IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 bendes (L&S)

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
Lumenn

avatar

Aantal berichten : 14
Registratiedatum : 26-04-15
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: bendes (L&S)   di jan 17, 2017 11:08 am

Mau rechte zijn rug. Zijn grijze ogen stonden scherp en aanwezig. Behoedzaam. Hij keek, of misschien scande, de omgeving. Het hoofd van de leider hing iets schuin. Was Try alleen? Tergend langzaam ging de jongen leider door zijn knieën, terwijl hij de jongeman aandachtig bleef aan kijken. Zijn vingers knepen in het grauwe wapen in zijn binnen zak. Een donkerzwarte revolver van duur, maar o zo koud metaal. Zachtjes raakte het de grond. Met twee vingers op het pistool rustend, schoof Mau het voorzichtig naar voren. Naar Try. Als een gebaar? Een tegemoetkoming? Een vraag? Een verontschuldiging? De donkerharige jongeman zat nog steeds op zijn hurken met zijn blik strak op zijn bloedverwant. Vingertopen weken van het wapen. Hij was nog steeds dreigend in houding, tot dit hobbelig overging in wat anders. Iets weerloos viel over Mau toen hij achteruit stapte en het licht op zijn gezicht viel. Maar dat bleek snel een bevende aanblik te zijn die haperend verstopt werd achter een gordijn van stoer-doener-rij.
'Je bent er.'
Het was in ieder opzicht een vaststelling. En toch leek Mau's toon vragend. Alsof hij moeite had het gesprek te beginnen. Wat onhandig probeerde Mau uit alle macht zijn slap hangende arm uit het zicht te houden. Plots twijfelde Mau of Tristan hem wel op zijn woord zou geloven.  
'Weet ze dat je hier bent?' zei Mau zo bars mogelijk. Zo wel tijd rekkend als weg praten van lichte zenuwen. Daarnaast had Dacota extra roet in het eten kunnen gooien wanneer zij eerder al met Try had gesproken. Zijn kans had al verkeken kunnen zijn... Mau's vernauwde ogen staarde nietszeggend naar Try wachtend op een antwoord.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: bendes (L&S)   za jan 21, 2017 8:49 am

Try zag hoe mau naar hem keek en dat hij net als hem voordat hij zich naar mau had laten zien heel eventjes kort de omgeving deed checken of hij ook daadwerkelijk werkelijk alleen was gekomen. try keek met waakzaam ogen en wat gespannender spieren hoe mau heel langzaam en behoedzaam in beweging kwam. Doordat hij zo langzaam beweegde vermoede try sterk dat hij niks wilde doen, hem niet wilde afschrikken. Maar toch hield hij hem scherp in de gaten met elke beweging die hij maakte. Heel even branden zijn spieren om zijn pistool op de leider te richten als hij het pistool ziet dat mau tevoorschijn haalde, hij wist zichzelf er te van weer houden al beweegde zijn arm toch een heel klein beetje er door. Mau legde het pistool dat zwart was op de grond en schoof hem met 2 vingers voorzichtig in zijn richting. Dit was voor try een heel duidelijk teken dat hij niks wilde doen maar met hem wilde praten. Dit maakte try van binnen nog onzekerder dan hij net al was geweest. Normaal deed niemand met hem praten en de gene die hij had gezocht om over zijn verleden te praten zeiden allenmaal het zelfde. Je hebt je leven te danken aan dacota. Ze heeft je gevonden en opgelapt...
Try zag wel in mau de nog altijd dreigende houding van de leider als hij op staat weg van zijn pistool. Hij moest toch weten dat hij met zijn leven speelde want try had zijn pistool vast en was niet van plan hem meteen weg te leggen. Een keer gepakt geworden was al erg genoeg voor hem geweest. Een tweede keer zou dacota daarbij noet door haar vingers zien. Dan was die bak water zijn minste zorg. Als mau een stap achter uit doet leek zijn houding even te veranderen maar als try met zijn ogen knippert was het alweer verdwenen.  Hij hoorde hoe hij deed vast stellen dat hij er was. Try zijn mondhoek ging wat omhoog op een wat spottend manier .' In zekere zin. Normaal lig ik Ko...om dit tijd stip.' Zegt hij tegen mau een beetje vaag hij wilde hem niet vertellen dat hij na die klappen op zijn hoofd vandaag normaal schreeuwend op bed of boven de wc hing, de pijnstillers in grote hoeveelheid weerhouden hem daar nu van. Try zag meteen dat mau zijn pijnlijke arm aan zijn zicht wilde onttrekken, als hij iets zou doen zou hij hem daar moeten raken om zijn voordeel te behalen. Try verplaatste de steun van zijn ene naar zijn andere voet. Te veel in een houding staan was vervelend, daarbij had hij een hekel aan stil staan.hij hoorde hoe bars mau een vraag naar zijn hoofd slingerde, de vraag deed hem behoedzaam een stapje achter uit doen en de omgeving weer waakzaam eventjes bekijken alsof hij dacht dat hij iets over het hoofd had gezien.' Als ze het wist was je of dood of ik niet hier.' Kaatst hij even hart terug naar de leider. ' Maar ik stelde je eerst een vraag. Waarom wilde je hier met me af spreken.' Vraagt try aan mau. Try zijn gedachten werkten op volle toeren want er konden zo veel redenen zijn. Maar er was iets en het had met dacota te maken. Ze verzweeg waarschijnlijk iets. Wilde hij eigelijk wel weten wat mau te vertellen had... Maar als het met zijn verleden te maken hadden.  Misschien kende hij zijn ouders of iets in die trans. Try beet even op zijn lip en onbewust ging een hand nar zijn ketting onder zijn T-shirt. 'Vertel op ik heb iets de hele nacht.' Blaft hij als hij de ketting los laat.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lumenn

avatar

Aantal berichten : 14
Registratiedatum : 26-04-15
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: bendes (L&S)   wo jul 12, 2017 2:02 am

'Mhm.' antwoord Mau karig met een zwak knikje op Try's schorre antwoord. Een knik van goedkeuring en vooral begrip. De twee stonde daar in het zwakke licht van de blauwe maanschijnsel. Kort verbonden door een dunne draad van bevatting. Deze ontmoeting was niet minder dan verraad voor beide partijen en consequenties waren geschreven in bloed.
Mau's kaak stond strak gespannen terwijl hij van onder zijn wenkbrauwen naar de jongen luisterde. Het bovenlichaam van de leider was gedraaid een hij stond nu leunde met zijn goede elle boog op het broze hout van de brug. Zijn blik was nog steeds zijwaartse gericht op Try. Mau's tanden glommen in het pulsende licht, als een schittering in een pestende grijns. Of het op elkaar klemmen van het gebit in ongemak. Bij Mau was het altijd om het even.
Hij greep naar lichte plagerij om zijn eigen terugkerende emoties niet onder ogen te komen. 'Wat denk je zelf jochie? Natuurlijk ben ik hier om als een jong school meisje mijn gevoelens op te biechten aan die leuke jongen.' Mau prikte met zijn wijsvinger aan zijn goede hand in zijn wang en deed een poging tot tuiten van zijn lippen. 'Kom hier hunk.' Zijn ziekelijke gevoel van humor kwam alleen dit maal nog minder goed over dan anders. Mau was in conflict over waarom hij minder tevredenheid haalde uit zijn kinderachtige gedrag. Hij voelde zich misselijk en kon amper naar zijn broer kijken. De donkerharige jongeman dwong zichzelf echter.
'Ik ben hier vanwege meerdere redenen, redenen die allemaal een kern hebben.' Mau's gekkigheid sloeg haperend om in een serieuzere toon van stem. "En jij bent hier omdat jij de gemene deler bent.' cryptisch.
Mau legde zijn kin op zijn hand. Zijn verband jeukte als de tering. Hij leek verder ontspannen, maar zijn spieren bewogen ongecontroleerd onder zijn grauwe shirt. 'En Dacota natuurlijk. Ik kan er donder op zeggen, maar het gaat altijd om Dacota.' Lijnen tekende in zijn gezicht bij het uitspugen van haar naam. Zijn grijze ogen kwamen langzaam weer tot rust.

'Laten we zeggen dat ik een schim uit je verleden ben.'
Maar wist Mau dat hij niet zomaar de jongen zou kunnen overtuigen van al de waanzin die hun leven omvatten. Try moest zelf tot de conclusie komen hoe pijnlijk het ook was voor beide was. De wallen onder Mau's lichten ogen leken dieper dan eerder. Hij zag er in een klap ouder uit dan hij zich voor deed.
'Trista...ik bedoel Try...' verbeterde de jonge leider zichzelf. Hij ademde zacht door zijn neus. 'Misschien klinkt het gek, maar ik ben hier om je te waarschuwen voor Dacota. En het is aan jou of je dit in achting neemt of niet.' Mau keek doordringend en hoopte dat de Try zijn volgende woorden zou begrijpen. 'Het verleden is als water, Try, hoewel Dacota overtuigd zijn dat het vaste vorm heeft die kan worden bewaard en gecontroleerd. We vullen zelf dingen in, we bedenken dingen, slaan ze op.' er viel een stilte. 'Er ontglippen ons stukken...' Mau zocht zijn woorden met precisie uit. 'Ik kan je een honderd keer mijn waarheid vertellen, maar de echte waarheid kan alleen jij, 'daar', vinden.' zei Mau schor terwijl hij tegen zijn slaap tikte.
'Try wat herinner je voor je ontmoeting met Dacota.' Mau stelde deze vraag emotieloos, wetend dat Try's geheugen verlies met de juiste duwtjes zou kunnen ontrafelen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: bendes (L&S)   wo jul 12, 2017 6:26 am

Try stond nog altijd van een gepaste afstand van mau, die langzaam bewoog om tegen het houten leuning van de brug te gaan staan. Try zag iets aan de jonge leider dat anders was dan toen hij bij hem opgesloten had gezeten. Toen was hij kinderlijk en meedogenloos, nu was hij kinderlijk om zijn zenuwen in bedwang te houden. Zo kwam het voor hem over. Dit maakte try onbewust toch wat onzeker. Hij luisterde naar mau zijn opmerking die er plagend uit kwam, hierdoor deed hij de spieren in zijn armen aanspannen. Wat dacht hij wel niet dat hij was. dat hij uit bed was gekomen om naar zijn plagerijen te gaan lopen luisteren. Snapte hij dan totaal niet dat dacota hem hier voor kon vermoorden omdat hij in het geheim en tegen haar bevel in met de vijand op een brug stond te praten in plaats van te vechten. Maar in die plagerij zag hij wel dat het zijn ogen niet berijkte. Niet dat hij ze goed kon zien want mau weigerde hem aan te kijken.’als je denkt dat ik uit mijn bed ben gek…bgon hij verhit over mau zijn plagerijen als mau hem ineens aankijkt terwijl die begint te spreken. De blik die zijn ogen uit straalden lieten hem meteen zwijgen. Hij begon natuurlijk ook over dacota en hij beet even onbewust op zijn lip als hij na denkt of ze al wakker zou zijn geworden of dat ze nog gewoon sliep. Want als hij schreeuwend wakke werd kam ze 8 van de 10 keer bij hem kijken om hem gerust te stellen hem door die lange nacht te helpen. Het pistool lag nog altijd levenloos in try zijn hand die langs zijn lichaam hing.

Als trij hed woord verleden hoort merk je dat zijn ademhaling iets versnelt, dit was een onderwerp waar ij menige bendes voor was af gegaan om er over te beginnen, maar nieman leek het er met hem over te willen hebben. Hierdoor was try toch ook wel behoedzaam rond mau, stel dat het echt zoon woord spelletje wa. Al verklaarde dat niet waarom hij 2 keer ha getwijfeld om mau de leider van de ghouls te doden. Iets wat hij normaal al lang ha gedaan. Hij vroeg zich af of mau dit wist. Try merkte hou hij hem anders wilde noemen en hij vernauwde eventjes zijn ogen, waarna hij weer even snel een blik in de rondte wierp om te zien of hij niet door iets of iemand benadert werd. Zijn blik richte zich weer op mau die hem waarschuwt voor dacota, hierdoor maakt hij een minachtend snuivend geluid. Hiervoor was hij niet op gestaan en je merkte zijn rebelse houding steeds duidelijker werd, het liefste wilde hij nu weg lopen terug naar huis maar iets binnen in hem bleef zorgen dat hij toch hier bleef staan. Als hij eer verleden hoort krijgt mau pas weer echt zijn aandacht en hij kantelt zijn hoofd lichtjes terwijl hij luistert naar de jonge leider, dan versnelt try even zijn ademhaling als er een pijn scheut door zijn hoofd trekt maar deze was snel voorbij en richt zich weer goed op mau zijn stem. Hij had zijn aandacht nu, dit onderwerp probeerde dacota altijd te vermijden. Maar try wilde het hebben over het verleden. Try voelde zijn mond droog worden als mau zegt dat alleen hij de waarheid weet. Lichtjes schud hij zijn hoofd. hij hoort hou mau hem een vraag steld waardoor het zijn beurt was om weg te kijken, hij probeerde de droogheid in zijn mond weg te slikken maar dat heilp niet echt. Eventjes beet hij op zijn lip.’ik…ik heb niet echt een duidelijke herinnering.’begint hij wat onzeker te vertellen. De rebelse jonge die er net nog had gestaan zag je weg smelten en je zag een kwetsbaar iemand die in het niets keek.’alleen nacht merrie’s met schimmen, geluiden…en pijn.’zegt hij zachtjes en hij draait zich naar de houten leuning van de brug toe en pakt met zijn vrije hand hem vast. Hij denkt aan wat hem bijna iedere week op zijn minst een keer schreeuwend wakker laat worden. Na dagen als vandaag werd het erger.’soms als ik slaap zie ik oranje, kiezelsteentjes op de grond met wat bloed. Het was veel bloed want dat lijk ik te ruiken…of ik proef mijn eigen bloed in mijn mond.’begint try zijn droom te herhalen. Het geen wat hij er meestal in ziet. Je merkt dat hij alles om zich heen vergeet en lichtjes begint t trillen van topt tot teen. ‘ik hoor voet stappen op de steentjes terwijl mensen schreeuwen woorden die ik niet kan verstaan waardoor ik bang wordt,soms hoor ik ook mezelf om mijn moeder of vader schreeuwen.’vertelt try langzaam door.’dan stoppen een stel schoenen voor mijn gezichts veld die ik heel wazig kan zien. Iemand draait me om…..en zegt dat ik ze de groeten moet doen en…..’zegt try die het pistool uit zijn hand laat vallen. Zijn handen gaan trillend omhoog. Als het pistool de grond raakt gaat hij af en raakt enkel de lucht maar de knal was genoeg. Try hoort de knal en grijpt schreeuwend naar zijn hoofd terwijl hij ineen duikt. het was net als zijn droom net alsof diegene die hij niet kon zijn op hem schoot en zijn hoofd weer deed open splijten van de pijn. Try zat inmiddels op de grond met zijn handen stevig tegen zijn hoofd gedrukt en bijna tussen zijn knieen in. try stopt pas met schreeuwen als hij naar adam moest snakken. Hij keek verwildert rond en zijn blik blijft hangen op mau. ‘het eindigt altijd met een schot door mijn hoofd.’zegt hij schor terwijl hij van hem weg kijkt naar zijn handen die hij trillend laat zakken.’d…daar kan ik niet veel m..mee…j..jij zeker ook n..net.’zegt hij dan nog zachter en bijna on hoorbaar tegen mau.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: bendes (L&S)   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
bendes (L&S)
Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: ORPG's :: ORPG 2 personen-
Ga naar: