later.

Rox zat op een paard en hij had een mantel om geslagen. Hij zou jammer genoeg niet deel nemen aan dit gevecht. Ze moesten de varden alleen testen kijken waartoe ze in staat waren. Hier baalde hij wel een beetje van. Hij had stiekem gehoopt tot hij zich er meteen mee in mocht storten dan was hij misschien die jongen van gisteren ook weer tegen gekomen maar nu ging dat niet gebeuren. Daarbij was ook nog tot hij weer op een paard moest zitten.

Een oudere jongen reed ook op een paard en een stukje achter maar wel naast rox. Hij wist hoe erg hij baalde maar hij zei er niks van hij grijnsde enkel. Hij was een goede zwaardvechter en vocht vaker met rox mee en hij was wel gewend aan zijn wisselende stemmingen. Zijn naam was lucas. hij keek op vanuit zijn gedachten als hij ietjes verder op hun doel ziet. het kamp van de varden.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Freek

avatar

Aantal berichten : 1227
Registratiedatum : 16-04-12
Leeftijd : 25
Woonplaats : Magnolia

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   vr maa 14, 2014 9:14 am

Toen de koningin naar haar kamer liep bedacht ze zich iets. Ze stopte en riep "Ermaac!". Ze draaide zich om toen ze een zachte fwomp hoorde met daarna de woorden "U riep vrouwe" zei hij in een holle stem, die leek alsof het uit meerdere stemmen bestond. De koningin keek hem aan. "Ik wil dat je je bij Rox voegt, vanavond gaan we de varden aanvallen" zei ze op vriendelijke toon. Ermac knikte "Zoals u wilt, zal het geschieden" zei hij. Er was een Fwomp te horen en Ermac verdween in een soort groene mist.

Aegnor glimlachte, "Dat is goed om te horen." zei hij, hij keek haar aan "Ik kwam vragen of je misschien een stukje met mij zou willen wandelen, misschien buiten het kamp. Ik heb je zo lang niet gezien, ik heb je zoveel te vertellen" zei hij met een glimlach.

Rhoanr keek hoe de draak wegvloog, zijn glimlach verdween van zijn gezicht. Hij draaide zich met een ruk om en keek zijn mannen (en Nyla) aan, "Dit is slecht nieuws, ik weet namelijk bijna 100% zeker dat deze draak niet vriendelijk was...Laten we snelheid maken, met een beetje geluk bereiken we het kamp voordat er iets ergs gebeurt" zei hij. Nyla en Broanr knikte. Het kleine peloton pakte het kamp op en trok weer verder richting het kamp , op een veel hoger tempo dit keer. Voorop rende Rhoanr met naast zich Nyla en Broanr.

Khagra lag op zijn bed en luisterde met gesloten ogen naar wat er om hem heen gebeurde. Hij moest nogsteeds wennen aan dat hij magisch aangelegd is.

Ermac keek zwijgend naar Rox en Lucas. Ermac was een speciaal geval, hij kwam uit een land uit het oosten. Hij zei nooit veel over zijn afkomst. Hij was een goede vechter, met zowel zwaard als zijn handen. Hij was meester in een speciale Soort magie waar hij niets over vertelde. Hij was een mysterieus persoon. Maar hij was een goede aanwinst voor het leger, dus de koningin vroeg er niet naar. Wat Ermac persoonlijk erg fijn vind.

(zo ziet Ermac eruit http://www.fightersgeneration.com/np7/char/ermac-mk9render.jpg )
--------
Lucas is mijn 2e naam, dus ik vet het persoonlijk super leuk dat je die naam hebt gekozen Very Happy )
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   vr maa 14, 2014 9:46 am

Mysa keek eagnor aan en pakte hem bij zijn arm vast terwijl ze met hem mee liep.’nou normaal ben ik de gene die graag vertelt.’zegt ze speels.’maar voor deze enne keer maak ik een uitzonderling en mag jij vertellen…alleen omdat je veel te vertellen hebt.’ zegt ze met een knipoog. Ze vond het fijn tot eagnor haar nam zoals ze was hyperactief. De meesten vanden dat niet zo fijn. Ze liepen steeds verder van het kamp en de geluiden werden rustiger en stiller.

Rox liet zijn paard halt houden als hij een stukje verder op het kamp van de varden ziet. Hij moest toch lichtjes grijnzen. Ze hadden niks door daarvoor lag het kamp er te rustig bij. De geluiden die daar vanaf kwamen waren ook niet luid genoeg er voor. Hij keek naar lucas.’ik wil tot jij met jou peleton van de rechterkant aan valt.’zegt hij tegen hem.’ik laat mijn peleton dadelijk het kamp van voor bestormen. Jij moet even wachten tot de meesten daarheen zijn gekomen daarna mag je pas de aanval in zetten.’legt hij uit. Hij baalde nog tot hij het kamp niet mocht aanvallen zelf maar dan voelt hij een magie…eentje die hij kent en hij kijkt langzaam om.’ Zo te zien heeft mijn vrouwe jou gestuurt.’ Zegt hij dan en je hoorde een toon er in van jaloezie. Hij zou zeker wel mogen vechten en hij mocht dat niet. ‘ik wil tot jij met die gene dan meegaat die de voorkant aan vallen of moet jij ook uit het vront blijven.’vraagt hij en hij keek hem met zijn groene ogen aan. Rox was nu gewoon wat prikkelbaar hij had nog niet kunnen vliegen op elsa deze maand en nu ook nog een aanval waar hij niet mee aan mocht doen.

Lucas luisterde naar wat rox vertelde en negeerde zijn nukkig gedrag tot op zekere hoogte. Hij keek om toen hij rox zag kijken en hij zag ook ecmar. Als hij eerlijk was wist hij niet voor wie hij meer moest uit kijken voor rox of voor ecmar.’ik ga met mijn groep al naar de bestemde plek en ik zal wachten tot de eerste aanval is geweest.’zegt hij tegen rox en hij knikte even naar hem en hij reed weg en hij verzamelde zijn groep en hij ging stilletjes opweg naar de rechter kant van het kamp.

Een rode kat lag opgerolt te slapen op een dekentje bij het kampvuur. Het was niet zomaar een kat maar dat kon je van de buiten kant niet zien. Ze was een weerkat. Ze had meestal haar katten vorm maar soms ook haar menselijke vorm dat lag aan haar stemming en of er een gevecht was ja of nee. Ze rekte zich even uit en verplaatste haar gewicht en slaapte dan verder.

------------------------------

Haha grappig. Ik vind het een leuke naam
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Freek

avatar

Aantal berichten : 1227
Registratiedatum : 16-04-12
Leeftijd : 25
Woonplaats : Magnolia

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   vr maa 14, 2014 10:17 am

Aegnor lachte "Gelukkig, volgens mij is de laatste keer dat ik je zag toen ik Dzongkha net had en ik net aan mijn rijders training begon" zei hij lachend. Aegnor keek vrolijk naar Mysa, hij vond haar hyperactiefheid altijd leuk om naar te kijken. Hij keek weg. "Weet je wat ik eigenlijk wel grappig vind...de eerste paar keren dat ik en Dzongkha bij elkaar waren konden we het helemaal niet zo goed vinden als nu....we waren allebei erg eigenwijs" zei hij en hij lachte bij de herinnering.

Rhoanr en zijn team waren nu bij de poort aangekomen "Open de poort, Open de poort" Riep hij, "ik heb belangrijk nieuws" zei hij.

Khagra spitste zijn oren, hij hoorde een stem, hij herkende de stem. hij was van de jongen uit het dorp. Khagra stond op en liep uit zijn tent. Hij wees 2 kull aan "jullie, meekomen" zei hij. Hij liep richting de poort, in verwachting wat er aan de hand was.

Ermac keek naar Rox en knikte toen hij vroeg of de koningin hem gestuurd had. Hij luisterde naar zijn plan en knikte, toen Rox vroeg of hij niet mocht vechten lachte hij, het was een holle lach, (alsof er een geest lacht zegmaar) die uit meerdere verschillende soorten gelach bestond. "Als ik niet had mogen vechten was ik hier niet geweest. De koningin vroeg om mij om te vechten. Maar aan jou om te leiden, dus ik zou niet klagen en doen wat je moet doen" zei hij gevaarlijk. Hij wist dat hij niet met Rox mocht vechten, dat vond de koningin niet goed en dat zou slecht zijn voor de omgeving waarin ze leefden, maar Rox bevechten staat nog steeds op zijn to do list.

--------------------------------------
Very Happy wat vind je trouwens van Ermac Smile
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   vr maa 14, 2014 9:06 pm

Mysa moest lachen tot eagnor dat onder werp naar boven haalde.’ja twee eigenwijzen elven bij elkaar dat gaat nooit echt goed.’zegt ze plagent tegen hem. Ze keek voor zich en dacht even na.’ Misschien zijn we allen bij niet meer zo eigenwijs…of zo.’zegt ze schouder ophalend. Dan kijkt ze eagnor weer aan en ze grijnst.’of het komt omdat ik je nu als gelijke zie en toen niet.’zegt ze speels.

De leider hoorde geluiden die niet bekent waren in het kamp en hij stond op en ging op het geluid af bij de poort daar ziet hij een paar dorpelingen. Dat merkte hij aan hun kleding. Ze willen naar binnen en hij kijkt naar de wacht’maak de poort open.’zegt hij luid en hij kwam dichter bij naar de vreemdelingen maar dan blijft hij staan. dat was de kleinzoon van rohan strerk hamer. Hij versnelde zijn pas tot bij de jongen en zijn gezelschap.’wat is er zo belangrijk tot de kleinzoon van rohan sterkhamer hier in het hols van de nacht voor het kamp staat.’vraagt hij aan de jongen. Hij wist tot er iets moest zijn.

De rode kat spitste haar oren en kwam meteen overeind en rende als een gek richting de poort en bleef in een hoekje waakzaam kijken met haar katten ogen. Ze kende de jongen ook maar waarom waren ze hier… ze wist veel ook tot de jongen een sterke magie had maar deze keer wist ze niet waarom hij hier was.

Rox keek ermac aan zijn ogen vernouwde zich heel even. Hij moest hem niet en dat liet hij ook merken. Het kwam omdat hij zijn magie niet vertrouwde en hij was soms ook wel bang tot hij van elsa wist.’oh soms mag ik klagen en dit is zoon moment.’ Sist hij tegen hem en hij keek weg naar het kamp hij hoorde meer lawaai van het kamp.’geloof me ik doe altijd wat ik moet doen.’zegt hij en hij ging wat beter zitten op het paard.’ Goed ik wil tot je nu ten aanval raakt het kamp is door iets afgeleid.’zegt hij dan tegen hem. Hij deed ermac niks omdat dat niet mocht van de koningin anders had hij het al wel eens gedaan.

Lucas zat op zijn paard en wachte in stilte af terwijl hij naar het kamp keek en alles er om heen.
------

ik vind hem iets griezeligs hebben XD
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Freek

avatar

Aantal berichten : 1227
Registratiedatum : 16-04-12
Leeftijd : 25
Woonplaats : Magnolia

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   za maa 22, 2014 12:30 pm

Aegnor lachte hard "ja ik denk dat het vooral is dat we nu gelijken zijn...of misschien komt het omdat ik toen vond dat je irritant was, en nu de ware jij heb gezien..." zei hij, hij bloosde een beetje en hoorde toen in zijn hoofd "Heel gladjes hoor kleintje, dat zal ze vast niet gemerkt hebben zijn Dzongkha. "Hey, hou die sarcastische opmerkingen voor je ja" zei Aegnor geïrriteerd.

Rhoanr keek de man die de poort uit kwam aan, "twee dingen. 1: hoe weet jij van mijn familie, en 2: Ik moet de leider van de varden spreken hierover...het is nogal van groot belang dat het bekent is" zei hij. Hij ging voor de man staan en richtte zich in zijn volle lengte op.

Khagra kwam aan en zag de jongen uit het dorp waar hij en zijn legioen door heen zijn getrokken, de jongen wie (zo vond hij) een erg belangrijke rol ging spelen in dit alles. "Rhoanr, goed om je te zien, wat brengt jou hier?" vroeg hij.

Rhoanr kreeg een glimlach op zijn gezicht toen hij de grote kull zag. "Khagra, ook goed om jou te zien. ik was al van plan om hier heen te komen, maar ik ben hier nu met haast ik moet de leider spreken." zei hij.

Khagra keek van Rhoanr naar de leider, en knikte begrijpend "Dan zal ik jullie nu met rust laten" zei hij, hij maakte met zijn mond een beweging dat leek op een glimlach, draaide zich om en liep weg.

Rhoanr keek naar de man met een stof verbaasd gezicht "....u-U bent de leider?!" zei hij en hij lachte schaapachtig.

Ermac keek naar Rox. Draaide zich om en liep naar zijn deel van het legioen. Toen hij in hun midden was zei hij met zijn holle stem op kille toon "Niet bewegen". Hij deed zijn vuist omhoog. Om het hele legioen heen kwam een groene soort van mist, met daarin dingen te zien die vaag op klappertandende schedels leken. Ermac was verdwenen, samen met het hele legioen dat hij tot zijn beschikking had gekregen van Rox. Op een kleine afstand van het varden kamp verscheen het legioen weer in dezelfde groenige soort mist, met Ermac vooraan. Hij deed langzaam zijn arm omhoog, en liet die toen snel naar beneden komen met de holle woorden "Aanvallen!".
Ermac spreidde zijn armen en zweefde toen langzaam omhoog. Hij leek te staan op dezelfde groen soort mist met vage schedels als waarin hij was verdwenen. Hij keek richting Rox, Wetende dat hij hem kon zien zijn ogen lichten groen op. Hij keek weer naar het kamp en zei luid met een holle angstaanjagende stem "Varden, ik ben Ermac. Het wàs me een genoegen jullie te kennen" Hij lachte luid en hol. Hij deed zijn armen naar voren, En de groene mist begon te komen, langzaam kwam het vanuit het legioen en kroop het naar het kamp nu waren er duidelijk klappertandende schedels tussen de mist te zien. Ermac begon nog harder te lachen.

----------------------------------------------------
Ik probeer Ermac zo griezelig mogelijk te maken, en ik ben erg benieuwd naar het gevecht tussen Rox en Aegnor Very Happy
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   zo maa 23, 2014 3:01 am

mysa keek aegron aan‘pas op je woorden aegron.’zegt ze net als of kwaad tegen hem en wees met een vinger waarschuwend naar hem en ze zag hoe hij zijn hoofd wat weg draaien en ze moest er van glimlachen. Daarna keek ze weer voor zich uit en heild zijn arm nog steeds vast.

‘ik ken jou familie al jaren onge.’zegt de leider tegen rhoanr en hij keek even naar Khagra die begon te spreken. Hij moest glimlachen toen de jonge door kreeg wie hij was en hij knikte naar hem.’jah ik ben de leider hier van de varden.’zegt hij en hij wilde weer wat zeggen als hij dingen hoort en hij draait zich om en ziet de mist waar een klein legioen uit kwam aan gerent.’AANVAL. BIJ DE HOOFDPOORT.’roept hij luid en hij pakte rhoanr beet en hij trok hem mee naar binnen. Een stel andere zorgde tot de rest ook naar binnen kwam en ze deden de poort dicht.’boogschutters maak je klaar.’roept hij en hij bleef staan en keek rhoanr aan.’kan je het snel zeggen nu…anders moeten we wachten we worden aangevallen.’zegt hij dringend. Hij keek even op als hij de groene mist ziet er was een magier…zou dat de demoon zijn waar ze het over hadden.

De weerkat keek op bij de aanval en ze voelde een krachtige magie en ze rende er vandoor naar Dzongkha. Ze kwam voorhem tot stilstand.’er is een aanval en een magier…’zegt ze tegen hem.

Rox zat op zijn paard en trok de cap van zijn mantel over zijn hoofd. Hij keek toe hoe de aanval begon. Hij beet op zijn lip toen hij de groene mist zag en zijn nek haren gingen er van overeind staan. hij vertrouwde deze magie totaal niet, die van de koningin kende hij wel het was zoon soort als hem en de andere van dit land. Hij zag de groene ogen oplichten en hij wist tot hij extra naar hem keek en zijn woede borrelde even op. Die stomme aasgier mocht meedoen en hij niet in dit gebeid was rox wellicht een klein kind.

Lucas bleef op letten en zag tot de aanval begonnen was en hij keek zijn peleton aan.’AANVALLEN.’roept hij dan en hij spoort zijn paard aan en hij reed voor op in de aanval op de zijkant van het kamp
Rox zag hoe lucas ook zijn aanval in zette maar dan merkt hij iets en hij kijkt zijn metgezel aan.’jullie lijven hier en blaas op de hoorn mocht er iets zijn.’ Begon hij en hij keerde zijn paard.’zoniet dan zwaait er wat..en als je dit door vertelt zal je nooit meer kunnen vertellen.’snauwt hij naar hun en hij spoorde zijn paard ook aan. Hij reed een stuk weg en veranderde van richting weer op zijn gevoel af. Rox deed vaker dingen op gevoel in plaats van op verstand. Na een tijdje vertraagde hij zijn pas en keeek rond maaar zag nog niks maar voelde wel iets en hij reed nog wat staps voet verder tot zijn oog op twee elven valt en zonder aarzelen spoort hij zijn paar aan en stopt net voor het tweetal en kijkt op ze neer.’ Wat hebben we hier twee puntoren.’zegt hij kleinerend en uitdagend.
---

dat lukt je wel...al is rox meer kwaad dan bang op het moment.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Freek

avatar

Aantal berichten : 1227
Registratiedatum : 16-04-12
Leeftijd : 25
Woonplaats : Magnolia

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   ma maa 24, 2014 11:14 am

Aegnor lachte hij keek weer voor zich uit, hij durfde mysa alleen nog niet aan te kijken, omdat hij bang was dat ze zijn rode wangen zag. Hij stopte met lopen toen hij een paard aan zag komen. Hij tuurde met zijn elven ogen in het donker en zag dat er een mens op zat. Toen het paard dichterbij was, sprak de man op het paard. Het was kleinerend en uitdagend, en als Aegnor ergens een hekel aan had, waren dat Mènsen, die Kleinerend deden naar hem, een Elf en een Rijder. Hij keek langzaam omhoog. "Wat moet jij van ons...Mens (hij spuugde het woord bijna uit van minachting)" zei hij. Hij keek de jongen op het paard aan. "Mensen, die mij en mijn vriendin hier gaan beledigen nog voordat ze in de buurt zijn mag ik niet" zei hij minachtend. Hij keek de jongen nu met een vurige blik aan.

Rhoanr knikte toen hij hoorde hoe de leider hem kende. Toen de leider vroeg waarom hij hier was zei hij simpel en snel "Een draak.." Hij keek de man aan. "Mijn groep en ik werden opgehouden door een grote blauwe (toch? ik weet niet meer hoe elsa eruit ziet :S) draak." zei hij. Hij keek naar de man in verwachting op zijn reactie, daarnaast zei hij "Ow en ik en mijn mannen kunnen vechten dus als je zou willen dat ik hielp in dit gevecht moet u het zeggen...wat was uw naam ook alweer?" zei hij,

Khagra keek naar de groene rook. Hij keek naar de leider, "ik ga mn mannen halen" zie hij, hij draaide zich om en rende in de richting van zijn kampt. Eenmaal daar schreeuwde hij een paar bevelen in de Urgal taal. De urgals en kull verzamelde zich snel om hem heen, toen hij iedereen had draaide hij zich om en rende hij in de richting van het gevecht.

Dzongkha keek naar de kat en maakte een soort knikkende beweging, "Ik ga onmiddellijk Aegnor halen" zei hij tegen de kat in gedachten. He stond op, spreidde zijn machtige vleugels, sprong op en vloog met een donderend geraas richting Aegnor. "Aegnor we hebben je hulp nodig er zijn problemen bij het kamp, we worden aangevallen door een magier." zei hij. Hij voelde dat hij al bijna bij Aegnor was.

Aegnor hoorde Dzongkha's stem in zijn hoofd. Hij hoorde geluid alsof het donderde. Hij keek omhoog in de richting van het geluid en zag daar snel zijn draak aankomen.

Dzongkha lande hard naast Aegnor, hij had nu geen zin in een rustige landing, hij moest snel zijn. De grond beefde en er ontstonden scheuren in de aarde.

Aegnor lachte toen zijn draak lande, hij was gewend aan de ruige landing van zijn draak, maar hij wist dat normale mensen of dieren dat niet waren. Zelfs voor draken lande hij Hard en ruig. Aegnor keek naar Mysa, en hielp haar met behulp van magie op Dzongkha. Hij sprong zelf in het zadel en zei "Ik zei jou nog wel...Mens (weer met Minachting)" Dzongkha zette zich af en ze vlogen met een grote snelheid terug.

Toen Ermac naar het kamp terug keek zag hij in zijn ooghoek nog net iets wegvliegen. Dat komt wel terug dacht hij. Hij keek naar de muur van het kamp, hij zette zich af en vloog door de lucht. Hij deed zijn handen bij elkaar en deed zijn armen toen aan 1 kant van zijn lichaam bij elkaar, en al zwevend liet hij er een groene bol magie in komen. Toen hij zijn armen strekte kwam er neen grote soort groene lazer uit de bol, met voorop een grote schedel. Toen die de muur raakte ontstond er een groene explosie. Door de explosie ontstond er een grote groene wolk. Ermac liet zich in de wolk vallen en verdween in de wolk. Hij wist dat er soldaten de wolk in zouden rennen, dat doen ze altijd wist hij.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   di maa 25, 2014 4:19 am

Mysa keek op naar de ruiter en ze liet aegron los en bekeek de jongeman op het paard goed ze sloeg enkele detais op en hoorde aegron praten.’rustig.’zegt ze tegen hem en ze hoorde de vleugels van Dzongkha.

De weerkat keek Dzongkha na en dan begin ze terug te rennen naar de leider en ziet hem met de jongen staan en ze spitste haar oren. Waarom bleven die staan er was een gevecht gaande.

De leider die ik axel noem keek de jongen met grote ogen aan. Hij kon zien tot deze jongen niet loog. Ze hadden een draak gezien. Hij wist niet tot er nog eentje naast Dzongkha was. Dit was heel belangrijk.’waar heb je de draak gezien, had die draak een rijder.’vraagt hij en hij pakte rhoranr bij zijn boven arm beet en keek hem dringend aan. Dit moest aegron weten. Maar eerst moest hijzelf alles weten ook al waren ze met een veldslag bezig. als ze nog een drakenrijder aan hun kant kregen kon een demoon hun niks meer maken.

Rox keek neer op de twee elven.’ Het kan me niks schelen wat jij vind elf, en wie zegt tot ik een mens ben.’snauwt hij terug tegen hem en zijn magie borrelde in hem maar hij bleef nog redelijk rustig. Maar dan hoort hij iets bekend en hij kijkt vragend op maar dan ziet hij een drak en die draak was niet elsa. Hij keek niet bang maar stomverbaast door dat hij de draak zag. Toen de draak wild lande kon het rox weinig schelen zijn ogen bekeken uitvoerig de draak en diens rijder. Hij zocht zwakheden en sterkte punten. Zijn paard breiste onrustig en ging wat achteruit maar bleef toch op zijn plaats. Zijn ogen glommen nu gevaarlijk.’reken er maar op tot je mij nog zult zien draken rijder.’sist hij en als die weg vliegen spoort hij zijn paard aan tot bij het punt waar hij net ook was geweest hij keek even naar de veldslag maar dan zet hij zelf een beetje zijn geest open en hij zocht die van ermac en drong uit woede bijna zijn geest binnen.’let op er is een rijder hij komt jou kant uit’. Brult hij in diens hoofd.’als je de kans krijgt neem je hem gevangen.’ Snauwt hij verder.

Lucas had met zijn dingen een stuk van het kamp vernielt en waren nu in het kamp en lucas vechte er handig met zijn twee zwaarden op los maar dan ziet hij iet intresants de leider en hij rent er op af en haalt uit naar hem. Dit was een moeie kans als de leider van de varden gedood zou worden was de overwinning voor hun.

Mysa klom snel op Dzongkha me aegron zijn hulp en held hem goed vast en wierp nog even een blik op de jonge man en dan kijkt ze hoe ze op stijgen.’ Was het een magier of een demon…hij had wel magie denk ik.’zegt mysa.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Freek

avatar

Aantal berichten : 1227
Registratiedatum : 16-04-12
Leeftijd : 25
Woonplaats : Magnolia

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   di maa 25, 2014 10:17 am

Aegnor keek serieus voor zich uit, de vrolijkheid waarmee hij net nog gesproken had tegen mysa was volledig uit zijn gezicht getrokken. Magie had hij zeker...en ik ben bang dat dat de demoon is waar iedereen het steeds over hee...." hij stopte midden in zijn zin toen hij een groene explosie zag en een gestalte in de wolk zag verdwijnen "Of, dat is de demoon waar iedereen het steeds over heeft, dat soort magie ken ik niet, en ik herken de meeste soorten magie als ik die zie" zei hij geschrokken. Dzongkha gromde en ging nog harder vliegen.

Rhoanr schudde zijn hoofd "nee het was alleen de draak" zei hij. Hij wees achter zich "we zagen de draak op een heuvel een paar kilometer achter ons" zei hij. Hij hoorde een explosie en geluiden van een gevecht. Toen hij achter de leider keek zag hij een jongeman rond schieten. het was een goed getrainde soldaat dat zag hij wel, hij flitste tussen de varden door met 2 zwaarden tegelijk. Rhoanr duwde de leider zachtjes aan de kant, om zich zo tussen de leider en de soldaat te plaatsen, maar voordat hij iets kon doen zag hij een flits op de soldaat afschieten. "Nyla! Wat doe je!" riep hij.
Nyla keek vluchtig naar hem. "Zorg jij nou maar voor het grotere front, jij bent harder nodig om grote vijanden te verslaan, daarnaast is een strijdhamer niet handig tegen iemand met 2 zwaarden" zei ze. Ze rende door, ze sprong op, maakte een salto over leider heen, en trok in de salto haar zwaarden. Ze lande voor de man met de zwaarden en blokkeerde snel de slag van de jongeman. Ze keek de man lief aan "Vandaag niet jongeman, vandaag ben ik je tegenstander" zei ze.

Khagra haalde uit met zijn vechtstaf, Hij maakte een grote zwiep, waardoor een grote groep aanvallende soldaten wegvlogen. Hij draaide de staf snel en behendig rond, hij zette de staf krachtig op de grond neer en ging met zijn andere arm snel van onder naar boven en weer terug. Vanuit het kamp stormde allemaal urgals en kull op het vijandelijke leger af.

Ermac voelde hoe er varden de wolk in gingen. Hij deed zijn handen omhoog en de groene wolk bewoog ineens snel richting de varden in de wolk. De Wolk kroop om de nekken van de varden heen totdat de rook weggetrokken was in grote soort arm achtige dingen die om de nekken van de groep varden zaten. Ermac tilde zijn armen op en de varden gingen mee omhoog. Ermac maakte een gooiende beweging en de varden vlogen weg, ze gilden niet want hun kelen waren zo hard dichtgeknepen dat ze bewusteloos waren geraakt. Ermac liep rustig verder, en stikte iedereen op zijn pad alsof het niets was. Hij keek tevreden rond, hij was helemaal in zijn sas.
Opeens hoorde hij een woedende stem in zijn hoofd. Hij zuchtte. Hij deed zijn hand omhoog en liet een bal magie in zijn hand opkomen. Bij Rox verscheen nu een hologram van Ermac. Die keek Rox aan "Ik dacht dat drakenrijders jouw afdeling waren...maar als je wilt dat ik hem bevecht moet je het zeggen...ik vind toch dat Drakenrijders overschat worden" zei hij, en hij liet de hologram weer verdwijnen. Hij keek omhoog en zag de draak aankomen. Hij deed zijn handen bij elkaar en liet er een bol magie in komen. De bol werd steeds groter en groter. Ermac deed zijn totnu toe gesloten ogen open, de Groene gloed was sterker dan voorheen. Ermac begon langzaam te zweven terwijl er een groene gloed om hem heen kwam die steeds sterker werd. Opeens schoot de groene gloed om zijn lichaam op alsof Ermac in de fik stond.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   di maa 25, 2014 10:48 am

Mysa heild aegron goed vast en keek over zijn schouder heen. Ze had gelijk de jongen was een magier in ieder geval, maar aegron wist nog niet zeker of hij de demon was. Dan ziet ze de groene explosie en ze hapt verschrikt naar adem. Dit had ze nog nooit gezien en haar nek haren gingen er van overeind staan.’dat heb ik nog nooit gezien.’zegt ze verschrikt en ze kneep een beetje in aegron.

Axel knikte langzaam en keek rhoanr aan.’oke…morgen na de veldslag moet je er weer heen gaan met eagron…wie weet komt de draak terug.’zegt hij tegen hem met een frons op zijn voorhoofd.dan hoort hij harden geluiden en hij keek op en ziet wat er verder op gebeurt.’bij allen goden.’zegt hij geschrokken. Maar lang er bij stilstaan kon hij niet want hij zag wat rhoanr deed en dan ziet hij het meisje dat met zijn groep was aan gekomen zich tot de soldaat wenden en hij knikte dnkbaar en hij trok zijn zwaard.’kun je vechten rhoanr. ‘zegt hij dan en hij draaide zijn zwaard een keer in het rond en hij blokkeerde een aanval van een soldaat van het rijk en stak hem vervolgens neer zonder medelijden want dat zouden hun ook niet met hun hebben.

Kaya de weerkat keek even toe maar daarna wende zij zich af en veranderde in een meisje daar leek het op met katten oren en een staart en lappen stof rond bepaalden delen van haar lichaam ze haalde een dolk tevoorschijn en begon met een soldaat van het rijk te vechten. Ze heild in haar oog hoeken de magie in de gaten de groene mist in hun ogen die was gevaarlijk.’blijf weg bij die mist.’roept ze naar de varden.

Lucas gromde wat maar had wel een grijns op zijn gezicht.’jammer ik had liever de leider dan een onder daan laat staan een meisje.’zegt hij kleinerend tegen haar en hij trapte naar haar knie en maakt een draaiende beweging waarna hij weer uithaalt naar de jonge damen met zijn twee zwaarden die als verlengstuk van zijn arm diende.

Rox keek op een afstand toe en hij voelde nu hij zijn geest wat had opgen gezet hoe op een akkelige manier een heel stel mensen van de varden hun dood vonden. Hij keek op als er een bol verschijnt en hij keek naar ermac die er in was verschenen.’ik heb een bevel jij idioot.’snauwt hij naar hem voor hij er erg in had. Als rox een bevel kreeg van de koningin mocht hij die niet breken hij had een eed gezworen met zijn ware naam dus als zij een bevel gaf kon hij er niet om heen hoe graag hij ook wou.’ Ik wil met hem vechten…vang hem.’ Sist hij boos terug en hij liep ongeduldig heen en weer en hij hoorde wat ermac zei over rijders. Dat was de druppel als hij aan ermac kon komen straks zou die er van lusten en toen die magische bol verdween zag hij verder op vlamen groene vlanmen op stijgen en een velle groene gloed. Hij draaide zich er weg van en zei wat woorden in de oude taal en er was een oorverdovende knal te horen toen er een bliksem in sloeg op een boom die door midden gelspleten werd door rox. Dit luchte hem iets op en zorgde er voor tot hij niet als nog naar het gevecht ging en hij keek weer in de richting van het strijd gewoel en zijn vuisten trilde.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Freek

avatar

Aantal berichten : 1227
Registratiedatum : 16-04-12
Leeftijd : 25
Woonplaats : Magnolia

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   ma apr 07, 2014 9:04 am

Aegnor knikte, "ik kijk er naar uit om hem te bevechten" zei hij, en er kwam een grijns op zijn gezicht, in zijn ogen was vechtlust te zien. Hij keek naar Mysa "Maak je geen zorgen Mysa, Dzongkha en ik zullen wel voor die magiër zorgen" zei hij, "Toch Dzongkha!" riep hij, en zijn grijns werd breder, Dzongkha brulde van vreugde en vechtlust.

Rhoanr grijnsde "Ik ben de kleinzoon van Roran sterkhamer, in mijn familie moet je kunnen vechten" zei hij vol trots. Hij pakte zijn hamers. blokte een zwaard slag en sloeg zo hard op het hoofd van de aanvallende soldaat dat er ,net zoals in zijn hoofd, een gat in zijn helm zat. Rhoanr keek grijnzend op "We zullen het rijk eens laten zien hoe sterk de varden zijn" zei hij grijnzend tegen de leider.

Khagra draaide de staf boven zijn hoofd rond, toen hij hem met 1 kant hard op de grond zette, kwam er een sterke schokgolf die de aanvallende soldaten in een cirkel om hem heen weg wierp. Hij keek ze stuk voor stuk aan "Denk niet dat je met de kull kan sollen" zei hij.

Nyla ontweek behendig de trap, en grijnsde. "Ik ben niet zo maar een onderdaan mannetje" zei ze lachend ze blokkeerde een slag en diende er zelf eentje toe. ze sloeg sneller en harder dan je zou verwachten. "Ik ben een leerling van Roran Sterkhamer, mij versla je niet zo makkelijk" zei ze grijnzend.

De bol tussen Ermacs handen werd groter en groter, Ermac verplaatste zijn handen iets voor zich zodat hij de bol nog meer kon laten groeien. Hij keek de rijder aan, "Rijder! Ik, Ermac, Ben, jou, Vijand!" riep hij. Hij strekte zijn armen en de nu hele grote groene bal vloog met een immense snelheid op Aegnor af.

Aegnor schrok toen hij de magiër hem hoorde roepen. Maar hij schrok nog meer toen hij de grote groene bal op hem af zag komen. Hij keek van de grond naar Mysa, Dat is te hoog voor haar dacht hij. Hij strekte een hand naar haar uit, pakte haar vast en gooide haar naar beneden terwijl hij in het elfs zei "quesse lante"(dat staat voor Feather falling, zo zacht als een veertje vallen) er kwam een witte gloed om Mysa heen en ze dwarrelde als het waren naar beneden. Hij keek naar mysa en riep "Zorg dat je niks overko...." Hij kon zijn zin niet afmaken want de grote groene bol had hem opgeslokt.

Ermac lachte hard, hol en duivels "Draken rijders zijn niets voor Ermac!" schreeuwde hij, en hij begon nog harder te lachen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   ma apr 07, 2014 9:51 am

Mysa heild eagron goed vast. Ze was niet snel bang meestal maakte ze nu grappige opmerkingen maar deze keer niet ze voelde die vreemde magier en die was sterk.’ik heb vertrouwen in jullie.’zegt ze tegen de twee.

Axel glimlachte.’ik had ook niks anders verwacht van jou familie.’zegt hij dan. Terwijl hij een paar aanvallen moeiteloos blokkeerde. Maakte hij snellle harde bewegingen hij haalde uit naar de soldaten van het rijk en dode hun al snel hij was niet voor niks de leider geworden van de varden.’dat zullen we zeker.’zegt hij en hij grijnst als hij Dzongkha hoort.

Lucas kantelde zijn hoofd een beetje.’oh dat maakt jou wat intressanter.’zegt hij speels.hij blokkeerde haar slag met twee zwaarden omdat de kracht sterker was.’ik voel het ja.’ Zegt hij en hij duwde haar achter uit met de twee zwaarden achter uit en haalde zelf weer uit.

Rox hoorde de draak brullen en dat trekte zijn aandacht en hij welde zijn blik naar het gevecht.

Mysa keek aegron aan en wilde hem net wat vragen als hij haar van Dzongkha af slinger en magie gebruikt om haar zachtjes naar beneden te laten vallen. Ze kijkt omhoog en hoort zijn zin maar die stopt als de grote groenen bol hem en Dzongkha op slokt. Haar hart leek stil te staan en ze schreeuwde wanhopig zijn naam uit.

Axel kijkt op als hij de groene bol ziet die aegron en Dzongkha op slokt.’bij allen goden.’ Mompelt hij verbaast. en hij keek naar de magier die verder weg was. dit had hij nog nooit gezien.

Rox stond nog toe te kijken en hij zag de groenen bol en was benieuwt wat de rijder er tegen ging doen. maar dan ziet hij hoe de bol ze gewoon op slokt en zijn bloed leek ineens ijs koud te worden. Ermac had die twee gewoon op geslokt maar hoe. Hoe had hij dit voor elkaar gekregen en hij liep naar zijn paard en steeg er op. Hij wist tot die ermac een gewaagde vijand van hem was want vrijnden waren ze niet. ze liepen alleen naast elkaar omdat de koningin het wou. Rox ademde diep in en uit en verdreef zijn angst uit zich en nam dan contact op met ermac.’wat heb je met hen gedaan.’vraagt hij aan de rand van ermac’s zijn geest en hij was terughoudender dan toenstraks.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Freek

avatar

Aantal berichten : 1227
Registratiedatum : 16-04-12
Leeftijd : 25
Woonplaats : Magnolia

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   do apr 10, 2014 5:25 am

Aegnor voelde niet veel maar wat hij voelde was heel naar, hij voelde namelijk pijn, heel veel pijn die tot diep in zijn botten drong. Hij probeerde contact te zoeken met Dzongkha maar dat lukt hem niet, hij had het gevoel alsof hij helemaal alleen was terwijl hij voelde dat hij nog op Dzongkha zat. Hij kon niks zien maar voelde dat zijn huid brandde, overal voelde hij pijn. Hij deed een poging om zijn hoofd te schudden maar dat lukte hem moeilijk, elke beweging deed hem pijn. Hij concentreerde zich, hij wist niet wat het was waarin hij terecht gekomen was maar hij moest eruit zien te komen.

Rhoanr brak net iemands schedel toen hij de brul hoorde, hij keek verschrikt omhoog. Zijn blik veranderde van vol met moet naar eentje vol met afschuw toen hij zag hoe de rijder, hun hoop, werd opgeslokt door de grote groene bal. Zijm ogen werden een beetje waterig van verdriet en boosheid, maar dat water verdampte. Om Rhoanrs hele lichaam kwam stoom. Om zijn lichaam werd het immens heet, net zoals zijn lichaam zelf. In een flits kwamen er vlammen, Rhoanr stond in vuur en vlam, maar het vuur deerde hem niet. Hij draaide zich langzaam om, hij was nu een groot vlammend gedaante. Ook zijn hamers stonden in lichterlaaie. Hij grijnsde boosaardig naar de aanvallende soldaten en begon vol boosheid op ze in te slaan.

Nyla lachte, maar die lach verdween snel van haar gezicht toen ze zag wat er met de drakenrijder gebeurde. "Hoe kan dit" zei ze vol ongeloof tegen zichzelf, niet wetende dat ze het hardop zei en dat haar tegenstander haar misschien kon horen.

Khagra had een grote ruimte om het gecreëerd en keek verschrokken op hoe de drakenrijder opgeslokt werd. Dit zorgde ervoor dat hij woedend werd. Zijn ogen werden rood en om hem heen kwam rode stoom als een soort slierten uit en rond om hem vandaan. Hij brulde hard en donderend en uit die brul kwam een schokgolf. Khagra smeet zijn strijdstaf in de lichamen van 5 vijanden die verbaast naar de grote stok die nu hun lichamen aan elkaar reeg keken, voordat ze dood in elkaar zakte. Khagra pakte zijn grote strijdbijl en ging met een immense snelheid en kracht door het (nu) slachtveld heen, achter hem vormde zich een rood spoor van bloed en dode soldaten.

Ermac lachte duivels. "Ik heb de kracht van de drakenrijder getest...ik wilde weten hoe sterk een drakenrijder nou was...maar deze stelt niet zo veel voor...ik hoop dat jij toch wat meer uitdaging bent" zei hij terug, en hij lachte hol en duivels, met zijn lach de lach van meerdere soorten mensen leek te bestaan. Ermac stopte abrupt met lachen toen hij iets voelde. Het was een grote magische kracht, vol met hitte. Toen voelde hij er nog een deze was een kracht van boosheid. Toen voelde hij iets, het was een magische kracht dat wist hij zeker, maar het was niet boos of kwaad het was geconcentreerd en gedisciplineerd, het was witte magie, Pure magie...Sterke magie, hij voelde hoe de laatste van de 3 magische krachten groeide, de andere 2 groeide niet meer, maar deze bleef groeien en groeien, de pure magie had de andere 2 allang in kracht gepasseerd maar bleef maar groeien. Hij zocht met zijn gedachte af naar de oorsprong van de kracht. Hij keek geschrokken naar zijn groene bol die wonderbaarlijk genoeg nog niet weg was. Ermac slikte even. Onmogelijk, hoe sterk is die rijder, deze aanval had menig land uit moeten roeien. dacht hij. Zijn ogen (voor zover die te zien zijn) stonden kwaad en verbaast. Hij vloog een stukje richting zijn groene bal. "Wat ben jij?" vroeg hij zacht. De vraag was niet gericht aan iemand aan het bijzonder, maar Ermac had hem bedoeld voor de drakenrijder die in de groene bol zat.


De groene bol begon op te zwellen. Er kwamen witten scheuren in van puur wit licht. De bol en de scheuren werden groter en groter, de bol werd steeds witter. De wind stopte met waaien alsof zelfs de wereld zijn adem in hield. Plotseling kwam er een felle, witte flits in de donkere nacht die het hele slachtveld verlichte alsof het klaarlichte dag was. In het midden van de flits waren Dzongkha en Aegnor. Aegnor stond op Dzongkha en hijgde. Zijn kleren waren gescheurd en waaide zachtjes in de wind die weer terug gekeerd was. Op zijn armen en gezicht zaten sneeën. Aegnor veegde zijn mond af en maakte een diepe zucht. Hij zocht het kamp af en vond Mysa, hij keek haar aan, knipoogde en glimlachte even. Zijn gezicht werd weer serieus toen hij naar de Magiër (of demoon) keek die hem had aangevallen. Hij ging in gevechtshouding staan, hij deed zijn armen schuin langs zijn lichaam met zijn handpalmen omhoog, in zijn handpalmen kwamen vlammen van puur wit licht. "Zo snel kom je niet van me af! Magiër!" Riep hij naar hem. Dzongkha brulde hard ter ondersteuning (en voor een extra dramatisch effect Razz)
Khagra, Rhoanr, Broanr en Nyla Brulde mee uit vreugde.

Ermac keek de drakenrijder vol ongeloof aan. Hij leeft nog "ONMOGELIJK!!" Schreeuwde hij. "Nog nooit is er een levend wezen geweest die die aanval overleeft heeft." zei hij kwaad.

Aegnor grijnsde. "Eens moet de eerste keer zijn" zei hij.

Ermac gromde, liet groene vlammen in zijn handen opkomen en vloog naar de drakenrijder toe terwijl hij riep "blöthr hjarta" (betekent Stop hart, in de oude taal)
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   do apr 10, 2014 8:36 am

Lucas was niet geheel verbaast maar die grote magie bol die die draken rijder had opgeslokt dat deed hem toch meer verbazen dan zijn gelaattrek liet merken. Dan draait hij zich om als hij verder op de jongen die bij de leider in de buurt was ziet op lichten in vlammen. Hij had ook magie een redelijke sterke, blijkbaar gingen die sterk op in emoties. Hij herpakte zich vervolgens het was een veldslag geen goochelshow. Hij haalde uit naar nyla die verbaast was.

Axel kon zijn ogen niet geloven die magier en zijn groene bol hadden hun drakenrijder en draak gewoon op geslokt. Dit mocht niet gebeuren zonder rijder zouden veel van de verden en andere vijanden van het rijk bang worden. Hij keek even op naar rhoarn die een brandende fakkel ineens leek te zijn, die jonge was zeker bijzonder. Een schreeuw haalt hem uit zijn gedachten en hij blokkeert nog net op tijd een uithaal van een soldaat van het rijk en met een vloeiende beweging hakt hij diens hoofd er af. Hij leek weer herboren…hij zou blijven vechten tot zijn dood. Voor de varden.

Rox luisterde naar wat ermac te vertellen had ondertussen merkte hij een magie bron die hij een dag geleden had ondekt een gewakkert was hij voelde diens kracht maar nu waren zijn gedachten vooral bij ermac en die rijder. ‘je had het niet mogen testen…ik gaf je het beven om hen gevangen te nemen, EN NIKS ANDERS.’snauwt rox boos naar hem terug.’jij weet niet half waartoe ik in staat ben.’sist hij dan zachtjes en hij verbrak de verbinding voordat hij iets stoms zou doen. zijn magie leek te borrelen in hem hij bleef het maar in houden maar hij begon zijn controle te verliezen. Dan voelt hij een andere magie brond eerst zo klein maar dan krachtiger meer dan die van ermac en hij volgt het tafereel wat vervolgens gebeurt met zijn ogen. Hij ziet hoe de bol langzaam openbarst en hij kreeg een grijns op zijn gezicht. Een drakenrijder kreeg je niet snel klein hij wist het als geen andere. Dan ziet hij ermac en hij kon de twee vanaf hier horen tot hij de magie hoort dit was genoeg en zijn magie ontwaakte nu ook die hij verborgen had gehouden. En in een zwarte flits verdween hij.

Mysa zat verslagen en trillend op de grond ze kreeg niks mee ze was zo verbaast door wat er met aegron was gebeurt en ze rilde lichtjes er van. Maar dan trekt een magie toch haar aandacht. Ze kende die magie als geen ander ze had vaak genoeg met eagron getraint en ze kkon nog net zien hoe hij naar haar knipoogde en ze sloeg haar handen voor haar mond toen die open viel en ze kreeg tranen in hoor ogen van opluchting. hij leefde nog.

Lucas hoorde ineens gebrul van blijen mensen en een draak en hij keek op die rijder was terug en hij liet zijn zwaard verbaast zakken. hij had nog niemand gezien wie ermac zijn magie de baas kon en nu zag hij die gene.

axel zag tussen het vechten door hoe eagron die magier een poeppie liet rijken en hij kreeg een grijns op zijn gezicht en hij brulde met de rest mee toen ze het deden.

Rox verscheen in een zwarte flits voor eagron. Hij had lang geoefend hij hoefde nu alleen de woorden in de oude taal te denken en hij kon magie gebruiken zonder tot zijn aanvallen zou weten wat hij ging doen.(ik heb het boek niet bij de hand dus het is even niet in de oude taal maar hij denkt het wel). Stop deze doden aanval. Dacht hij en hij richte zijn handen voorzich en de vlammen die ermac had gestuurt kwamen in aanraking met een schild die pas zichtbaar werd toen de vlammen het schild raakte. Je hoorde een donderslag en het schild werd zichtbaar hij was zwart maar toch doorzichtig. Rox had zich nu in het gevecht gemengt. Hij had een eed gebroken, maar dat mocht er kwam een eed boven deze en dat was tot zijn vrouwe de rijders levend wilde hebben.’heb jij mij niet gehoort….achterlijke tovenaar.’schreeuwt hij woedent naar hem en bij die woorden gingen zijn haren omhoog staan en leek er een zwarte bliksem rond zijn handen en vervolgens zijn armen te schieten. Rox kon het even niks schelen ermac mocht die rijder niet doden. Laat de duisternis in slaan. Dacht hij vervolgens en hij maakte een snelle beweging naar voren en uit zijn handen kwamen een paar pikzwarte bliksemschichten die zijn een weg richting ermac kronkelde. Rox beheersde zwarte magie.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Freek

avatar

Aantal berichten : 1227
Registratiedatum : 16-04-12
Leeftijd : 25
Woonplaats : Magnolia

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   zo apr 13, 2014 5:48 am

Nyla schrok toen ze het zwaard van haar aanvaller aan zag komen en kon het nog maar net ontwijken, ze zag hoe er een plukje van haar haar afviel en voelde een klein sneetje bij haar wang opzwellen. Ze keek hem aan en veegde haar wang af. "Jullie tovenaar is niets voor onze drakenrijder" zei ze. Ze keek in een flits naar Rhoanr en toen weer terug naar haar aanvaller "Daarnaast hebben wij ook nog die gozer (ze wees met haar zwaard naar achteren). Hij is de kleinzoon van Roran sterkhamer en heeft daarnaast zoals je kunt zien ook nog magie" voegde ze daar glimlachend aan toe. Ze draaide haar zwaarden om hun as heen en haalde toen snel een paar keer uit.

Rhoanr stond nog steeds in de fik. Hier maakte hij dan ook handig gebruik van, want hij kon nu vijanden die te ver waren voor zijn hamers raken met een vuurbal. Daarnaast durfde de soldaten van het rijk niet bij hem in de buurt te komen uit angst dat ze zouden verbranden. Hij grijnsde "Dit is niet jullie geluksdag" zei hij en hij begon hard te lachen.

Khagra ging nog steeds als een dodelijke rode streep door het leger van het rijk heen, hij was blij dat de drakenrijder nog leefde, dit gaf hem namelijk nog meer kracht dan voorheen.

Ermac negeerde Rox volledig en vloog verder richting de rijder terwijl hij zijn aanval sterker maakte.

Aegnor maakte zich klaar om de aanval af de weren toen er opeens in een zwarte flits iemand voor hem verscheen. Het was dezelfde persoon als die op het paard. Hij gromde "Wat doe jij hier. Een beetje mijn gevecht verpesten." zei hij tegen hem.

Ermac voelde een rimpeling in de lucht en op de plek waar hij die voelde verscheen Rox. Ermac stopte met vliegen en bleef zweven, hij luisterde naar wat Rox te zeggen had en maakte een "Tsk" geluidje toen hij hem een achterlijke tovenaar noemde. Ermac richtte zijn armen op en daaruit kwam een grote groen vlaag die met een enorme knal botste tegen de zwarte bliksemschichten. Hij liet zijn armen zakken. "Rox...ik weet dat de koningin niet veel over mij verteld heeft, en dat komt omdat ze niet zoveel over mij weet...maar je moet weten dat ik geen achterlijke tovenaar ben. Ik ben Ermac, een Sorcerer (hoogste soort magiër Razz) en Ermac is eigenlijk geen ik...maar een Wij. Ik besta uit meerdere Generaties van Sorcerers en ik Sta kwa kracht gelijk aan die van een drakenrijder...ik had alleen niet verwacht dat ik tegen een die zwarte magie, en een die witte magie beheerste zou moeten vechten..." Hij maakte een kleine buiging als vorm van respect. Spreidde toen zijn armen, rond zijn armen begonnen groene bliksemschichten te vormen. Toen hij zijn armen strekte kwamen er uit beide kanten grote dikken bliksemschichten uit, waardoor de nacht oplichtte en het leek alsof hij vleugels had.

Aegnor keek verbaast door deze nieuwe ontdekkingen. Een sorcerer uit een exotisch land die niet 1 persoon blijkt te zijn, en een andere die zwarte magie beheerst. Hij slikte. "Als wij nou heel rustig naar achteren gaan misschien verslaan ze zichzelf dan" zei Aegnor tegen Dzongkha. Dzongkha zuchtte "Dat zou kunnen ja, maar je hebt wel het hele varden leger dat naar je zit te kijken, en met de combinatie van je elven magie, de oude taal en je witte magie zou je ze toch wel aan moeten kunnen, daarnaast zijn er een paar magiërs bij de varden die je hun energie willen geven." zei Dzongkha om hem gerust te stellen. Aegnor keek naar de grote groene bliksemschichten. Hij schermde zijn ogen af tegen het felle licht. Hij haalde even diep adem en zuchtte toen. "Gelukkig heb ik goed uitgerust" mompelde hij al zuchtend.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   zo apr 13, 2014 6:35 am

Lucas keek naar nyla en hij glimlachte toen hij het haar zag vallen.’volgens mij zijn je haren te lang, moet ik ze nog wat bij knippen.’vraagt hij speels en draaide zijn twee zwaarden in het rond.  Hij grinnikte.’nou ermac laat nooit alles zien hij is iemand met meer gezichten.’zegt hij vervolgens keek hij naar de jongen in vuur en vlam. Hij had rox horen praten met de koningin over die jongen.’ Jah hij is zeer intressant heb ik gehoort van die demoon bij ons.’zegt hij doelend op rox.’maar genoeg gepraat laten we spelen.’sist hij en met die woorden haalde hij een aantal keren uit naar nyla.

De leider was door aant vechten maar heild ook de magiers in de gaten. Die waren het gevaarlijkste op het momment. Hij baande zich een weg tot bij rhoarn.’luister jongen, jij hebt magie hou die magiers in de gaten mocht het gevecht ten einde komen kijk of je een van die vijanden kan raken, als we een van die magiers te pakken krijgen  dan zouden we een grote slag slaan.’legt hij de jongen uit. Hij bleef wel wat uit zijn buurt staan aangezien het een beetje te warm was.

Rox maakte een ergerlijk geluid.’ik wil met je vechten, hij wilt je doden dat sta ik niet toe.’zegt hij naar waarheid. rox gebruikte magie om in de lucht te blijven zweven en hij richte zijn aandacht op ermac. Hij luisterde naar wat die te vertellen had maar zijn magie bleef onrustig rond zijn handen cirkelen.’het kan mij niks schelen wat je bent en dat weet je sinds de eerste keer tot we elkaar zagen, en in mijn ogen blijf je een achterlijke tovenaar maar misschien moeten het tovenaars zijn.’zegt hij spottend, in een ding had hij wel  gelijk hij wist niet veel over deze vijand en hij was toch wel bang maar dat verbergde hij achter zijn woede. Toen ermac boog spuugde hij uitdagend op de grond. Dan ziet hij het groene en hij deed instinctief een stap achter uit en dan looit de bliksem bij hem over zijn hele lichaam en hij maakt een bol van zijn handen en de bliksem kroop naar zijn handen toe en hij had een zwarte bliksem bol vast en gooide die naar ermac toe. En hij maakte nog een bol en gooide die ook naar hem toe.

Mysa begon langzaam in beweging te komen. Ze stond recht en baande zich een weg door de menigte naar eagron toe maar ze kon niet dichtbij genoeg komen omdat die 3 in de lucht vlogen ze bleef er onder staan en keek naar boven toe.'eagnor...gaat het.'vraagt zij bezorgt via haar geest aan eagron. ze moest weten of hij niks ergs had opgelopen toen die bol hem en zijn draak had opgeslokt.

De weerkat kaya was druk in gevecht met een paar soldaten ook zei lette op de magiers.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Freek

avatar

Aantal berichten : 1227
Registratiedatum : 16-04-12
Leeftijd : 25
Woonplaats : Magnolia

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   zo apr 13, 2014 8:26 am

Nyla keek geschrokken naar boven, dus dat is de demoon waar ze over had gehoord. Ze grimaste. "Noem je dit spelen, vind je het doden van mensen leuk?!" riep ze naar hem, terwijl ze zijn slagen blokte. Ze draaide haar zwaarden met het lemmet naar achteren, en begon draaiend naar hem toe te lopen.

Rhoanr grijnsde duivels en knikte "is goed, ik zal er op letten". Hij sloeg de laatste dichts bij zijnde soldaat de schedel in en slingerde toen een vuurbal op de Magiër die dichtbij Aegnor zweefde (Rox).

Ermac keek kil naar Rox toe. Dit was de druppel. "Hoe durf je me te blijven beledigen. Ik ben al langer op deze aarde dan de elven en jij denkt dat je een bedreiging voor mij bent?" zei hij kil. Hij zag hoe Rox zijn aanvallen deed en lachte, "Leer jij het nou nog niet" zei hij spottend. Hij deed zijn hand omhoog en creëerde een groen schild. Het blokkeerde de 2 bliksemschichten alsof er met steentje op hem werd gegooid. Ermac lachte luid en hol. Hij spreidde zijn armen. Uit beide armen kwamen weer bliksem schichten. Hij deed zijn handen met een zwaai door naar zijn linker zij en liet daar snel een grote bol met bliksem in komen. Hij strekte zijn armen en een straal van 1 meter 60 breed vloog met een immense snelheid richting Rox.

Aegnor keek naar beneden "Mysa maak je geen zorgen, Dzongkha en ik zijn okee, we hebben alleen een paar schrammetjes, niks ernstig...en jij, hoe gaat het met jo.. hij verbrak de verbinding toen hij Ermacs magie snel voelde stijgen. Hij zag de Grote groenen bliksem richting de jonge magiër voor hem, en hemzelf gaan. Hij maakte contact met Dzongkha "Snel je moet maken dat je weg komt en zorgen dat de we meer ruimte krijgen. Ik heb zo'n gevoel dat dit er gevaarlijk word in een erg korte tijd" zei hij. Dzongkha gromde. Aegnor sprong behendig van hem af en bleef een paar meter boven de andere 2 hangen terwijl Dzongkha snel wegvloog. Dzongkha boog naar beneden en lande bij Mysa " Het is hier niet veilig. Kom ik breng je weg van deze 3" zei hij tegen haar.
Aegnor deed zijn handen in vuisten en deed ze bij zijn zij. Van het een op het andere moment kwam er witte magische energie om Aegnor heen. Het leek een beetje op een vlam. Aegnor deed zijn ogen dicht en bouwde zijn magische energie op. Het aura om hem heen ging sneller en sneller. Opeens kwam er een kleine schokgolf van hem af en werd het aura iets breder.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   zo apr 13, 2014 8:51 am

Lucas keek nyla aan.’kom op ander werkte ik niet voor de koningin.’zegt hij en hij pakte zijn zwaarde zo vast tot hij dadelijk het makkelijk de aanval kon blokkeren wan t hij zag hoe ze draaide en hij wachte zijn kan af.

Axel knikte naar rhoanr en hij begon verder te vechten met soldaten. Vele vochten ook niet van de varden en het rijk die keken naar het gevecht in de lucht.

Rox keek naar ermac en hoorde diens woorden. Maar hier ging hij niet tegen in en hij was nog steeds boos op hem hij had niet naar hem geluistert toen hij een bevel gaf. Hij zag tot zijn aanval niks voor stelde maar hij liet niks merken, maar hij wist tot dit fout was.’ik ben een harde leerling.’snauwt hij vel naar hem. Hij voelde iets op hem af komen en hij draaide zijn hand naar de vuur bol stopte hem en liet hem zwart worden en stuurde hem terug naar rhoanr. Maar dan voelt hij een sterke magie en hij keek naar ermac en zag de magie die ermac gebruike en tot hij nu ook een soort bliksem was. Hij dacht snel een paar woorden in de oude taal en spreide zijn armen en er kwam weer een schild. Het was net op tijd want de straal kwam er tegen aan. Rox zijn handen trilde ongelovelijk erg. Hij grbruikte meer energie in he schild. Maar je zag er scheuren in komen. Rox kreunde van woede en probeerde de scheuren te reparearen met magie en je zag ze weg krimpen maar dan zag je ineens het schild breken alsof er een kogel doorheen ging. Je zag rox ogen groot worden en op dat moment raakte die groene bliksem straal hem. Rox was iemand die heel erg goed tegen pijn kon maar dit…dit had hij nog nooit gevoelt. Het leek alsof hij door de bliksem getroven werd, tot ij verbrand werd maar ook steenkoud werd als een ijspegel. Hij schreeuwde het uit en dat leek zelfs pijn te doen. alles in zijn lichaam leek pijn te doen. voor hem leek dit langer te duren dan al de martelingen die hij had ondergaan bij de koningin om hem te leren zwijgen. Of als hij niet geluisterd had. Maar dit was maar iets van secondes. Hij wist niet waar hij geraakt was of tot hij overal geraakt was. Met zijn eigen magie probeerde hij de pijn nog minder te laten worden maar het leek niet te werken en an ineens is het groene licht weg. Hij zag ermac nog verder op voordat hij begint met te vallen naar beneden, het leek alsof hij van binnen een gebrul hoorde en dan word het zwart voor zijn ogen.

Mysa hoorde aegnor zeggen tot hij veilig was en dat was een opluchting voor haar.’alleen geschrokken.’zegt ze terug.ze zag Dzongkha bij haar landen en ze klom op hem zonder te protesteren en ze pkte hem stevig beet en ze keek even naar aegnor en beet op haar lip dan worden haar ogen groot als ze ziet wat met die demoon gebeurt.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Freek

avatar

Aantal berichten : 1227
Registratiedatum : 16-04-12
Leeftijd : 25
Woonplaats : Magnolia

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   vr apr 18, 2014 4:39 am

Nyla voelde de weerstand van haar zwaarden, maar bleef snel doordraaien. Ze had een kwade blik op haar gezicht "Het doden van mensen is nooit leuk" zei ze terwijl ze nog sneller ging draaien.

Rhoanr strekte een hand uit en ving met zijn vlammende hand de vuurbal op. Hij bekeek het vuur. Rhoanr was zo vaak met vuur in aanraking geweest dat het hem niet deerde. Maar op een of andere manier was hij gefascineerd door het zwarte vuur. Hij kreeg een drang.... een drang om het op te eten. Hij bracht de vlam naar zijn mond en maakte voorzichtig een happende beweging. Het deed hem geen pijn. En het smaakte...wel lekker. Hoe kan dit dacht hij waarom deert het vuur mij niet. Opeens voelde hij een boost aan energie door zijn lichaam gaan. Zijn spieren spande zich aan en de vlammen rond zijn lichaam werden wat sterker en verkleurde een beetje. Rhoanr zoog nu in een keer de vlam op. Zijn ogen werden groot. Hij krampte in elkaar doordat zijn spieren zich nog meer aan spanden. De vlam werd nog sterker en was nu rood grijzig. Rhoanr keek op en zag de man die hij net aanviel vallen. Hij zette zich schrap en gebruikte zijn nieuw gekregen energie om hoog (heel hoog) op de springen en de man met een salto in de lucht op te vangen. Toen hij lande kwam er een klein barst in de grond. De vlammen doofde meteen. Rhoanr hijgde, de zo snel gekregen energie was net zo snel weer weg, samen met de energie die hij als had. Rhoanr legde de man neer en keek naar de Leider, Hij wenkte hem, en veegde het zweet van zijn voorhoofd.

Aegnors Voelde de grote kracht voor hem verdwijnen. Shit dacht hij. Die groene is sterk. Het aura van pure witte magie rond hem was nu zo groot dat er aan beide zijde van hem een paard in kon staan, die genoeg ruimte had om een rondje te draaien. Hij opende langzaam zijn ogen. Zijn haar stond nu recht overeind. Om hem heen leek het alsof de druk in de lucht was toegenomen. "Wat ben jij voor een duivel. Hoe kan je nou je eigen kameraad uitschakelen..Hij stond aan jouw kant!" zei hij (dat laatste riep hij).

Ermac keek voldaan naar de vallende Rox. Maar keek snel geschrokken op naar de andere drakenrijder. De magische druk die van hem afkomt is geweldig...Zijn krachtige ziel zou een mooie aanwinst maken voor mijn Magische kracht...misschien zelfs een betere dan Rox of de Koningin Dacht hij, en hij lachte even. "Kameraad...Kameraad, Ik, Ermac, Heeft geen kameraden. Ik ben een solist, ik strijd in mijn eentje en niet voor iemand." zei hij tegen de Rijder. Hij merkte hoe sterk de magische kracht van de rijder was gegroeid. Hij schrok er een beetje van, Hij vond het niet erg als hij een sterke tegenstander had zolang die maar niet te sterk was.

Aegnor keek boos naar de sorcerer die Ermac heette. wat een eikel dacht hij. "Waarom vecht je dan voor de koningin" vroeg hij.

Ermac schudde zijn hoofd "Persoonlijke redenen" zei hij. Hij deed zijn arm omhoog en schoot er een groene magische schedel uit. Die verdween toen het in contact kwam met het witte aura. Hmm dacht Ermac Dit word interessant.

Aegnor keek naar de schedel, Ermac testte hem, dat wist hij zeker, anders had hij nooit zo een zwakke aanval op hem afgevuurd.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   vr apr 18, 2014 9:08 pm

Lucas lachte.’jij houd niet van doden. Ik wel.’zegt hij en hij bleef zijn zwaarden goed vast houden en hij was tegen de druk bestand.’jij speelde met poppen toen je klein was, ik schoot vogeltjes uit een boom.’antwoord hij simpel en dan trapt hij naar haar voeten om haar uit haar draaiende beweging te krijgen.

Alles rond rox was zwart geworden. Hij voelde elsa haar geest niet zijn eigen magie niet alleen de pijn op zijn borst waar ermac hem geraakt had. Dat drong alleen tot hem door. Hij had niet door tot hij uit de lucht gevist werd helemaal niks alleen de pijn. deze pijn leek hem uit het donker te houden maar tegelijk ook er in te laten.

Axel was aant vechten hij keek soms op naar de magiers en naar rhoarn. Uiteindelijk ziet hij wat er gebeurt en hij snelt naar hem toe als de vlammen weg zijn pakt hij hem bij zijn schouder beet en keek of hij niks had. Alleen zweet op zijn voorhoofd en wat uitgeput misschien maar verder bleek hij niks te hebben.’goed werk.’zegt hij tegen hem.’doe rustig aan…je hebt veel energie gebruikt dat kan gevaarlijk zijn voor je lichaam.’ Legt hij hem uit en dan kijkt hij naar de magier of demoon die rhoarn uit de lucht heeft gevangen. Kwa leeftijd kwam hij overeen met aegron als je zijn mensen jaren nam als je naar zijn uiterlijk keek. Zijn ogen bekijken hem helemaal en hij haalde de wapens die hij in bezit had het eerste weg en dan keek hij naar de wond die zag je niet zo goed door de gerafelde kleren en hij trok het in een beweging het shirt open. Zijn adem stokte, de wond die de jongen had was grijs groen en leek nog wat groen licht te geven. De leider hoorde op de achtergrond eagron met die nieuwe magier praten en hij begreep het inderdaad ook niet waarom hij zijn kameraad had aangevallen en hij pakte zijn zatdoek om de groene gloed weg te vegen. Als hij over de wond heen veeg lost de doek in groene vlammen op en als zijn huid in aanraking komt met de wond voelt de leider een helse pijn iets wat hij niet kon plaatsen en hij schreeuwde het uit terwijl hij zijn hand vlug terug trekt. Het was onbeschrijfelijk wat voorn pijn  het deed.  Zijn vingertoppen waren alleen in aanraking er mee geweest dat deed al zoon pijn wat moest die jongen dan niet gevoeld hebben. Hij stopte met schreeuwen en hijgde na van de pijn aan val al leken zijn vinger toppen nog te branden.’niet aan de wond komen.’hijgt hij tegen rhoarn.

Kaya de weerkat was nog steeds aant vechten met een paar soldaten van het rijk maar was de heletijd in de buurt van rhoarn gebleven en ze kwam bij hun staan nadat axel geschreeuwt had van de pijn en ze keek naar de wond. Zoon wond had ze ooit gezien maar ze kon het zich niet helemaal meer goed herrineren.’ Als je dat joch levend wilt hebben zou ik hem naar binnen brengen…’stelt ze voor en ze heild haar hoofd schuin en bekeek de jongen aandachtig.

Mysa keek toe hoe het gevecht ging en had gezien hoe die andere magier die demoon had aangevallen en hij die was gevallen maar iemand hem had opgevangen en ze keek weer naar eagnor. ' kun je landen.' vraagt ze aan zijn draak (ben even de naam kwijt.)
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Dragon Riders (F&F)   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Dragon Riders (F&F)
Terug naar boven 
Pagina 2 van 3Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Dragon World

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: ORPG's :: ORPG 2 personen-
Ga naar: