IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Kings & Queens

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Volgende
AuteurBericht
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   ma dec 07, 2015 11:26 pm

Delihla bloosde toen hij zei dat hij van haar vurigheid hielt. Het was iets wat altijd haar eigen zou blijven, zelfs als ze bang was kwam het zo nu en dan naar boven. Haar ogen begonnen te glunderen toen Axel haar zei dat ze over 2 dagen zouden afspreken in de kerk die zei zou kiezen. Ze koos voor de kerk op neutraal gebied, dan wist ze zeker dat nog haar broer, nog zijn familie daar onverwachts zou komen om te bidden. Ze nam het papiertje aan en schreef het adres op, maar ze wist zeker dat Axel wel wist over welke kerk het ging. Delihla knikte. 'Dankjewel.' zei ze eerlijk. Ze voelde zich warm worden van binnen bij het idee dat deze man tegenover haar haar man zou worden over een paar dagen. Ze zou haar broers en vader kunnen confronteren met het feit dat ze van hem hielt en ze zouden er niets aan kunnen doen om hun uit elkaar te halen. Dat verbood god. Ze werd naar hem toe getrokken en weer vonden hun lippen elkaar. Ze volgde zijn blik naar de maan, die was al bezig onder te gaan. Het zou niet lang duren of de zon kwam op. 'Tot snel.' zei ze hem zacht na waarna ze toe keek hoe haar geliefde in de duisternis verdween. Ze had het vermoeden dat dit door zijn magie gebeurde. Zelf vond ze het te laat om weer naar bed te gaan dus verliet ze haar kamer en liep in de richting van de bibliotheek, ze wilde wat opzoeken. Iets wat haar en haar geliefde zouden kunnen helpen bij elkaar te blijven.

Emilio stond tegen een pilaar van de stallen geleund en keek naar de paarden die rustig lagen of aan het eten waren. Hij keek op toen hij het geluid van hoeven hoorde op het grind voor de stallen en gewone voetstappen. Zijn blik werd ijzig kil toen hij opkeek en, zoals hij al wel verwacht had, Axel de stal binnen zag komen lopen met zijn paard. Hij kwam overeind en deed een paar stappen in de richting van zijn broertje. 'Hou me niet voor de domme Alexander. Ik weet precies waar jij geweest bent vannacht.' blufte hij. Hij dacht het te weten maar hij wist het niet zeker. 'Denk je echt dat ik je niet heb zien kijken? Toen dat grietje van Blackwood hier was, toen jij haar amulet afnam.' begon hij rustig. 'Je bekeek haar wat je niet had hoeven doen. Dat amulet hing op ooghoogte, je had het meteen kunnen zien. Maar nee, jij keek of ze niets had.' Hij grinnikte. 'OF heb ik het mis? Alexander.' Hij bleef liep naar hem toe en bleef voor hem staan. 'Jij hebt gevoelens voor dat grietje en zij voor jou. En ik durf te wedden dat je vannacht bij haar bent geweest. Je wilde weten hoe het met haar was nadat ze hier gevangen was geweest.' Hij rolde met zijn ogen en deed weer een paar stappen bij Axel vandaan. 'Vader kan je misschien voor het lintje houden maar mij niet. Het was geen ongeluk dat je gevangen was door de Blackwoods op het punt dat wij hier hadden wat hun het dierbaarste was.' Hij snoof afkeurend en deed Axel daarna met een stemmetje na. 'Ik had wat gedronken en ben de verkeerde kant op gegaan.' Hij schudde zijn hoofd. 'Zo ben jij niet Axel. Dat weten wij allebei.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   ma dec 07, 2015 11:52 pm

Axel voelde zich ongemakkelijk nu zijn oudere broer emilio bij hem was ze hadden altijd al niet echt een geweldige bang gehad misschien omdat ze zo verschillend waren. Nu leek dit gevoel alleen maar versterkt te zijn geworden door het gebeuren. Als blikken hadden kunnen doden was hij nu dood geweest naar de kille ijzige blik van emilio. Hij zag hoe hij dichter bij kwam maar hij deed alof het hem niks kon schelen, maar van binnen heild hij rekening met iedere mogelijke aanval met magie. Hij pakte het zadel en hoofdstel en hing dat weer netjes op zijn plek.’oh en waar is dat dan.’begon hij nuchter op zijn eerste zin. Hij draait zich naar emilio om als die weer verder spreekt de woorden die hij sprak waren een van zijn angsten op het moment. Emilio had door tot hij gevoelens had voor delihla. Het erste was nog wel tot hij niks wist te zeggen om het tegen deel te bewijzen. Normaal was hij zo goed met woorden maar nu wist hij het niet meteen.’maak dat de kat wijs, jij vind haar leuk en je probeert de schuld op mij te schuiven.’kaatst hij na een korte stilte terug naar zijn oudere broer. Zijn hart ging onder tussen te keer, hij was bang tot emilio hm zou horen nu hij zo dicht bij stond. Hij begon weer te spreken nu over vader en hij liep gelukkig bij hem vandaan waardoor hij zachtjes zuchte.’ben je naar de kroeg geweest, heb je je lam gezopen want je kraamt de grootste onzin onder de zon uit.’snauwt hij naar hem als verdediging voor zich zelf. Hij deed nu een stap naar zijn broer toe.’jij kent mij niet. jij weet niet waartoe ik in staat ben.’sist hij tegen hem en dit was waar hij had emilio nooit zijn gehele aart laten zien ook niet alles van zijn magie omdat hij altijd een afstand was tussen hun twee.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 12:13 am

Emilio zijn ogen vernauwde zich tot speeltjes. 'Ik vind die meid hooguit leuk om haar vast te binden en te pijnigen. Om te gebruiken tegen de familie Blackwood.' siste hij Alexander toe. 'Ik hoef niet iemand als zij. Ze is het niet waard om een prinses genoemd te worden.' Hij keek naar Axel zijn borst en grijnsde. 'Doe maar rustig. Ik zal het niemand vertellen. Je zou toch niet willen dat pa een hartverzakking krijgt als hij erachter komt dat zijn geliefde zoon hult met de dochter van de vijand.' Hij grinnikte. Zijn blik verstrakte toen Axel hem ervan beschuldigde dronken te worden. Hij maakte een ijspegel en schoot die in de richting van zijn broertje maar zo dat hij net naast Axel zijn hoofd in het hout van de stal boorde. 'Luister eens Alexander. Ik ken je goed genoeg om te weten wanneer je liegt of niet. En momenteel probeer je jezelf eruit te praten dat het niet zo is.' schreeuwde hij zijn broertje bijna toe. 'Maar dat maakt niet uit.' Hij kalmeerde zichzelf voordat hij verder sprak. "De mannen die dat lieve prinsesje van je gevangen hadden hebben me het allemaal verteld. Hoe jullie met z'n tweetjes een verlaten boerderij op neutraal gebied uit kwamen, hoe je haar als een heer op haar paard hielp en haar gedag zei met een kus.' Hij grinnikte. 'Droom verder Axel. Vroeg of laat zal ze inzien dat dit te gevaarlijk is en dat het nooit zal gebeuren. Vroeg of laat begaat een van jullie twee een fout en dan is het gedaan en is het oorlog.' Met die woorden draaide hij zich om en liep in de richting van de deuren. 'Je hart heeft je verraden Axel. Ze word je dood.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 1:45 am

Alexander merkte aan emilio tot hij hem in het nauw aan het drijven was. Maar toch ging hij door na zijn harde woordn.’laat me niet lachen emilio, je wilt wel iemand als haar omdat zij langer mee zal gaan dan een gebruikelijke meid die je het leven zuur maakt.’ Zegt hij tegen hem. Ael zag hoe emilio hem bekeek en hij realiseerde zich te laat tot zijn lichaam zich deed veraden want emilio had het gezien dit kreeg hij ook voor zijn kiezen. Hij wilde weer wat zeggen tegen emilio maar hij zweeg als er ineens een ijspegel rakelings langs zijn hoofd komt en met een klap in de houte balk achter hem terecht komt. Alexander hoorde zijn woorden verder aan hij probeerde kalm te blijvn maar zijn magie begon van binnen te kolken als een oceaan bij een hevige storm deed. Maar als hij de mannen naar voren haalt die hun samen hebben gezien zie je de kleur even weg trekken uit zijn gezicht. Hj hoorde hem grinniken en hij keek zijn oudere broer nu dodelijk aan axel zijn gedult was op.’We weten al tot het gevaarlijk is.’flapt hij woedent er uit tegen hem.’het kan me niks schelen hoe gevaarlijk het is ik hou van haar. Als het moet zal ik het vader en moeder nu meteen vertellen. ‘snauwt hij tegen emilio en hij liep naar hem toe en snee hem de pas af en voor het eerst keek axel hem dreigent aan, normaal keek hij alleen zijn vijand zo aan.’ik zal er alles aan doen om oorlog tussen onze families te vrkomen hoor je mij emilio, niemand zal in mijn weg staan.’ Sist hij met een dreiging er in. zijn spieren waren gespannen en hij voelde de brandende pijn van zijn magie die binnen in aan het razen was. Zijn handen waren gebalen tot vuister waar wel zwarte schokjes uit vrij waren aan het komen.’ik ben niet bang voor de dood zoals jij.’ Zegt hij dan kleinerend.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 4:13 am

Emilio haalde verveeld zijn schouders op. 'Uit eindelijk zijn ze allemaal hetzelfde. Elke meid is saai en vervelend zolang ze niet luisteren. Maar uiteindelijk heb je ze toch maar voor een ding nodig. Ze moeten je een zoon schenken en dan worden ze nutteloos.' Hij merkte dat hij Axel tegen het randje aan had. Nog even en hij zou toegeven dat het waar was. Hij kon niets anders dan grijnzen toen hij de kleur zijn zijn broertjes gezicht zag verdwijnen. Hij had de pijl in de roos geraakt. Hij wist het nu zeker. En niet veel later werd het dan ook bevestigd. Zijn broertje hielt van de dochter van hun vijand. 'Doe maar. Ga maar naar ze toe.' zei Emilio uitdagend. 'Maar ga niet als en klein kind zitten huilen als pa het verbied. Liefde is nutteloos. Je hebt er niets aan.' zei hij kil. Hij deed een stap achteruit toen Axel hem de pas af sneed en hem dreigend aan keek. Hij was totaal niet onder de indruk van de dreigementen die Axel normaal naar zijn hoofd slingerde en nu ook niet. 'Ik wens je veel succes.' Hij zag dat Alexander het moeilijk had zijn woede in te houden en dat vond hij alleen maar leuk. Dan hoort hij de woorden die hij al zo vaak gehoord had. 'Ik weet dat je niet bang bent voor jou dood.' zei hij rustig, met een nadruk op jou. Hij keek zijn broer recht in de ogen aan. 'Maar je bent wel bang voor haar dood.' met die woorden verliet hij de stallen en liep hij terug naar het huis.



OOh ik zou Emilio zelf wel een mep willen verkopen XD
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 5:26 am

Axel bekeek Emilio boos terwijl hij woorden sprak waar zijn moeder over zou walgen. Maar als Emilio begint te grijnzen weet hij tot hij een fout had gemaakt hij had het gezegt maar er was geen weg terug meer.'wie weet doe ik het ook. 3n ik zal dan niet huilen ik weet waar ik voor sta 3n daarbij kan ik toch niet verwachten tot een gevoel loos persoon als jou dit zal snappen.' Bijt hij hem toe. Alexander had de grootste moeite zich in te houden nu en er kwamen al meer vonken van zijn hand af. Het koste hem heel veel moeite om Emilio niet aan te vallen. Toen hij de laatste zin zei en weg liep erloor hij zijn zelf beheersing. Hij wilde een zwarte straal op hem af vuren als zijn moeder ten tonelen verschijnt.axel vloekte luid als ze tussen hem en Emilio in staat.' Wat is hier gaande.' Hoorde hij haar vragen. Axel had al magie in zijn arm gestuurd en wilde zijn moeder niet raken en hij trok zijn hand terug naar zich zelf en op dat moment kwam de magie los met een knal en axel werd zelf geraakt. Erverscheen een hoop zwarte rook.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 5:36 am

Emilio hoorde een knal toen hij weg liep en draaide zich om. Hij zag hoe de magie zijn broertje raakte. Normaal gesproken had hij zijn broertje laten liggen, maar hun moeder was erbij dus deed hij dat niet. Hij liep terug naar Axel en knielde bij zijn broertje neer. 'Geen zorgen moeder, ik breng hem naar zijn kamer en zorg dat hij verzorgd word.' Met die woorden tilde hij Axel op en liep hij terug naar het huis. In de kamer van Axel legde hij zijn broer op het bed neer en keek hem even aan. 'Sukkel.' beet hij hem toe. Was net goed. Dan ziet hij een klein papiertje uit de zak van Axel steken en pakt het. Hij trok zijn wenkbrauw op toen hij aders van een kerk erop zag staan. 'Ooh echt waar?' Hij keek neer op Alexander terwijl hij her briefje in zijn eigen zak stopte. 'Het zou toch zonde zijn om je mooie bruid daar te laten wachten of niet soms?' Hij grinnikte. 'Geen zorgen Alexander Wings. Ik zal wel voor haar zorgen.' Hij draaide zich om en verliet de kamer waarna hij 2 bediendes weg stuurde om een dokter te halen en om er voor te zorgen dat zijn broertje goed verzorgd werd. Zelf liep hij naar zijn kamer. Hij had een hoop dingen te regelen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 8:18 am

Na de klap op zijn eigen lichaam hoorde a 3l vage stemmen maar kon ze geen plek geven. Hij kan niks een plek geven alles deed pijn.hij voelde Hoe iemand hem op tilde maar daar reageerde hij totaal niet op.hij voelde iets na een tijdje weer onder zich en hij kreunde even. Hij probeerde zijn ogen open te doen maar dat lukte maar half hij zag 3en vage omtrek. Maar dan hoort hij een stem die van Emilio over duidelijk die hem vertelt over delihla.'ik maak je af.' Sist hij geluid loos voordat hij weer weg zakt

2 dagen later bij de kerk.

Emilio had uit de kast van axel een mantel en schoenen van zijn broertje gepakt en had die over zijn andere kleren heen aan gedaan. Zo zou ze hem zeker aanzien voor hem en als ze er achter kwam wie hij daad werkelijk was was het al te laat. Hij stond nu in de kerk te wachten op delihla en hij dacht al na over haar reactie. Axel lag thuis in bed en was niet meer wakker geworden na zijn stomme aanval op zich zelf. Het was alsof het zo moest zijn. Hij wacht geduldig als een spin op zijn prooi.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 9:08 am

Delihla liep naar haar kast en haalde er een witte mantel uit. Ze had de zelfde jurk aangetrokken die ze ook gedragen had op het bal waar ze Axel had ontmoet. Ze vond dat wel zo toepasselijk. Ze sloeg de mantel om zich heen en knoopte hem vast. Ze verliet haar kamer en sloop door de gangen waarna ze naar buiten liep, naar de stallen. Toen ze Mystery had opgezadeld kwam er een stalknecht binnen die haar verbaast aan keek. 'Ik denk niet da..' begon hij maar Delihla was naar hem toegesneld en haar hand tegen zijn wang gelegd waarna ze hem in liet slapen zoals ze een paar dagen geleden ook bij Caleb had gedaan. 'Sorry, ik wil niet dat je mijn broers waarschuwt.' zei ze zacht waarna ze terug liep naar Mystery en steeg op. Delihla zette haar kap op en draafde de stallen uit waarna ze het dier aanspoorde en het erf af reed. Tegen de tijd dat haar broers zouden merken dat ze weg was was het te laat en zou ze al in de kerk zijn. Ze zouden haar daar nooit zoeken. Bij de kerk aangekomen steeg ze af en bond ze haar paard vast. Ze keek om zich heen en liep toen naar binnen waar ze haar kap af deed. Voor bij het altaar zag ze een gedaante staan, een glimlach verscheen op haar gezicht en ze rende naar voor. Teder sloeg ze haar armen om Axel heen en legde ze haar hoofd tegen zijn rug. 'Je bent gekomen.' zei ze zacht. 'Ik wist dat je me niet in de steek zou laten.' Ze bleef even zo staan. Op een of andere manier klopte dit niet. Ze rook wel de geur van Axel door zijn mantel, maar ook een andere geur, een die ze eerder had geroken maar niet kon plaatsen. Ze liet de persoon los en deed een paar stappen naar achter. 'Nee..' zei ze geschrokken. 'Jij bent Axel niet.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 10:10 am

Emilio had een tijdje gewacht tot hij ineens voetstappen hoorde naderen. Hij voelde Hoe iemand hem knuffelde van achteren. Hij wacht rustig af en luisterde. Ze was blij hem te zien en wist tot axel haar niet in de steek zou laten. Dan als ze hem los liet en door had tot hij axel niet was griep niet hij.' Alexander was heel graag gekomen alleen is hij door een dom toeval gewond geraakt daarom ben ik maar gekomen. Het zou zonden zijn om je te laten wachten....terwijl hij vecht voor zijn leven. ' Zegt hij op 3en speelse valse manier. Je merkte tot hij niks gaf om het wel zijn van zijn broertje. Ook niet de rest van de familie alleen hem zelf en zijn ghunker naar gas en oorlog zag je duidelijk hij genoot van het leed van anderen.hij pakte delihla bij haar pols vast en liet die heel koud worden.' Nou wilde je met hem trouwen en niemand uit nodigen...' vraagt hij dan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 10:42 am

Delihla hoorde de kille stem die haar deed huiveren. Ze wilde zich omdraaien en weg rennen toen Emilio haar bij haar pols greep. De woorden die hij uitgesproken had hadden haar bang. Ze probeerde de kou rond haar pols te negeren terwijl ze Emilio aan keek. 'Wat heb je met hem gedaan Emilio?' Ze probeerde de huivering in haar stem te verbergen maar het was duidelijk te zien dat ze bang van hem was, hoe sterk ze ook probeerde te blijven in zijn bijzijn. Het was lastig aangezien ze wist hoe hij was door hem nu een aantal keer gezien te hebben en een aantal klappen gevangen te hebben. 'Jou gezelschap kan me gestolen worden.' beet ze hem toe. 'Ik had hier nog liever alleen gestaan wetend dat er vast iets gebeurt moet zijn waardoor Axel hier niet kon komen dan hier nu te staan met jou zoals het is.' Ze liet een doornstruik uit de grond komen en die op Emilio af schieten in de hoop dat hij haar los zou laten en ze kon vluchten. 'Ik ben hier liever met iemand die hetzelfde wil als ik dan met twee families die elkaar de keel door willen snijden.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 12:18 pm

Emilio had in een flits de angst in delihla haar ogen gezien iets wat hem meer kracht gaf. Hij bleef haar stevig vast houden bij de pols terwijl ze weg had willen rennen.’ik heb niks gedaan.’begon hij zoetjes en hij trok delihla naar zich toe.’alexander en ik hadden nogal wat ruzie, zijn magie is het zelfde als hem als hij zijn controle verliest doet zijn magie het ook.’zegt hij tegen haar zijn ogen fonkelde gevaarlijk en hij bekeek delihla even.’nou…niet zo onaardig zijn.’zegt hij kinderlijk tegen haar. Hij rolde verveeld met zijn ogen en als ze de doorn struik laat verschijnen maakt hij snel een ijsschild waar hij de doorns tegen op laat botsen. Met zijn vrije hand slaat hij delihla zo hart tot ze op de grond viel toen hij haar los liet.’ik zal er alles aan doen om te zorgen tot het oorlog wordt tussen onze families.’sist hij tegen haar en hij maakte een draaiende beweging en stuurde een vlaag van ijspegls op delihla af. Zo tot ze haar net of net niet zouden raken. Hij grinnikte vals.’dat laat ik me niet ontnemen door jou en mijn kleine broertje.’zegt hij vel tegen haar. Hij liep op haar af en knielt bij haar neer, hij pakte haar bij haar kin vast en bekeek haar.’niemand weet tot je hier bent he…alleen alexander en die kan je niet komen helpen.’zegt hij om haar er aan te helpen herinneren tot ze r helemaal alleen voor stond deze keer.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 12:31 pm

'Waarom geloof ik dat niet?' Delihla keek Emilio aan. In gedachten probeerde ze een uitweg te vinden. Ze zette haar vrije hand tegen zijn borst en duwde hem van haar af zodat hij niet tegen haar aan zou staan. Dat hij haar hand vast had was al teveel. Ze luisterde naar wat hij vertelde over Axel zijn kracht. Nu ze er zo over na dacht had ze geen idee wat voor een magie hij bezat. Ze had een vage glimp ervan gezien toen hij bij haar op het balkon verdween in de duisternis. Maar ze had gedacht dat haar ogen haar bedrogen hadden. Ze vloekte zacht toen ze de doornen tegen het ijs schild hoorde ketsen. Ze had geen kans om een nieuwe aanval in te zetten want ze voelde een harde hand tegen haar hoofd aankomen waardoor ze naar de vlakte werd geslagen toen hij haar pols eindelijk los liet. Ze kreunde van de pijn toen haar hoofd de grond raakte. Het werd even duizelig voor haar ogen waardoor ze moest blijven helpen. 'Eens is er iemand die aan dit alles een einde brengt. Zo niet Axel en ik dan wel iemand anders.' zei ze moeizaam. Een golf van misselijkheid kwam naar boven dus hielt ze snel haar mond. Haar ogen bleven op Emilio gericht zodat ze al zijn bewegingen kon volgen. Toen hij op haar afliep krabbelde ze iets naar achter maar kwam klem te zitten tegen een van de kerkbanken. Ze zag hoe hij bij haar knielt en probeerde hem te bijten toen hij haar bij haar kin vast pakte. Ze wilde het niet in zien maar hij had gelijk. Niemand wist waar ze was. Ze had geen eens een briefje achtergelaten dat ze naar de kerk was. Een rede had ze er niet op hoeven schrijven, maar nu vervloekte ze zich. 'De stalknecht weet dat ik weg ben.' Hij wist dan niet waarheen, maar Delihla wist zeker dat haar broers er snel achter zouden komen dat ze weg was. De vraag was alleen hoe ze erachter zouden komen dat ze hier was. Die kans was zo klein dat de moed haar in de schoenen zonk. Ze probeerde met haar hand de zoom van haar mantel te grijpen. Die was afgevallen toen ze viel en lag nu onder het stof en zand een stukje van haar af. Als ze hem te pakken kreeg kon ze hem misschien naar Emilio toe gooien zodat hij zand in zijn ogen kreeg en even niets meer zou zien. Moeizaam sterkte ze haar hand zo ver mogelijk uit.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 1:10 pm

Emilio genoot er van tot delihla bang van hem was en het mooiste voor hem was tot die domme meid voor hem niemand wat had laten weten alleen axel die lag thuis in bed.' Jammer want dat is de echte waarheid.' Zegt hij tegen haar.emilio keek neer op delihla toen ze op de grond lag en hij grinnikte . Emilio maakte een sneufend geluid.' Dan zorg ik tot die gene mij ook niet meer lastig valt.' Z3gt hij schouder op halend tegen haar.hij had gezien hoe ze achter uit deed kruipen tot ze niet verder kon. Emilio trok zijn hand eerst terug en gaf haar een mep in het gezicht waarna hij haar kin als nog stevig vast deed pakken.' Jah die weet tot je weg bent. Maar niet waar je bent dus ik kan nog uren met je spelen.' Legt hij haar op een kinderlijke manier uit. Hij h3ild haar kin vast en kwam dichter bij en hij beet even hart op de lip van delihla en hij keek haar daarna aan.' Ik ben niet zo lief als alexander.' Zegt hij met een lachje.' Zal ik je een leuk verhaaltje vertellen iets wat jou broers je nog nooit hebben vertelt.' Jou moeder en de mijne waren ooit vriendinnen voordat ze trouwden. Maar jaren geleden was ik de gene die kwam op dagen inplaats van mijn moeder....' Vertelt hij tegen haar en hij pakte haar polsen vast en plaatste die naast delihla haar lichaam 3n liet ze vast vriezen aan de grond. Je zag een gevaarlijke grijns op komen.' Ik heb jou moeder en broertje gedood. Mijn vader denkt tot het gewoon nootlot was en tot nog andere bij me waren tot ik me verdedigde...mijn moeder heeft me door maar durft niks.' Fluistert hij dan in haar oor. Hij pakte haar bij haar haren beet en trok haar hoofd een beetje op zij en kuste haar hals.
EMILIO. ' schreeuwt ineens de stem van axel door de hele kerk heen en alexander stond in de opening van de kerk deur. Axel zag er verhit uit maar vooral buiten zinnen van boosheid.
Je zag even wat van verbaast heide bij Emilio en hij liet delihla niet los en hij grijnsde sde vals en maakte een ijspegel en stak die in de ha d van delihla. Axel zag het gebeuren en kwam aan rennen terwijl er zich zwarten bollen in zijn handen verschenen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 1:34 pm

Delihla haar ogen werden groot. Ze snapte niet hoe de man voor haar zo makkelijk over het doden van een andere persoon kon praten. Ze wist dat sommige mensen harteloos waren, maar zijn hart was duidelijk bedorven. 'En jij vind het vreemd dat mensen je haten.' zei ze zacht maar de worden werden gesmoord door een kreet toen ze opnieuw een mep in haar gezicht kreeg. Ze kreunde toen hij haar weer bij haar kin pakte en ze hem wel aan moest kijken. Een traan rolde over haar wang heen. Ze wilde niet weten hoe ver buiten bewustzijn ze zou zijn als hij nog alle tijd had om haar zo te pijnigen zoals hij nu deed. 'Laat me gaan.' smeekt ze zacht. Ze zag zijn gezicht dichterbij komen en voelde een stekende pijn in haar onderste lip. Toen ze haar ogen weer opendeed keek ze van hem weg. De ijzige smaak van bloed vulde haar mond. Zijn hand op haar kin dwong haar hem nog altijd aan te kijken. Ze probeerde niet meer naar hem te luisteren maar hij begon over haar moeder. 'Alsjeblieft hou op.' Haar stem hakkelde van de angst. Ze wilde niet horen wat er met haar moeder was gebeurt maar hij ging door. De pijnlijk waarheid. Ze had de mantel bijna te pakken als Emilio haar bij haar polsen pakt en die naast haar lichaam aan de grond vast vriest. Dit was voor haar wel de kans om van hem weg te kijken, wat ze ook deed. De pijn die haar bang maakte, leek hem alleen maar te voeden. Hoe kon hij familie zijn van haar liefde? De twee waren als zwart en wit. Totale tegen poelen. Ze hielt haar adem in toen hij zijn hoofd naar haar oor bracht en haar toe fluisterde hoe haar moeder en broertje gedood waren. 'Moordenaar!' schreeuwde ze hem toe. Want dat was hij, een moordenaar. 'Ik... AAH!' Ze kreunde van pijn toen hij haar haar greep en haar hoofd opzij trok. Toen hij haar hals kuste gingen de rillingen door haar heen. 'Hou op.' siste ze. Ze begon wild tegen te stribbelen maar met haar handen vast gevroren kon ze niets. Haar ogen schoten naar de deur toen ze Axel zijn stem hoorde. Ze zag aan hem dat hij zwak was. Maar toch stond hij daar. Er schoot een blik van hoop door haar ogen die verdwenen als sneeuw voor de zon toen de ijspegel haar hand doorboorde. Ze moest moeite doen de schreeuw van pijn te onderdrukken maar je kon aan haar hele lijf zien dat ze pijn had. Ze rilde en tranen rolde over haar wangen. 'Alsjeblieft, hou op.' smeekte ze Emilio weer.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 08, 2015 8:47 pm

Emilio genoot van de pijn en wanhoop die delihla hem op verschillende manieren liet blijken, de woorden over tot mensen hem niet mochten deed hem niks en hij glimlachte alleen maar vals naar haar.’ik laat je niet gaan schoonheid we zijn nog maar pas begonnen.’zegt hij kleinerend tegen haar. Hij ging gewoondoor waar hij mee bezig was en hij merkte hoe erg delihla het vond. Hij hoorde haar woorden en kantelde zijn hoofd eventjes.’je moet harder smeken.’grinnikt hij tegen haar waarna hij verder ging over haar moeder. Hij lachte haar uit toen ze zij tot hij een moordenaar was.’uiteindelijk zijn we dat allenmaal. Schoonheid, wacht maar tot jou broers je vinden dan zal er oorlog uit breken hun geliefde princess….’maar hij stopte als hij iemand zijn naam hoort roepen. Hij had om gekeken en ael gezien en deed het ding met de ijspegel. Hij baalde r van tot delihla nu de schreeuw onderdrukte. Maar blijkbaar was zijn daad al genoeg want ael kwam in beweging en hij ging recht staan klaar voor een gevecht. Axel gooide 2 zwarte bollen tergrote van een handbal op hem af. Emilio bracht zijn handen omhoog en er ontstond een muur van ijs. De eerste bal raakte hem met een holle klank maar je hoorde iets breken. Je zag in de muur van ijs een paar barsten waren verschenen. Als de tweede bol het ijs raakt hoor je een hardere klap terwijl de muur aan diggelen vloog.emilio maakte 2 ijs pegels in zijn handen want axel was nu dichter bij en hij haalde er mee naar hem uit alsof hij twee dolken vast had.axel ontweek ze niet zo soepel als normaal, zijn ogen gingen heel even naar die van delihla hij zag hoeveel pijn ze had en dat deed hem pijn tot emilio haar dit aan deed. Net als hij weer naar zijn roer kijkt was het te laat zijn broer verkocht hem een trap. Als die hem raakt hoor je brekent kristal. Axel liet niks horen en viel op de grond en rolde even door tot hij bleef liggen. De plek waar emilio hem had geraakt was een stukje vorst op gekomen. Emilio maakte een snuifend geluid en draaide zich om naar delihla.’waar waren we ook al weer gebleven.’vraagt hij kleinerend aan haar en hij bestede geen aandacht meer aan axel die in zijn ogen geen bedreiging vormde. Hij knielde bij haar neet en ging met een hand over haar wang heen.met de andere pakte hij haar been vast. Daarna ging hij met zijn andere hand naar haar jurk toe.zijn ogen fonkelde gevaarlijk. Maar dan staat axel achter hem greep hem bij zijn nek beet en trok hem van delihla vandaan draaide zich van haar weg en liet zijn broer met een harde klap in een vloeiende beweging tegen de grond aan komen.’jij verachterlijke slang raak haar nooit meer aan. HOOR JE ME.’schreeuwt alexander woednt tegen zijn broer en uit zijn hand kwam ineens zwarte bliksen. Je hoorde emilio deze keer schreeuwen van de pijn. Niet veel later werd zijn lichaam slap. Axel kwam recht en keek naar zijn broer die een zwarte wond had bij zijn nek en zijn ademhaling zwakjes was. Zonder verder naar hem om te kijken keerde hij zich naar delihla en hij liep op haar af en knielde bij haar neer. Hij gebruikte zijn magie om het ijs te breken rond haar polsen. Daarna nam hij haar in zijn armen.’gaat het.’vraagt hij want hij wist tot ze gewond was.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   wo dec 09, 2015 12:30 am

Delihla sloot haar ogen en liet het over zich heen komen. Als haar broers haar hier zouden vinden, dan was het gedaan. Als ze zagen hoe ze eruit zag zouden ze oorlog verklaren aan de Wings en haar voor eeuwig opsluiten in haar kamer. Ze keek op naar Axel. Hij was hier, voor haar, maar als hij teveel zou doen zou het zijn dood nog worden. Ze hoorde een doffe klap toen de eerste bal zwarte magie tegen het ijs schild van Emilio aan knalde. Het gekraak van dun ijs wanneer je er met je gewicht op ging staan. Niet veel later ziet ze hoe het ijs breekt en in scherven als glas op de grond viel. Haar ogen vonden die van Axel, haar blik zacht en dankbaar, maar de pijn was duidelijk zichtbaar. 'Alexander!' riep ze geschrokken uit toen ze zag hoe Emilio hem een trap gaf en haar geliefde roerloos op de grond bleef liggen. Ze zag hoe Emilio zich weer omdraaide naar haar en op haar afliep. Ze hielt haar adem in, haar borst ging razendsnel op en neer. Ze voelde zijn hand op haar wang, hij was ijskoud, niet zoals de hand van Axel die teder en warm aan gevoeld had. Ze probeerde hem te bijten maar verstijfde toen zijn vrije hand haar been vast pakte. Haar ogen volgde zijn eerste hand toen die haar wang verliet en naar het corset van haar jurk ging. 'Nee. Alsjeblieft. Doe dat niet.' smeekte ze terwijl ze haar ogen dichtkneep om zijn hand niet te hoeven zien. Maar het gevoel dat ze zou moeten hebben als hij haar jurk vast zou pakken bleef weg. Ze hoorde een doffe klap toen Emilio op de grond viel en opende haar ogen om te zien wat er gebeurt was. Ze zag hoe de bliksems Emilio raakte waarna hij bleef liggen op de grond. Haar ogen werden groot, ze huiverde. Het zou niet veel meer nodig hebben of ze zou in schok raken. Ze keek pas van Emilio weg toen Axel voor haar neer knielde en haar polsen bevrijde van het ijs. Vaag op de achtergrond hoorde ze zijn stem die vroeg of ze in orde was. Ze knikte en draaide dan haar gezicht naar hem toe. Tranen stroomde over haar wangen, tranen van angst en tranen van geluk. 'Breng me naar huis.' zei ze zachtjes. 'Ik wil hier weg.' De dag die de mooiste dag van haar leven had moeten worden was veranderd in haar grootste nachtmerrie.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   wo dec 09, 2015 12:53 am

Alexander merkte tot delihla nog naar emilio keek, dat was ook wel logies na het gebeuren van net. Hij was blij als ze uiteindelij toch naar hem keek. hij zag de pure angst in haar ogen, hij wist niet wat zijn broer met haar had gedaan voor hij kwam maar hij kon zich er wel een voorstelling van maken en hij slikte de brok in zijn keel weg. hij zag haar knikken op zijn vraag maar hj geloofde haar niet ze was lijk bleek en haar admhaling ging nog steeds snel. Afgezien van haar hand nog wel waar een wond in zat. Hij zag hoe de tranen begonnen te stromen en hij veegde even troostent een paar weg.’tuurijk brng ik je naar huis.’verzekert hij haar met een warme gerustellende stem. Niemand zou aan haar komen nu hij zou die gene afmaken. Hij gaf een kus op haar hoofd en hij pakt haar als een bruid in zijn armen. Hij heild haar dicht tegen zich aan terwijl hij recht ging staan en d kerk uit liep. Hij maakte zich zorgen om dliha en hij iep naar haar paard en stelde het dier gerust waarna hij delihla er op zet en zelf r ook op stijgt. Hij heilt haar tegen zich aan.’het spijt me tot dit is gebeurt het is mijn schuld.’ik was niet voorzichtig genoeg.’ Legt hij haar zachtjes uit onder het rijden. Hij was zelf dood op maar de kracht om deliha veilig te brengen was groter dan de pijn die hij voelde. Hij heild delihla stevig vast en keek vaker bezorgt naar haar onder het terug rijden. Hij zag de muur al en hij pakte een witten zakoen uit zijn zak en hij heild die omhoog terwijl hij door reed. Het kon hem niks schelen tot hij de vijand in hun ogen was. Zijn geliefd moest in veiligheid gebracht worden voor emilio, hij was woedent op zijn broer geweest en had hem goed verwond, maar doden kon hem hem net niet….al wilde hij het wel en hij had er niet ver van af gezeten. Dan rijd hij met delihla door d poorten heen die open waren gemaakt.’je bent veilig.’fluistert hij naar haar.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   wo dec 09, 2015 2:13 am

Moeizaam sloeg ze haar armen om Axel zijn nek toen hij haar optilde in zijn armen. De tranen bleven geluidsloos over haar wangen stromen terwijl ze ze sloot om niet meer te zien wat er in de kerk gebeurt was. Ze had heel zacht zijn lippen tegen haar voorhoofd gevoeld toen hij haar een kus gaf. Maar het kwam allemaal niet meer zo bij haar door. Haar gedachten waren een grote warboel, alles wat er gebeurde, het kleinste geluidje deed haar opschrikken en maakte haar bang. Ze verstevigde haar grip elke keer dat ze schrok waarna ze weer ontspande. Ze hoorde Mystery zachtjes briesen toen Axel het dier benaderde en haar in het zadel zetten. Niet veel later voelde ze hoe hij achter haar plaats nam. Delihla schudde haar hoofd. 'Het was te mooi om waar te zijn.' zei ze zacht. 'Ik moet ophouden om in een droom wereld te leven, want dit is de harde waarheid.' wist ze moeizaam uit te brengen. Ze pakte een plukje manen vast om haar evenwicht te bewaren. Ze zag hoe ze door de muren door reden die het landgoed van haar vader omringde. De bewakers mompelde met elkaar waarna een weg rende om Daniel en Tristan te roepen. Ze slaakte een zucht van opluchting. Ze was thuis. Ze zou hier voorlopig niet meer uit komen. Ze zou thuisblijven en hopen dat alles voorbij zou vliegen zonder dat ze er iets van mee zou krijgen. Ze voelde hoe het paard stopte toen ze voor het huis waren en keek hoe de grote deuren van het het huis open werden gegooid. Daniel kwam met groten passen naar buiten. Hij hielt zijn blik strak op Axel en Delihla gericht terwijl hij op hun af liep en zijn zusje van Axel overnam. Hij deed een paar stappen naar achter. 'Grijp hem!' beet hij de bewakers toe die bij de deur stonden. Ze wilde doen wat Daniel hen opgedragen had toen Delihla haar broer aan keek en haar hoofd schudde. 'Nee.' bracht ze moeizaam uit. 'Hij...hij heeft mijn leven gered.' Delihla draaide haar hoofd naar Axel en glimlachte moeizaam naar hem. Daniel keek verbaast naar zijn zusje en toen naar Alexander. 'Is dat waar?' zei hij ijzig terwijl hij de bewakers tijdelijk stop hielt met zijn hand. 'Ik wil niet weten wat er nog meer met me gebeurt zou zijn als hij er niet was geweest Daniel.' Delihla keek haar broer aan. 'Spaar hem, alsjeblieft. Voor nu.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   wo dec 09, 2015 2:29 am

Axel was bezorgt over delihla en merkte tot eindelijk d spanning en angst bij haar weg viel toen ze de muren rond haar huis haden betreden. Hij schenkte geen enkele aandacht aan de bewakers of wie dan ook alleen aan delihla die nu opgelucht ded zuchten, daarom verscheen er een kleine warme glimlach op zijn mond. Hij stopte voor het huis van delihla net op het moment tot de deuren open gaan en daniel aan komt. Axel steeg af en had delihla in zijn armen en gaf haar over aan daniel. Hij zag diens blik en hij wist wat ging komen en sloot zijn ogen. Hij hoorde de woorden tot de bewakers hem moesten grijpen van daniel. Hij bleef roerloos staan niet in staat om verzet te gaan tonen.tot hij een zachte stem nee hoort zeggen en zijn ogen vliegen open en hij keek op. delihla had haar broer tegen gesproken, en legde hem uit wat er gebeurt was. Hij hoorde daniel zijn vraag en hij besefte tot dit zijn kans was en hij knikte langzaam.’jah het is waar, ik zou mijn leven geven voor dat van jou zusje als ik haar daar mee red.’zegt hij zonder blikken of blozen tegen hem. Hij keek naar delihla en glimlachte naar haar.’denk daar ook maar niet meer aan…d..doe ik ook niet.’zegt hij want hij wilde er ook niet aan denken. Hij wankelde even en deed een paar stappen achter uit.’m…mag ik g…gan.’vraagt hij dan aan hun hij wist tot hij niet lang stand ging houden.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   wo dec 09, 2015 2:43 am

Daniel hielt zijn zusje beschermend tegen zich aan en knikte uiteindelijk. De bewakers achter hun ontspande zich en liepen terug naar hun pos. 'Denk maar niet dat omdat je een keer het leven van mijn zusje red ik je niet meer haat.' waarschuwde hij Axel. 'Ga nu, voordat ik me bedenk.' zei hij ijzig waarna hij Delihla naar binnen begeleide. Hij keek nog even heel kort om naar Axel waarna de deuren achter hem sloten. Hij wenkte een bediende. 'Haal Arya. Die weet beter hoe ze iemand moet verzorgen dan ik.' De bediende knikte en liep meteen weg. Daniel begeleide Delihla naar de woonkamer. Hij zette haar op de bank neer waar ze als een bange pup bleef zitten, een beetje in een gedoken. Hij pakte een deken en legde die over haar schouders heen. Met een blik op de haard stak hij het vuur aan, net als de kaarsen om hun heen. Hij knielde voor haar neer en bekeek haar eens goed. Naast haar kapotte lip, een stel blauwen plekken zag hij de wond op haar hand.' Hij slaakt een diepe zucht. 'Waarom ben je toch ook zo koppig.' zei hij licht geërgerd. 'Ik heb je nog gezegd dat het gevaarlijk was buiten. Waarom kan je niet een keer naar ons luisteren?' Delihla had de deken met een hand lichtjes vast gepakt en dichter om zich heen getrokken. Ze had naar haar handen gestaard nadat Daniel haar op de bank had neer gezet. Nu pas keek ze op. 'Misschien omdat ik meer op moeder lijk dan jullie denken.' zei ze zacht. Daniel sloot even zijn ogen. Waarom moest ze hun moeder er nu bij halen. 'Moeder is dood.' zei hij zacht. Delihla knikte. 'Dat weet ik. En ik weet ook door wie.' Daniel zijn ogen schoten open toen ze dat zei. Hij keek haar geschrokken aan. Hoe was ze erachter gekomen?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   wo dec 09, 2015 8:33 am

Axel keek Daniel neutraal aan. Niet meer met de haat die hij vroeger voor de jongeman voor hem gevoelt had. Vreemd genoeg was die weg. Niet tot hij hem meteen aardig vond nee dat niet hij respecteerde hem gewoon.hij hoorde zijn woorden 3n hij knikte. Hij had ook het vermoede als delihla er niet was geweest nu hij hem wel degelijk wat had gedaan.' Ik zal gaan.' Zegt hij zachtjes en hij keek naar delihla en hij knipoogde naar haar. Daarna begon hij terug te lopen door de poort. Hij liep niet meer zo soepel als voor heen. En hij keek nog eenkeerte om waarna hij verder liep. Hij was dood moe. Maar hij moest naar huis en zo snel hij eigelijk kon want als Emilio eerder zijn verhaal deed dan hem was er waarschijnlijk een groot probleem. Nu die gedachten begon hij sneller te lopen en negeerde zijn pijn.

Daniel keek zijn zusje geschrokken aan.'Hoe ben je daar achter gekomen.' Vraagt hij dan als hij een beetje bekomen was van de schrik. In zijn ogen was het gewoon 3e regel rechte val geweest van de vrouw van de heer wings. Ze was zo verlieft geweest tot z3 haar vroegere vriendin was vergeten.' Heeft die alexander je soms een leugen vertelt.' Vraagt hij scherp en hij ging recht staan en keek streng neer op delihla.' Waarom was hij nu bij je en hoezo heeft hij je leven gered delihla...wat is hier in godsnaam naam aan de hand. Waarom die je ineens al die gevaarlijke dingen.' Vraagt hij haar uit. Hij was boos omdat z3 niet geluisterd had. Maar ook bezorgd zoals een broer dat kon zijn.

Arya klopte deze keer niet en kwam de kamer binnen met een dampende kom en doeken. Ze voelde een bepaalde spanning en liep dichter bij en keek delihla aan. Ze zette de kom op h3t nacht kastje neer en wachten rustig af. Daniel zou na zijn antwoorden gewoon weer vertrekken en dingen gaan regelen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   wo dec 09, 2015 10:33 am

Delihla keek weer naar haar handen en haalde haar schouders op. 'Ik heb het gehoord.' zei ze zachtjes. Ze schudde haar hoofd toen Daniel over Alexander begon. 'Nee. Zijn broer.' Ze keek Daniel met pijn in haar ogen aan. 'De man die Isaac en mama gedood heeft.' Haar stem hakkelde toen ze het vertelde. Ze dacht even na over hoe ze dit het beste kon vertellen zonder Daniel een hartaanval te bezorgen. 'Laten we het erop houden dat ik naar de kerk was. Voor Rust en raad.' Ze frunnikte aan de deken die over haar schouders lag. 'Ik had niet verwacht dat Emilio me in een kerk zou zoeken en aanvallen. Zeker niet omdat het op neutraal terrein was en ze daar normaal niet komen.' Ze begon zenuwachtig te worden door de vragen van haar broer. Toe ze een deur open en dicht hoorde gaan keek ze op en glimlachte kort naar Arya. 'Op het punt dat zijn broer me...' Ze stopte in haar zin. Wat wilde ze Daniel zeggen? Dat Emilio haar aangerand had? Dat hij het geprobeerd had? Ze wist niet helemaal hoe hij erop zou regeren. Ze wilde niet weten hoe hij erop zou reageren. 'Op het punt dat zijn broer iets deed waar je bang van word kwam hij de kerk binnen.' Ze koos haar woorden voorzichtig. 'Hij hielp me. Blijkbaar weten sommige mensen wel hoe ze met vrouwen omgaan. Ik denk niet dat hij iets tegen ons heeft. De rest van zijn familie wel. Maar Alexander niet.' zei ze zacht. Ze sloot haar ogen en mompelde een schietgebedje. Wachtend op de reactie van haar broer.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   wo dec 09, 2015 12:35 pm

daniel keek zijn zusje aan terwijl hij zijn armen over elkaar heen sloeg. hij luisterde naar haar en hij zag de pijn in haar ogen. hij hoorde van wie ze het had gehoort.'WAT...Heeft hij jou dat aan gedaan.'begon hij nu duidelijk boos om het feit tot die emilio die al verantwoordelijk was voor de dood van zijn moeder en broertje nu het gemunt leek te hebben op delihla. hij hoorde ongeduldig haar meerdere woorden aan en de vlamen van de kaarsen danste onrustig heen en weer."ik heb je nog gewaarschuwt ga niet alleen naar buitn nu...ik heb je dat niet voor niks gezegt delihla ik heb ook gezien wie er bij die ruil was. denk je tot ik het leuk vind om je binnen te houden terwijl je graag buiten bent.'leest hij haar de les en deze keer had hij gelijk.hij kijkt op als arya binnen komt maar al snel weer naar zijn zusje. hij luisterde verder en de vlammen werden groot.'ik maak die jongen af.'sist hij buiten zinnen iets wat daniel meestal deed dan begon hij net meer te schreeuwen.'het is een truk van hen allenbij emilio viel je aan en die Alexander redde je alleen maar om je vertrouwen te winnen en die van mijn te proberen te winnen maar dan hebben ze pech.'ging daniel verder.'jij blijf uit de buurt van Alexander en je gaat niet naar buiten zonder ons voorlopig hoor je me delihla, ik wil niet weten wat er gebeurt had kunnen zijn.'zgt hij en je hoorde de pijn in zijn stem en hij liep weg en bleef bij de deur staan.'delihla....'begon hij maar hij wist niks te zeggen en hij keek haar aan maar daarna verdween hij en de deur sloeg met en klap dicht.
arya had zwijgend geluistert naar beide kanten en keek naar delihla nu haar neef weg was. ze dompelde het doekje in het warme water.'geef me je hand eerst dan verzorgen we die.'begon ze en ze begon niet over het gebeuren ze wist niet goed wat ze moest zeggen nu ze snapte dlihla wel, maar daniel had gelijk hij had haar gewaarschuwd

Alexander kwam na een halfuurtje thuis. het liefst was hij raven gaan zoeken maar dat kun nu niet emilio mocht niet eerder bij zijn vader zijn dan hem. hij zou net weten wat dan kon gebeuren. hij liep door de gangen heen richting de woon kamer.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 10, 2015 8:57 am

Delihla keek met grote ogen naar de vlammen in de kamer die gevaarlijk begonnen te dansen op de emotie van Daniel. Ze wist dat ze het niet had moeten zeggen, maar hij zou het toch wel uit haar gekregen hebben. Het is beter dat hij alleen de wonden ziet en niet wat Emilio haar geestelijk heeft aangedaan. Zijn aanrakingen hadden haar bang gemaakt, die waren alles behalve liefde vol geweest maar juist opdringerig. 'Hoe kon ik weten dat hij erop uit was mij wat aan te doen?!' riep ze kwaad uit. Ze rilde nog altijd een beetje, de schok was niet helemaal weg getrokken maar Daniel begon haar nu boos te maken. 'Normaal zijn ze nooit in neutraal gebied. Nooit! Maar sinds een paar weken lijkt alles in een stroomversnelling te te gaan. Alles wat in jaren had moeten gebeuren gebeurt nu in zo een korte tijd!' Haar ogen schoten vuur. 'Jij zou hetzelfde doen in mijn situatie. Jij word niet gedwongen binnen te blijven! Jij word niet gedwongen en bewaker mee te nemen als je naar buiten wilt. Ik ben geen klein kind meer Daniel, ik ben 21. Ik kan voor mezelf zorgen.' beet ze hem toe. 'Ik kan zelf beslissingen nemen.' Ze rolde met haar ogen. 'Als ik het me herinner zei mama altijd dat je van fouten leert. Dit is mijn leermoment.' Ze luisterde naar de woorden van Daniel toen hij zei dat het een truc was. 'Dat is niet waar! Hij houd van me! Hij zou zoiets nooit doen!' Schoot er uit voordat ze er erg in had. Ze zag hoe Daniel zich omdraaide en de kamer verliet. Ze greep het eerste de beste voorwerp wat ze binnen handbereik had, een zilveren kandelaar, en gooide dat naar de dichte deur waardoor Daniel verdwenen was. 'Loop maar weg! Dat doe je altijd als je tegenspraak hebt.' riep ze hem kwaad na. Ze draaide zich om een keek naar Arya. Ze slaakte een diepe zucht en ging weer op de bank zitten Ze stak haar hand naar haar nicht uit. Het opgedroogde bloed zat rond de wond op de bovenkant van haar hand. 'Dat gaat een mooi litteken worden.' mopperde ze. 'Fijn.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Kings & Queens
Terug naar boven 
Pagina 6 van 9Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: ORPG's :: ORPG 2 personen-
Ga naar: