IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Kings & Queens

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Volgende
AuteurBericht
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   za nov 28, 2015 3:13 am

(micheal is de beste vriend van caleb)

arya gaf haar mantel en de bloemen aan de bediende toen die klaar was met delihla. Ze voglde samen met delihla de bediende die op weg was naar de woon kamer. Toen ze de daar binnen kwam voelde ze een negatieve sfeer hangen en ze keek naar haar oom die in een stoel naast de bank zat. Ze zag tristan naast hem staan met een hand op diens schouder. Arya liep op een draf naar de bank en sloeg haar hand voor haar mond caleb lag op de bank met een bloodt boven lijf en een inorme wond op zijn rug. Gelukkig ademde hij nog en ze liet zich op haar knieen bij hem neer vallen en pakte zijn hand vast. Dan keek ze haar oom bezorgt aan.’wat is er gebeurt.’vraagt ze snel en kort. De vader die ik theodor noem keek op naar arya en dan om naar zijn dochter. Stond op liep naar haar toe en omhelsde haar even.’gelukkig je hebt niks. Ik heb daniel gestuurd om jullie te halen.’zegt hij ernstig en hij keek van delihla naar arya.’ Er is een gevecht geweest micheal is daar bij om gekomen en caleb is ernstig gewond geraakt.’begon hij met uit te leggen. Hij keek delihla aan. je zag pijn in zijn ogen en hij keek weer naar caleb.’mijn dochter…kun jij hem helpen.’vraagt hij dan aan haar hij begon nog niet over de markt hij had anderen dingen aan zijn hoofd. als eerste was er nu caleb die gewond was en geholpen moest worden, delihla was nu veilig thuis maar waar was daniel. Hij keek naar arya.’zijn jullie daniel tegen gekomen.’vraagt hij dan aan zijn nichtje. Arya keek langzaam weg van caleb met tranen in haar ogen.’nee, we waren op de markt bloemen aan het kopen voor ons bloemstukken te maken. We waren bijna klaar als we verder op 2 van wings zagen lopen. Ik en delihla hebben ons geen moment bedacht en zijn zo snel we konden naar huis gekomen.’legt ze uit en ze keek weer naar caleb die buiten bewust zijn was. Theodor keek om naar de bediende.’ Stuur een paar man naar de markt om hem terug te halen.’beveeld hij waarna de bediende weg liep.

Axel bleef grijnzen bij de woorden van zijn vriend. Zeker omdat hij wist tot het waar was. Niemand kon hem zo goed lezen als raven. Zelfs zijn ouders of broers niet. axel was op het dak en had even verbaast gekeken hoe makkelijk zijn schild was gebroken, met zijn ijs magie kon hij dat verklaren. Maar zijn zwarte magie had hij niet op volle kracht gebruik dat deed hij eigelijk nooit. Zelfs dat kleine beetje moest toch eigelijk niet zo makkelijk breken. Hij vond dat vreemd. Hij werd uit zijn transe gehaald als raven zegt tot hij moet rennen en vooral niet moest om kijken. Alexander begon met rennen zo snel hij kon achter zijn vriend aan. hij luisterde naar hem en deed zijn best om niet terug te rennen en zijn vriend te willen verdedigen. Hij sprong naar een ander dak en rende met raven. Hij merkte tot daniel hem volgde en af en toe een vuurstraal op hen af stuurde maar daardat ze het voordeel haden van de daken werden ze niet geraakt. Uit eindelijk heild daniel hen niet meer bij. Axel bleef toch rennen tot het einde van de daken daar sprong hij soepel en behendig naar beneden en lande om daarna weer verder te rennen.’we zien hem kwijt….er…er moet iets aan de hand zijn, er is iets gebeurt anders reageerd daniel nooit zo heftig als die ons zo ziet.’legt hij raven uit ook al wist raven dat waarschijnlijk wel. Daniel was meestal een stuk rustiger bekeek de situatie n handelde of ging samen met andere op pad. Dit was in blinde woede gebeurt.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   za nov 28, 2015 7:20 am

Delihla bleef op de achtergrond staan, bang voor wat ze op de bank zou aantreffen. Ze zag hoe Arya schrok en wist niet of ze blij moest zijn dat ze daar nu nog stond of niet. Ze was bang, wilde niet weten wat er te zien was. Ze keek toe hoe haar nicht de hand van iemand pakte. Als ze moest gokken zou ze denken dat die van Caleb was aangezien Daniel op de markt was en Tristan naast haar vader stond. Ze keek haar vader aan dien opstond en naar haar toe liep om haar vervolgens te omhelzen. Ze was verbaast. Haar vader gaf veel om haar maar nu leek hij echt opgelucht. Ze keek kort in de richting van de bank en zag haar broer liggen. Het was alsof ze een emmer ijswater over zich heen kreeg. Ze versterkte haar omhelzing met haar vader iets. 'Geen zorgen vader, er is niets aan de hand met ons.' zei ze zacht om haar vader gerust te stellen. Ze liet haar vader los maar bleef hem aan kijken. Delihla luisterde zonder hem te onderbreken naar zijn uitleg over wat er gebeurt was. Ze slikte een vraag weg die haar boven kwam. Waren de Wings erbij betrokken of niet? Dat was de vraag die door haar hoofd dwaalde. Axel kon het niet geweest zijn, die was bij haar geweest. Ze keek naar haar broer en knikte toen. 'Ik zal mijn best doen. Maar hij gaat er er nog wel een poosje last van hebben. Ik ga hem meerdere malen moeten behandelen met mijn magie' zei ze serieus waarna ze naar haar broer liep en de plek van Arya in nam naast haar broer. Ze ging voorzichtig met haar hand over de rug van haar broer om te kijken waar de wond het ergste was. Toen ze de plek gevonden had legde ze zachtjes beide handen op het deel van zijn rug en sloot haar ogen. Ze begon woorden te mompelen waarna er een licht schijnsel verscheen op de plek waar Delihla haar handen Caleb zijn huid raakte. Met een oor luisterde Delihla mee met het gesprek tussen haar nicht en haar vader. Ze snapte dat Arya vertelde dat ze weg gegaan waren toen ze twee van Wings hadden gezien. Dat hadden ze afgesproken. Ze snapte niet dat ze loog over het feit dat ze haar broer had gezien. Er moest een rede voor zijn maar dat zou ze later wel na vragen. Nu richtte ze zich volledig op haar broer. 'Nog even doorzetten Caleb. Ik ben nog niet klaar om je los te laten.' zei ze zacht tegen haar broer.

Raven had gezien hoe makkelijk het schild brak. Hij merkte dat Axel verbaast was en hij moest toegeven dat hij het ook niet verwacht had dat het zo makkelijk zou gaan. Oke Daniel was sterk maar Axel mocht er ook wezen wanneer hij zijn zwarte magie gebruikte. Het ijs brak net alsof het splinter dun glas was geweest. Dat had niet mogen gebeuren. Hij bleef doorrennen over de daken. Zo nu en dan keek hij achterom of Daniel hun nog volgde. Hij merkte dat de jongen van Blackwood moeite had om hen bij de houden maar hij moest toegeven dat hij niet van opgeven wist momenteel. Hij ontweek een vuurstraal die op hem afkwam suizen met gemak. En toen was het gedaan. Hij merkte dat de vuurmagie ophield hun kant op te komen. Hij keen achterom en zag dat ze hun achtervolger te snel af waren geweest. Hij had het opgegeven. Raven bleef doorrennen, achter Axel aan. Hij volgde Axel van de daken af, lande soepel op zijn 2 voeten en legde een sprintje af totdat ze vergenoeg weg waren van de stad en de bloemenmarkt. Hij knikte toen Axel zei dat ze hem kwijt waren. Raven was wat rennen gewend maar toch leunde hij tegen een boom aan om op adem te komen. Hij keek in de richting van de stad die achter hun lag. 'De vraag is alleen wat er gebeurt is.' zei Raven langzaam. Hij keek zijn vriend aan. 'Wat denk jij, zullen we terug en je familie vragen? Of wil je wachten tot morgen? Je hebt afgesproken met dat grietje toch?' Hij haalde een hand door zijn haar en kalmeerde zijn ademhaling tot die weer rustig was.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   za nov 28, 2015 8:15 am

Arya keek even naar theodor en naar delihla die elkaar even omhelsde. Ze merkte tot theodor echt bang was geweest tot haar wat zou over komen, maar het war waarschijnlijk ook de bezorgt heid om caleb die nu mee speelde. Ze hoorde delihla over het genezen en ze maakte plaats voor haar zodat ze haar werk kon doen. Ze sloeg haar armen om haar middel heen terwijl ze toe keek naar wat delihla deed. Ze zag het witten licht en beet op haar lip. Tristan was bij haar komen staan en nam arya in zijn armen en knuffelde haar broederlijk en gerustellend.’het komt wel goed met hem.’verzekert hij haar en ook delihla. Caleb voelde iets en je hoorde hem diep in ademen en zijn spieren spannen toen delihla te werk ging. Als delihla fluistert knippert hij versuft met zijn ogen en keek naar haar met moeite.’wie zegt tot ik ergens heen ga zusje.’fluistert hij schor tgen haar en daarna verloof hij weer zijn bewust zijn en sliep weer vermoeid verder. Theodor was weer in de stoel gaan zitten en keek bezorgd toe maar zijn handen waren geballen als vuisten.

Axel wilde verder door rennen maar als hij achter om kijkt en zijn vriend tegen een boom aan ziet uit hijgen stopt hij ook en loopt terug naar hem. Hij hijgde lichtjes aangezien hij wel vaker hart moest rennen. Hij zag raven naar de stad kijken en hij volgde diens voorbeeld. ‘ik denk tot we naar huis moeten, als ik weg blijft wordt iedereen dood ongerust en gaan ze me zoeken.’zegt hij vast besloten tegen raven. Axel begon zijn kleren af te vegen die onder hat stof zaten.’jah ik heb met haar af gesproken morgen avond of zeg maar eerder nacht dan zal niemand ons zoeken of missen.’stelt hij raven gerust. Hij keek zijn vriend aan en hij was benieuwd naar wat er gebeurt was en waarom daniel zo buiten zinnen was gweest net. Axel zei niks en begon verder te lopen de kant van hun huis uit. na een tijdje kwam hij aan bij hun thuis waar vele druk bezig waren.

Daniel kwam een 10 minuten later de woon kamer binnen met grote passen. Zijn haren stonden allen kanten uit terwijl die normaal zo netjes zitten. Zijn houding was gespannen. Je zag de pijn en woede in zijn ogen terwijl hij hun naderde maar die werden milder tot hij bij het groepje stond en hij keek bezorgt naar caleb.’hoe is het met hem.’ Vraagt hij aan delihla en hij negerde de rest hij maakte zich zorgen om zijn broertje hij had hem moeten beschermen maar dat was niet gelukt.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   za nov 28, 2015 8:39 am

Delihla bleef zachtjes de woorden mompelen. Het was niet hun normale taal, het had iets weg van latijns. Ze hielt haar ogen gesloten om niet afgeleid te worden van de omgeving. Ze hoorde Tristan zijn stem ergens op de achtergrond maar ze hoorde niet wat hij precies zei. Ze wilde dit niet verkeerd doen, ze moest zich blijven concentreren. Haar ogen schoten open toen ze hoorde dat Caleb tegen haar sprak. Ze trok haar handen terug en keek naar haar broer. Heel even keek ze hem aan. "Ooh Caleb.... " zei ze zachtjes. Ze legde haar handen weer op zijn wond die zichzelf langzaam dicht aan het trekken was. Het licht verscheen weer om haar handen heen terwijl ze aan een ander deel van de wond begon. Ze wilde de wond dicht hebben voordat ze iets anders zou gaan doen. Het innerlijke dee van de wond zou meer tijd nodig hebben om te reageren op haar magie en om te genezen. Maar als ze de wond dicht wist te krijgen wist ze in iedergeval dat hij niet zou gaan ontsteken. Het zou Caleb weg halen bij de grens van de dood waar hij nu zweefde. Ze hoorde hoe de deuren van de kamer open gegooid werden. "Daniel... " zei ze zacht. Meer voor haarzelf dan voor iemand anders. Ze hoorde de stem van haar oudste broer tot haar door dringen. Ze keek kort naar hem op, zonder te stoppen met waar ze mee bezig was, en richtte haar blik toen weer op Caleb. "Als dit lukt is hij weg bij het randje van de dood. Maar hij gaat veel rust nodig hebben en een elke dag een behandeing om zijn weefsel binnenin te genezen." Ze durfde het bijna niet te vragen maar deed het toch. "Daniel... Wie heeft dit op zijn geweten?"


Raven knikte. Dat konden ze beter niet hebben. Normaal maakte het niet zoveel uit Axel op de straat was. Maar nu er iets gebeurt was wat beide families aanging was het een ander verhaal. Ze konden niet hebben dat de Wings hem gingen zoeken en in hun zoektocht Daniel tegen komen. Er konden nog doden vallen. Ze waren dan wel vijanden, vichten met elkaar en daagde elkaar uit. Maar verder dan gewonden kwam het meestal niet, op een enkele uitzondering na. Raven het het grval dat het nu zo een uitzondering was. Hij had het gevoel dat er een verlies was geweest bij de Blackwoods. Raven knikte. "Als ik jou was zal ik me er niet teveel op heugen Alex. " zei hij eerlijk. Hij keek zijn vriend aan. "Wie zegt dat Daniel haar naar buiten laat gaan. Je zag hoe hij zich gedroeg. Dit is niet zo maar een situatie. Wat als er echt iemand overleden is. ". Hij volgde Alex terwijl ze terug liepen. "De kans is klein want ik denk dat het best goed mogelijk is dat ze zich niet tegwn laat houden. Maar er is altijd een kans. " zei hij eerlijk. Hij keek verbaast naar het huis waar het een drukte van jewelste was.


Laatst aangepast door Sanne op za nov 28, 2015 8:56 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   za nov 28, 2015 9:18 am

Daniel keek toe hoe zijn zusje iets deed wat hij niet kon en nooit zou kunnen. Wonden genezen met magie. Het was een zeldzame magie die niet veel mensen in zich hadden. Hun moeder had deze magie gehad en hij wist nog hoe vaak zei zijn wonden had verzorgt. Soms had ze het ook niet gedaan als straf tot hij moest weten tot hij iets fout had gedaan en tot dat consen kwensties had. In het moment van de spanning waarin hij op antwoord wachten van delihla heild hij zijn adem in. Toen ze hem vertelde tot hij voorbij de dood was als ze hier mee klaar was hoorde je hem zijn adem weer los laten en weer begon met ademen. Ht duurde even voordat caleb weer kon antwoorden.’ik geloof tot hij in de beste handen bij jou is zus.’zegt hij tegen delihla en je hoorde wat van respect er in liggen. Dan hoort hij haar andere vraag en zijn ogen vulde zich gelijk met woede en haat.’er is een gevecht geweest caleb en micheal waren hier bij aanwezig samen met 2 leden van de wings. Eentje was de neef rox van de familie de andere een vriend van de familie. De vriend leeft nog. De neef niet meer.’begon hij te vertellen je hoorde aan zijn verhaal tot hij er niet bij was geweest.’caleb en de neef vochten hart, maar de neef was ouder en sterker dan caled en heeft een ijspegel door zijn rug geboord. Toen hij een einde aan caleb wilde maken sprong micheal er tussen in en wist de neef dodelijk te verwonden net voor hij stierf. Toen kwamen mensen van ons er bij en de vriend van de familie wings vluchte.’sluit hij zijn verhaal af. Daniel liep weg van de bank naar het raam en keek naar buiten. Dan slaat hij hardt met een vuist op de vensterbank.’ik had er bij moeten zijn ik had hem moeten beschermen.’ Brand hij los. Arya maakte zich los van tristan en liep naar haar neef toe en pakte hem in een omhelzing vast om hem te troosten.

Axel liep door en keek zijn vriend niet aan bang tot hij zijn angst in zijn ogen zou zien, hij was bang tot hij haar inderdaat niet zou zien tot hij haar nooit meer zou zien. Dat zou zijn hart niet aan kunnen. Hij slikte de brok in zijn keel weg.’het maakt niks uit ik zal toch gaan ik moet gaan want stel tot ze wel komt en ik er niet ben. Maar ik hoe er rekening mee’zegt hij tegen raven. Hij hoorde tot dit niet zomaar een situatie was in zijn ogen en hij begreep hem omdat hij daniel net ook had gezien. Hij stond stil bij het laatst en keek naar hun huis waar het druk was. Hij zag al snel waarom er was echt iets gebeurt bij hun familie vlag waaide nog een stuk stof mee iets dat hij liever niet zag. Een stuk zwart stof dat wees op de rouw van een dode dierbaren. Op dat moment begon alexander te rnnen naar hun huis meteen naar binnen zo snel hij kon richting de woon kamer en hij schopt bijna de deur open en als hij binnen is ziet hij zijn ouders en broers staan die hadden niks. Maar als hij dichter bij komt ziet hij het levenloze lichaam van zijn neef rox liggen. Hij ziet hoe zijn moeder haar zus is aan het troosten om het verlies van haar zoon.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   za nov 28, 2015 9:41 am

Delihla sloot de laatste stukken van de wond en slaakte toen e en diepe zucht. Het was altijd vermoeiend en zeker als het zo een grote wond was wat ze moest genezen. Ze bleef even zitten omdat ze wist dat als ze nu op stond ze om zou vallen van vermoeidheid. Ze pakte Caleb zijn vrije hand in haar handen terwijl ze op het randje van de bank bleef zitten. Ze keek naar haar broer terwijl ze luisterde wat Daniel te vertellen had. Ze slikte moeizaam toen ze hoorde wat er gebeurt was. Zo te horen had het niet veel gescheeld of ze was nog een broer verloren. Ze beet zachtjes op haar lip terwijl ze een pluk haar uit het gezicht van Caleb veegde. "Waarom moeten jongens altijd zo roekeloos zijn. " zei ze zachtjes. Ze schudde ongelovig haar hoofd. Dan kijkt ze op naar Daniel die bij Arya bij het raam stond, haar vader en Tristan. "Caleb zal het overleven." Zei ze eerlijk. Ze geloofde echt dat haar broer het zou reden al was het nipt geweest. Was ze 5 minuten later geweest dan had hij waarschijnlijk teveel bloed verloren en had hij het niet gered. "Maar beloof me een ding." Ze keek even teder naar haar broer en controleerde of hij hun echt niet kon horen. Dan kijkt ze weer op. "Hij heeft het recht het te weten. Wat er gebeurt is. Dat Micheal gestorven is om zijn leven te redden. Maar nog niet nu. Een verkeerde beweging van hem en de wond kan open raken. Als het gaat ontsteken.... " Ze slikte een brok in haar keel weg. "Dan zijn we hem kwijt. " Ze keek terug naar Caleb en streelde even liefdevol zijn gezicht. "Dit proces van genezen vergt veel tijd en rust. Het is het beste als er niet teveel mensen bij hem blijven. De spanning is niet goed voor hem." Heel even zag je een blink van haar moeder bij Delihla naar boven komen. De vrouw die bezorgd was geweest over alle 5 haar kinderen en die haar leven gegeven zou hebben om ze alle 5 te redden.

Raven volgde Axel zijn blik in de richting van het huis. Hij zag veel te laat pas wat Axel al veel eerder zag. Op het punt dat het tot Raven doordrong dat een familielid van de Wings het leven had gegeven was Axel al weg. Hij riep hem nog achterna maar het mocht niet meer baten. Hij volgde Axel het huis in en kwam pas tot stilstand bij de kamer waar ook Axel stond. Hij hielt de gepaste afstand omdat dit een familie ding was maar hij toch zijn vriend niet alleen wilde laten. Zijn ogen flitsde kort door de kamer om de situatie in zich op te nemen. Hij knikte beleefde naar de heer des huizes om zijn medeleven duidelijk te maken. Raven hielt elke beweging van Axel in de gaten. Zijn houding en manier van doen. Hij wilde snel kunnen handelen als Axel wat doms zou doen
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   za nov 28, 2015 10:07 am

theodor had de heletijd geen enkel woord gezegt en alleen maar in spanning naar delihla en caleb gekeken. hij kon soms dan wel heel hart zijn maar zijn familie was hem echt alles. toen delihla zei tot caleb het zou over leven viel een spanning van zijn schouders af. Daniel stond bij het raam met arya bij zich hij keek nu ook op naar delihla en hoorde haar woorden net als de rest aan en hij was opgelucht net als zijn vader en de rest.’ik stem er mee in. Hij hoeft nog niks te weten tot hij er beter aan toe is, ik wil hem niet kwijt zoals moeder en isac.’geeft hij toe. Hij haalde niet snel het verleden naar boven maar je merkte aan alles aan hem tot dit hem zwaar getroffen had. Hij schudde zijn hoofd. hij maakte zich los van arya en liep naar de bank bij caleb toe en ging voorzichtig met een hand door zijn haren heen.’ik stel voor tot ieder van ons 2 uur de wacht bij hem houd en elkaar zo afwisselen de nacht door. zo krijgt ieder een beetje rust en is caleb nooit alleen.’stelt hij voor aan de rest. Tristan was de heletijd stil geweest en knikte instemmnd.’ik neem de eerst wacht wel. Daniel jij kunt het beste naar bed gaan en geen gemaar je ziet er niet uit.’zegt tristan als zijn bror de mond open doet.’doe wat je broer zegt. De rest gaat ook naar zijn kamer. Ik moet de familie van micheal op de hoogte gaan brengen, ik kom straks nog even bij jullie langs.’zegt theodor kort maar krachtig en hij stond op en liep naar delihla toe en gaf haar een kus op het voorhoofd.’goed werk mijn schat.’zegt hij zachtjes en daarna verliet hij de kamer. Daniel keek naar caleb en dan naar delihla en kneep haar even in haar schouder waarna hij ook de kamer verliet met hangende schouders dit keer. Tristan keek hen na en dan naar arya en delihla n hij glimlachte waterig.

Axel bleef versteend staan terwijl hij de situatie in zich op begon te nemen zag je hem zijn spiren langzaam spannen. Zijn vader keek om en zei zijn naam maar daar reagerde hij al niet meer op. hij keek enkel naar zijn neef die daar leven loos lag. Hij voelde zich verscheurd van binnen. Hij wilde zijn neef wreken en de blackwoods wat aan doen maar aan de andere kant was dat familie van de liefde van zijn leven. Hij schrikt op als hij zijn tante wanhopig de naam van zijn neef hoort schreeuwen. Axel draaide zich om en begon weer terug te lopen naar de deur waar raven niet ver vandaan stond. Alles leek bij hem te vervagen op zoon momenten alsof iets zijn verstand weg vaagde en de automatisch piloot aan ging. Axel zijn oudste broer had ook om gekeken net als zijn vader en zag axel zijn blik veranderen.’ALEXANDER….’roept hij terwijl hij hem zag om draaien kwam hij ook in bewegin om naar axel toe te gaan die naar de dur begon te rennen.’RAVEN. hoe hem tegen.’roept hij dan naar raven wetent tot die zijn brortje beter tot bedaren kon brengen dan hijzelf.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   za nov 28, 2015 10:35 am

Raven keek kort naar de familie van Raven en knikte toen. Hij ging in de deur opening staan en blokkeerde Axel hiermee de weg. Hij keek naar Alexander zijn vader. "Als u ons even wikt excusseren. Ik breng hem zo bij u terug." Hij greep Axel bij zijn kraag en trok hem mee de kamer uit de gang op. Het boeide hem helemaal niet hoe Axel zometeen tegen hem zou gaan schreeuwen. Hij was het wel gewend. Hij beende de gang dolr naar een rustig kamertje waar hij Axel naar binnen duwde, zelf naar binnen liep en de deur op slot draaide. Hij stopte de sleutel in het borstvak van zijn shirt en keek Axel toen aan. "Beheers je" beet hij hem toe. "Ik heb geen zin om je geweten te spelen. Maar je laat me geen keuze Alexander." Raven zijn ogen waren tot spleetjes samen geknepen. "Wat was je in godsnaam van plan? Hier het huis uit stormen terwijl je familie in rouw is, naar het landgoed van de Blackwoods gaan en dan? Ze hebben je al te pakken voordat je ook maar een stap naar binnen hebt kunnen zetten. Denk je echt dat je op dit moment wraak kan nemen voor je neef?" Hij schudde zijn hoofd. "Laat je hoofd niet leiden door blinde woede Alexander. Denk eens na. " Het was niet vaak dat Raven Axel zijn hele naam gebruikte. Hij deed het alleen als hij hem de les las, zoals nu. "Luister, ga tegen me te keer wat je wilt. Los je woede. Maar nu iets doen aan deze situatie betekend het einde. Dat weet jij net zo goed als ik." Raven had zijn momenten dat hij even roekeloos was als Axel. Maar op dit soort momenten was hij de rust zich zelve en wist hij altijd erg goed de situatie rustig te houden voordat deze uit de hand zou lopen.

Delihla knikte instemmend. "Ik trek me terug naar mijn kamer." zei ze vermoeid. De magie die ze gebruikt had had meer energie van haar gevraagd dan dat ze verwacht had. Ze was uitgeput. Zachtjes gaf ze Caleb een kus op zijn voorhoofd waarna ze overeind kwam. Ze stond tegenover Daniel en pakte kort diens hand. "Als je iets nodog hebt dat je makkelijker slaapt hoor ik het graag." zei ze waarna ze haar broers hand los liet en in de richting van de deur liep. Ze draaide zich om bij de deur en keek naar Tristan. "Breng hem naar zijn kamer en waak over hem. Ik zal de derde wacht op mij nemen zodat ik hem dan ook kan behandelen." Ze keek nog even im de richting van Arya, glimlachte waterig naar haar en verliet toen de kamer. Snel haaste Delihla zich door de gangen naar haar vertrekken. Ze deed de deur achter zich dicht en draaide de sleutel om zodat niemand haar zou kunnen storen en zien. Ze liep de deuren die naar haar balkon leidde en opende die. Het maanlicht zocht zijn weg naar beneden en verlichtte haar kamer. Ze had de kaarsen niet aangestoken maar bleef in het licht van de maan staan. Haar hamden rustte op het balkon waar ze zich tot vuisten balde. Met grote moeite probeerde ze de tranen binnen te houden die ze net in het gezelschap van haar familie binnen had weten te houden, de tranen om haar broer die beneden in de woonkamer vechtte voor xijn leven. Het lukte haar niet meer. Ze liet ze gaan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   za nov 28, 2015 10:39 pm

De woorden die in de kamer werden gewisseld hoorde axel al niet meer het enige wat hij zag was de deur. Maar als hij bijna daar is ziet hij raven er voor staan en hij stopte. Dan wordt hij bij zijn kraag gegrepen door zijn vriend.’raven laat me los.’snauwt hij naar hem maar hij raakte zijn vriend met geen vinger aan. dat deed hij nooit als hij boos was. Hij struikelde de kleine verlaten kamer in als raven hem daar in duwt. Hij draait zich om en keek toe hoe raven de deur sloot en de sleutel bij hem zelf op borg. Hierdoor slaakt hij een korte gefrustreerde kreet uit. Hij hoorde tot hij moest kalmeren nou hij had makkelijk praten in zijn ogen en hij begon te ijsberen door de kamer heen maar hij luisterde wel naar raven zijn woorden.’ik weet niet wat ik wilde doen raven, waarschijnlijk een boom tot splinters vermalen.’begon hij met praten.’maar ik zou niet naar de blackwoods zijn gaan en je weet net als ik waarom ik er nu niet heen zou gaan.’legt hij hem verhit uit en je hoorde de waarheid in zijn stem.hij was stil blijven staan bij die woorden maar zijn handen trilde erg.’het voelt alsof me iets van binnen breekt, mijn vlees en bloed leidt maar als ik naar mijn vijand ga die ineens ook mijn geliefde is, die kan ik geen kwaad meer doen niet meer.’ Barst hij uit tegen raven wetent tot hij hem zou vergeven als hij tegen hem zou schreeuwen. Hij voelde zijn magie van binnen koken en hij kreunde even terwijl hij het binnen houd, maar je zag vonken van zwarte magie uit zijn handen komen.’raven…de kamer uit.’ sist hij tegen zijn vriend terwijl hij zijn handen naar zich toe trekt. Zijn magie was net als alexander hem zelf. Zo onvoorspelbaar en roekeloos. Axel kon er veel mee maar verborg het voor andere maar soms als zijn emoties de overhand hadden ging zijn magie er in mee. Dit was zoon moment en hij wilde raven geen pijn doen.

‘dan laat ik het je weten zusje.’belooft daniel delihla voordat hij verder de kamer verliet naar de zijne om tot zich zelf te komen en weer de rustig grote sterke broer te worden die hi altijd is. Arya keek haar neef na en beet op haar lip ze keek naar delihla die goed werk had vericht met haar magie. Ze glimlachte lichtjes terug terwijl ze tranen in haar ogen had toen delihla de kamer ook verliet. Ze keek naar tristan.’ik help je met hem naar zijn kamer te brengen.’zegt ze vast besloten. Tristan ging er niet tegen in en ze brachten caleb samen naar zijn kamr en legde hem in bed neet en stopte hem gedeelte lijk in. Daarna pakte tristan een stoel en ging naast zijn broertje zitten en waakte over hem. Arya verliet stilletjes zijn kamer en begon naar die van delihla te lopen. Een maal voor de deur bleef ze eventjes staan. Ze klopte zachtjes en ging vervolgens naar binnen waar z delihla op het balkon zag staan en z wist niet hoelang ze daar al stond waarschijnlijk toch al een tijdje. Ze liep er zachtjes heen.’kom eens hier.’zegt ze dan en deed haar armen open. Ze wilde haar nichtje troosten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   zo nov 29, 2015 10:39 am

Raven knikte. Hij wist heel goed hoezo Axel nu niet naar de Blackwoods zou zijn gegaan. Een week geleden had hij er waarschijnlijk nog wel aan gedacht maar nu Delihla in zijn leven was gekomen niet meer. 'Je moet oppassen om het hier over haar te hebben, zelfs tegen mij. Ik hou het voor me dat weet je, maar de muren hebben oren en ogen in dit huis. Niets blijft lang geheim. Nooit.' zei hij zacht. Hij wist niet of een van Axel zijn broers of neven mee luisterde. De familie Wings was een grote familie, alles kon gebeuren. Hij trok zijn wenkbrauw op. 'Je weet dat haar broers geen moment zullen twijfelen als ze jou zien. Ze weten niet van de liefde tussen jou en hun zusje af. Ze zullen niet wachten tot je afscheid van haar hebt kunnen nemen voordat ze je zullen doden.'Hij wist niet hoe vaak hij het vandaag tegen Axel had verteld, maar iets in hem zou dat hij het nog wel een paar keer meer moest vertellen voordat het echt tot Axel door zou dringen, zeker nu, zeker in deze situatie waar zijn woede het over neemt van zijn verstand. Hij luisterde rustig toe terwijl Axel tegen hem stond te schreeuwen, wetend dat hij wel zou bij draaien en dan zou hij wel weer terug komen en sorry zeggen. Zo ging het altijd. Hij merkte dat Axel het moeilijk begon te krijgen. Zijn vriend vocht met zichzelf, probeerde zijn magie binnen te houden. Hij knikte toen Axel zei dat hij de kamer uit moest, dat liet hij zichzelf niet twee keer zeggen. Snel haalde hij de deur van het slot. 'Ik blijf buiten op je wachten.' zei hij rustig waarna hij de kamer verliet en de deur weer achter zich sloot. Hij bleef in de gang tegen de muur aan staan en luisterde toe hoe Axel binnen in de kamer te keer ging. Hij wist niet wat voor een pijn Axel voelde bij het verlies van Rox, hij kon alleen maar gokken.

Delihla haar tranen rolde stilletjes over haar wangen terwijl ze niets ziende voor zich uit staarde. 'Moeder waar ben je in zo een tijd. Ik heb je hulp nodig, je raad. Ik kan Caleb niet alleen helpen. Het is teveel.' zei ze zachtjes tegen de maan en de sterren die er omheen twinkelende als duizenden kleine lichtjes. Ze keek kort achterom toen ze geklop op de deur hoorde maar reageerde er niet op. Ze keek terug. 'Waarom moest je zo vroeg gaan? Ik ben er niet klaar voor om de familie te leiden zoals jij deed. Ik heb niemand die me het goede voorbeeld geeft. En nu Caleb gewond is worden Daniel en Tristan roekeloos... Ik ben zo bang.' fluisterde ze zacht. Ze hoorde hoe de deur van haar kamer open en dicht ging maar reageerde er niet op. Ze wist dat haar broers en vader niet binnen zouden komen zonder dat ze antwoord had gegeven dat ze binnen mocht komen. De bediendes lieten het ook wel uit hun hoofd. Het moest dus wel Arya zijn. Delihla draaide zich om en keek haar nicht aan. Ergens wilde ze zich het liefste in de armen van haar nicht gooien, huilen tot ze geen tranen overhad. Maar iets hielt haar tegen. Ze schudde haar hoofd. 'Nee, dat hoeft niet.' zei ze zacht. Delihla haalde een zakdoek ui haar zak vandaan en veegde de tranen weg. Ze keek naar Arya. 'Ligt hij in zijn kamer?' vroeg ze, doelend op Caleb. 'Ik hoop maar dat hij het red... Ik zou mezelf nooit kunnen vergeven als hij zou sterven.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   zo nov 29, 2015 11:02 am

Axel keek raven aan toen die begon over delihla. Hij wist tot het stom van h3m was geweest om hier over haar te beginnen en eigelijk had hij er niet bij stil gestaan nu. Normaal sprak hij alleen buiten dit huis over echt belangrijke dingen met raven. Maar door de gebeurtenissen van net en de gedachten aan delihla hadden hem verwart. Hij knikte naar zijn vriend tot hij er aan zou denken. Axel keek weg van raven want zijn woorden raakte hem nu. Want hij wist tot hij zou twijfelen als hij in gevecht kwam. Hij wilde delihla geen pijn doen dus als hij haar familie iets deed zou hij haar wat doen. 3n zoals raven zei zou hij dood zijn. Axel zag in zijn ooghoek raven vertrekken en als de deur dicht is laat hij de magie los waardoor verschillende dingen in de kamer omver of kapot werden geblazen terwijl hij een schreeuw loste.

Arya had een paar woorden op gevangen maar zei er niks van zeker niet toen ze de tranen zag. Ze zag delihla ook twijfelen of ze zich in haar armen zou werpen maar dat deed ze niet ze begon dus echt volwassen te worden. Arya knikte enkel en ging gewoon naast haar staan.'Jah en hij krijgt weer wat kleur in zijn gezicht. Tristan waakt goed over hem.' Zegt ze en ze keek delihla aan bij haar laatste woorden.' Dat moet je nooit meer zeggen hoor je me...het was niet jou schuld wat met hem gebeurt is.hij was gewoon op h3t verkeerde moment op de verkeerde plek met deze ruzies. ' Zegt ze streng tegen haar nichtje. Z3 keek haar ook 3v3n streng aan.' Je deed meer dan wat enige andere zou kunnen doen.' Z3gt ze dan bemoedigend en ze liep weer van haar weg.' Nu ga ik naar Daniel hem het zelfde zeggen. ' Zegt ze tegen haar waarna ze de kamer alweer verliet.

De volgende nacht
------------

Axel bond zijn paard aan een boom vast terwijl hij naar de hoeder wat verder op keek het was er totaal verlaten. Hij was vanachter met de nodige moeite uit huis weten te komen omdat de beveiliging omhoog was gegaan na de dood van rox. Raven gaf hem thuis dekking zoals wel vaker. Hij was zo dankbaar met hem. Hij begon naar de boederij te lopen en hoopte tot delihla hier heen had kunnen komen met al het gebeuren van eergisteren. Hoe zou zij zich nu voelen hij wist nu wat er gebeurt was en tot een van haar broers de jongste gewond was geraakt en hij slikte. Dan liep hij de doederij in en keek rond.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   zo nov 29, 2015 11:29 am

Delihla hielt Mystery in. De hengst brieste vel terwijl hij zijn vaart minderde en Delihla hem het erf van de verlaten boerderij op stuurde. Ze had de avond ervoor lang zitten mokken nadat Arya weg was gegaan. Zeker omdat ze in haar hoofd koppig vol bleef houden dat ze niet genoeg voor haar broer zou kunnen betekenen. Ze was doodmoe geweest nadat ze zijn wond had gesloten, nu was ze langzaam bezig de innerlijke wond te genezen en te doen verdwijnen. Dat vroeg veel van haar energie. Ze had zich die avond vroeg ge-excusseerd en was zonder omweg meteen naar haar kamer gegaan waar ze om 8 uur al in bed lag. Toen ze een half uur voor middernacht wakker was geworden had ze zachtjes kleren en een mantel aangetrokken en was naar de stallen gelopen waar ze Mystery opzadelde. Ze had het geluk gehad dat haar broers te druk bezig waren om hun vader gerust te stellen en te waken over Caleb dat ze de afgelopen 2 dagen bijna niet naar haar om hadden gekeken. Het was dan ook geen probleem geweest om zonder enige moeite, ongezien van het terrein af te komen. Ze had haar rijdier aangespoord tot een vlugge galop waarna ze naar de boerderij was gereden. Ze hielt Mystery halt en steeg af waarna ze het paard naast een ander paard vast maakte. Ze ging ervan uit dat het het rijdier van Axel zou moeten zijn. Geen ander zou hier op dit tijd stip aanwezig zijn. Ze controleerde of ze echt niet gevolgd was en liep toen in de richting van de oude boerderij. Ze liep zachtjes naar binnen en ontstak een kaars waarna ze naar de woonkamer liep. 'Axel?' Zoekend keek ze rond of ze haar geliefde kon vinden.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   zo nov 29, 2015 5:43 pm

Axel liep de boederij in en bekeek de woning langzaam. Het was hier best stoffig zo ver hij kon zien. H3t wees er op tot hier al jaren niemand meer was geweest. Hij hoopte tot delihla kon komen. Hij vroeg zich af hoe het met haar ging. Hij wist tot hijzelf het moeilijk had gehad. Tot hij zich verscheurd had gevoeld. Axel stond in de keuken als er een lichtje gaat branden in de woonkamer keek axel op. Hij bleef staan tot hij zijn naam hoort met de stem van delihla.hij liep de woon kamer in en keek naar haar.' Delihla.' Zegt hij zachtjes waarna hij naar haar toe loopt en zijn armen rond haar heen slaat en haar knuffelt.' Hoe 8s het met je broer...ik heb gehoor wat er is gebeurt..het spijt me.' Begon hij tegen haar terwijl hij zijn wang tegen haar hoofd neer legt.' Hoe gaat het met jou.'' Vraagt hij na 3en stilte en hij liet haar los om haar aan te kijken. Zijn ogen stonde liefdevol voor haar.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   zo nov 29, 2015 10:09 pm

Delihla begroef zich in zijn omhelzing. Ze moest moeite doen om haar verdriet en angst niet de overhand te nemen, maar dat lukte haar steeds beter. Ze had haar handen tegen zijn borst gelegd en voelde hoe zijn hart rustig sloeg. Het kalmeerde haar. 'Ooh Axel.' zei ze zachtjes. 'Ik was zo bang.' Ze keek naar hem op en gaf hem zachtjes een kus op zijn lippen. Ze hoorde zijn vraag en je zag hoe haar ogen die gefonkeld hadden toen ze haar geliefde had gezien, nu dof werden en verdrietig. 'Het gaat goed met hem voor zover je het goed kan noemen. Toen ik gister thuis kwam heb ik probeert zijn wond zoveel mogelijk te doen genezen. Dat was zwaar, maar hij is dicht. Alleen heeft de ijspegel van Rox hem veel innerlijke schade toe gebracht. Het scheelde niet veel of het ijs had zijn hart geraakt. Als dat was gebeurt was het gedaan met hem.' zei ze treurig. Ze schudde haar hoofd. 'Jij kon er niets aan doen lief. We weten allebei dat een gevecht tussen onze twee families niet tegen te houden is. Ik hoop alleen dat Daniel het je niet te moeilijk heeft gemaakt.' Ze legde haar hand tegen zijn wang zoals ze eerder ook had gedaan en keek hem aan. 'Maak je geen zorgen om mij, ik red het wel. IK moet alleen oppassen dat ik niet teveel van mijn genezende magie gebruik. Het put me behoorlijk uit.' gaf ze eerlijk toe. Ze wilde geen geheimen voor hem hebben dus vertelde ze hem dit alles. Ze liet hem los uit de omhelznig en pakte zijn hand vast. Ze leidde hem naar de bank en ging daar zelf zitten. 'Hoe is het met jou? Ik hoorde dat je neef het niet heeft overleefd.' zei ze zacht. 'Dat spijt me voor je.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   ma nov 30, 2015 6:19 am

Alexander rook de geur van delihla haar haren op toen hij haar in zijn armen had. Het was raar maar hij voelde zich ineens zo 4ustig zelfs zijn magie van binnen leek eindelijk rust te vinden.axel hoorde zijn naam 3n keek delihla aan en toen ze zei tot ze bang was pakte hij haar wat steviger vast en nog voor hij wat kon zeggen lagen haar lippen even zacht op die van hem. Dan ziet hij het verdriet om haar broer in haar ogen weerspiegelen en terwijl ze vertelt liet hij haar langzaam los. Maar als ze zegt tot hij er niets aan kon doen wordt zijn hart warmer en hij pakte haar gezicht met zijn handen vast.hij luisterde naar haar en glimlachte.' Ik kan wel wat hebben.' Verzekert hij haar en drukt een kus op haar voorhoofd.'je bent de goedigheid z3lf. Al geef ik toe tot ik ook veel voor mijn naasten zou doen. Als je wel maar voorzichtig bent.' Zegt hij zachtjes tegen haar weten uit 2igen ervaring tot je rare dingen kon doen om de gene die je lief hebt. Dan wordt H8j mee getrokken naar de bank 2aar hij bij haar ging zitten en H8j slaakte een zucht.' Ik vind het erg het was mijn neef. Maar als ik eerlijk ben ben ik blij tot jij het niet was. En het liefste zou ik daarom iemand wreken maar ik kan niet wreken omdat ik daarmee mijn grootste schat pijn zal doen dus doe ik het niet.' Zegt hij recht voor de raap 3n hij keek naar zijn handen langzaam delihla aan.' Ik h3b zwarte magie naast dat beetje ijs magie van de familie. Het is onvoorspelbaar net als mij.' Legt hij haar uit en hij ging dichter bij zitten. Hij bekeek haar en geeft haar dan langzaam een kus.' Bij jou ben ik anders.bij jou voel ik me thuis.' Fluistert hij naar haar.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   ma nov 30, 2015 9:53 am

Delihla slaakte een zucht. 'Normaal gesproken zou ik mijn leven geven voor mijn familie. Maar ik wil jou niet kwijt. Nu ik jou ken weet ik dat mijn leven pas echt begonnen is.' Ze keek hem aan. 'Waarom konden we niet gewoon geboren worden in een normale wereld, waar onze families het niet op elkaar gericht hadden maar gewoon twee families die normaal waren, zonder families.' Delihla keek hem aan en glimlachte. 'Geloof me ik pas nu wel op. Ik wil jou ook niet kwijt.' zei ze zacht. Ze schudde haar hoofd. 'Kunnen we hier niet weg Axel? Samen? Ergens in een rustig dorp waar niemand ons kent een nieuw leven beginnen. Alleen jij en ik en onze magie uitbannen?' Ze luisterde naar Axel toen hij haar uitleg gaf over zijn magie. Ze wist dat dat wat zij bezat weinig voorkwam, maar zwarte magie was haast zo zeldzaam. Ze begon het ontmoeten van haar en Axel steeds meer te zien als iets wat moest gebeuren. Iets wat in de sterren stond geschreven. Ze voelde hoe zijn lippen de hare raakte en weer ging er een golf van geluk door haar heen. 'Daarom zeg ik, laat ons gaan, samen, ik zou het niet aan kunnen jou ook te verliezen.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 01, 2015 3:46 am

Axel keek delihla aan en voelde zich warm worden toen ze zei tot ze hem niet kwijt wilde.’geloof me je raakt me niet kwijt, ik ben als onkruidt als ik ergens aan lijk onder door te gaan kom ik er weer bovn op.’stelt hij haar gerust terwijl hij met een hand een lok haren van haar goed doet. Hij keek haar echt aan en hoorde haar voorstel aan. hij werkte ook tot ze het meende. Hij was verbaast normaal zou een man zoiets vragen, maar zij vroeg het gewoon dat vond hij ook zo leuk aan haar. Er verscheen een grijns rond zijn lippen en zijn ogen twinkelde gevaarlijk. hij zou alles doen voor haar en dit klonk niet zo moeilijk zo zou niemand echt pijn lijden en ze konden bij elkaar zijn..’dat doen we gewoon, we schrijven een brief met uitleg tot we op ons zelf gaan wonen zonder ruzie en zonder ze te vertellen van ons, tot ze zich geen zorgen hoeven maken.’zegt hij tegen haar.’we zoeken iets ver genoeg weg van deze ruzie en elende en maken onze eigen keuzes.’ Zegt hij grijnzend. Hij stond op en trok delihla met zich mee en draaide een rondje met haar.’je hoeft het me maar te vragen en ik doe het voor je. Jij bent alles voor mij. Mijn lucht, mijn water. Ik hou van je met heel mijn hart het valt niet uit teleggen wat ik voor je voel want ik heb dit nog nooit gevoelt.’zegt hij tegen haar en trok haar dichter bij en keek haar aan en hij rook haar weer iets dat naar verbrand hout maar ook iets zoet rook. Dan geeft hij haar een kus die al snel een zoen wordt.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 01, 2015 5:53 am

Delihla haar ogen begonnen te twinkelen toen ze hoorde dat Axel met haar mee zou gaan als ze weg zou gaan uit deze chaos. 'Niemand hoeft te weten dat ik met jou weg ga. Al denk ik dat mijn nicht wel een idee zal krijgen als ze een brief achterlaat waarin staat dat ik weg ga van de familie. Ik heb er nog niet eerder aan gedacht de afgelopen jaren. Maar ik wil rond blijven lopen met het idee dat mijn broers je vinden en je iets aan zullen doen. Ik zal niet meer slapen van de onrust.' Ze werd door Axel opgetild en draaide een rondje. Ze keek neer op haar liefde. Ze keek hem aan en glimlachte. Dan voelt ze hoe hij haar dichterbij trekt en ze legt haar armen in zijn nek. Ze voelde hoe zijn lippen de hare zochten en sloot haar ogen. Het begon met een onschuldige kus maar de liefde nam het over. Ze zoende hem liefde vol. Als ze haar lippen van de zijne scheid zag je hoe ze zich voelde, alles aan haar straalde ontspannenheid en liefde af. 'Laten we naar huis gaan en beide een brief schrijven. We kunnen terug hier afspreken over een paar uur. Dan trekken we weg, de weide wereld in. Een wereld waar niemand ons kent.' ze had Axel zijn handen in de hare genomen en kneep er zachtjes in. Je kon merken dat ze een beetje zenuwachtig was om haar familie achter te laten, maar ze wist zeker dat ze met Axel haar leven wilde delen en dat dit de beste optie was.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 01, 2015 6:13 am

Axel glimlachte.’dat heb ik ook niet gezegt, gewoon tot je weg gaat op eigen benen wilt staan meer hoeven ze niet te weten.’spoort hij haar aan en zijn glimlach werd een grijns. Hij hoorde haar aan,’bij mij zal dat mijn beste vriend raven zijn. Hij is mijn wakende engel geweest jaren lang. Hij zorgde er voor tot ik nooit in zeven sloten teglijk liep. Hem moet je dankbaar zijn.’zegt hij speels tegen haar. En je merkte aan hem tot hij niks voor haar deed verbergen hij had zelfs over zijn magie vertelt iets wat de andere helft van de wings nog niet eens wist. Tijdens de zoen ging hij met een hand langs haar wang richting haar nek en de andre had hij op haar heup gelegt. Hij voelde zich verdrinken in de zoen en wilde door gaan maar als delihla de zoen stopt hij en ademt diep in en kijkt haar vervolgens aan. hij merkte haar ontspannen heid op en zag vooral de liefde die ze uitstraalde. Hij vroeg zich af of zij dat ook aan hem kon zien de liefde die hij voelde of zij die ook van hem kon zien. Hij luisterde naar haar volgende woorden en hij beet op zijn lip.’ik weet tot je dit snel wilt mijn schat, maar wat zeg je er van als we morgen nacht gaan. Niet tot ik niet wil gaan want als je het vroeg pakte ik mijn paard en zou ik meteen vertrekken. Maar er is iemand bij jou thuis die jou hulp een dagje langer kan gebruiken voor de zekerheid. Ik zou mezelf niet vergeven als wij er op uit trekken terwijl je broer nog vecht voor zijn leven. Sta hem nog een dag bij dan vertrekken we morgen.’stelt hij haar voor en je zag de oprecht heid van hem af stralen, geen speelse grijns gewoon de waarheid. Hij voelde de kneep in zijn handen en hij kneep liefde vol terug en hij wachte haar antwoord af. Hij hoopte tot ze hem begreep.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 01, 2015 6:41 am

Delihla haar blik veranderde een beetje. Je zag een blink van verdriet door schijnen in haar ogen. Haar broer. Die kon nog niet zonder haar. Ze wist niet of hij na nog een dag al zo ver genezen was dat hij het zonder haar zou kunnen redden. Ze wist zeker dat als haar broers en nicht op hem bleven letten en zorgen dat hij niet te snel teveel zou gaan doen zou het wel moeten lukken. Ze had al gezegd dat hij in de gaten gehouden moest worden en het de eerste weken, misschien wel maanden rustig aan moest doen dus ze hoopte dat Caleb zich daar op ging houden. Ze knikte. 'Je hebt gelijk. Caleb kan nog niet zonder me..' zei ze zachtjes. De vraag was of haar broers en vader er niet alles aan zouden doen om haar te vinden als ze weg was. Ze zou ze het zo zien doen. Ze keek door het raam naar de stand van de maan. Ze waren al een hele poos hier. Het begon tijd te worden om naar huis te gaan voordat iemand haar ging zoeken omdat het haar beurt was op Caleb te letten en ze nergens te vinden was. 'Is goed, we doen het morgen avond. Zelfde tijd, weer hier.' zei ze zacht waarna ze hem nog een tedere kus gaf. Weer keek ze naar de lucht. 'Ik denk dat we moeten gaan.' Ze hielt een hand van Axel vast en liep naar de kaars die ze uit blies. Dan loopt ze same met hem in de richting van de paarden. Vanaf een afstand hoorde ze hoe Mystery brieste en met zijn hoef schraapte. Hij voelde iets, iets wat niet hoorde.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 01, 2015 7:14 am

axel zag de blik van delihla droeviger worden toen hij over haar broer caleb was begonnen tot hij nog haar hulp nodig ging hebben. Het deed hem pijn haar verdrietig te zien. Maar zij zag ook in tot hij haar hulp nog nodig ging hebben. Want axel zou zichzelf nooit vergeven als de broer van haar zou sterven als hun nu samen weg gingen.’dat dacht ik al.’zegt hij zachtjes maar begripvol en hij gaf haar een zachte troostende kus op haar wang. Hij zag delihla naar buiten kijken, en hoorde haar zelfde plek en zelfde tijd zeggen. Hij glimlachte weer naar haar maar je zag zijn ogen toch ook wat droevig worden want hij wist tot ze ging zeggen tot ze moest gaan. Hij voelde weer een kus en dat deet zijn mondhoeken weer wat omhoog krullen. Dan hoort hij de woorden die hij net al had verwacht en de kaars blies ze al uit. hier door moesten zijn ogen weer even wennen aan het donker.’jah, we zijn al weer even hier en als ik eerlijk ben weet ik niet hoe ik me er uit zou moeten praten als mijn vader merkt tot ik weg ben.’gaf hij aan haar toe terwijl hij met haar naar buiten liep hand in hand. Hij hoorde een paard briesten waarschijnlijk die van delihla maar hij stond er niet bij stil en hij liep verder nadat hij even had rond gekeken in het maanlicht. Hij liep naar hun paarden.’hij hielp delihla even beleefd op haar paard en keek naar haar op en gaf nog een kus op haar hand.’doe voorzichtig en morgen zal ik weer hier op je wachten mijn lief.’zegt hij tegen haar en hij liet met tegen zin haar hand los en glimlachte warm naar haar.

Een groepje van 3 man keken toe tussen de bosjes door terwijl ze twee mensen uit het huisje waar een kaarsje had gebrand naar buiten zagen komen. Ze konden alleen het figuur van de twee zien in het maanlicht. Maar dan herkent een van de mannen het meisje en stoot de rest aan terwijl hij op een takje stond en je hoorde een van de paarden briesten.’dat is de prinsess van the blackwoods, als we haar volgen en overmeesteren heeft de heer wings een mooi schanteer middel voor de familie iedereen weet hoe beschermend ze zijn over hun kleine blijkbaar stiekemen meid.’fluistert hij naar de rest. Die ook op een paard zaten en ze heilden hem stil door ze rustig t aaien.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 01, 2015 8:07 am

Delihla schudde haar hoofd. 'Nee daarom. Ik zal ook wat uit te leggen hebben als ze erachter komen.' ze grinnikte. 'Maar dat is het waard.' Ze voelde zijn handen in haar zij en toen merkte ze dat hij haar in het zadel hielp. Ze glimlachte naar hem. 'Dankje. Dat is erg aardig.' Ze klopte Mystery geruststellend op zijn hals. Ze merkte dat het dier onrustig was. Maar dat was hij meestal. Ze voelde zijn lippen op haar hand en keek op hem neer. 'Ik zal voorzichtig doen. Ik zie je morgen Axel. Dan gaan we ervandoor.' ze glimlachte nog even naar hem en gaf toen haar paard de sporen. Ze draafde van het erf af. Nog even keek ze achterom, naar haar geliefde, toen spoorde ze Mystery aan tot galop. 'Kom op jongen terug naar huis. Als papa erachter komt dat ik weg was, alleen, word hij razend. Dat kunnen we niet hebben.' Ze volgde het grindpad terug richting het dropje waar haar vaders landhuis stond.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 01, 2015 8:21 am

'tot morgen.'had axel nog gezegt terwijl hij delihla na keek hoe ze steeds verder verdween in de nacht. hij had een vreemd gevoel van binnen iets wat hij niet kon plaatsen, misschien was dat omdat hij haar gewoon weg nu al miste. hij liep naar zijn paard en steeg op. hij zag delihla al niet meer en hij stuurde zijn paard de hele andere richting op om in galop over te gaan richting huizen wings, voor de laatste nacht zou hij hier gaan slapen besefte hij.

de 3 mannen van wings vrienden van de familie geen bloed verwanten volgde het meisje. dat blijkbaar richting het gebeid van the blackwoods ging het was dus echt de prinsess en ze spoorde hun paarden nog wat meer aan en ze begonnen het meisje in te halen. dan trekt een van de paarden een rengalop en verspert het meisje de weg.'waar gaan we heen zo laat prinsess.'zegt de man tegen haar. de andere komt er bij en daarna springt de derde van zijn paard af en land op Mystery net achter delihla en hij greep haar vast.'waar zijn je broers om je te helpen niet...o...eentje licht thuis half dood is het niet.'bijt eentje haar toe.

axel was thuis gekomen en had zijn paard weer op stal gezet. hij zorgde er voor tot alles precies zo was als de dag er voor zoals wel vaker daarna klom hij behendig als altijd weer de muur naar zijn slaapkamer raam op. hij had er jaren op geoefend maar hij kon het nu langs die dunne richels omhoog klimmen met maar een paar schrammen op zijn handen. daarna ging hij voorzichtig en stil naar binnen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 01, 2015 9:09 am

Delihla galoppeerde over het pad toen ze ineens geluiden achter zich hoorde. Ze zag vanuit haar ooghoeken hoe een paard haar inhaalde en haar daarna de weg sperde. Ze hielt Mystery in. Deze stopte abrupt en steigerde even door de plotselinge handeling van zijn ruiter. Delihla keek de man voor haar aan. Ze beet zachtjes op haar lip en liet Mystery een paar stappen naar achter doen. 'Dat gaat je niets aan!' beet ze hem toe. Ze merkte te laat dat de ruiter niet alleen was. Toen ze het doorhad had een van de ruiters zich al achter haar op Mystery zijn rug gewerkt en greep haar vast. Ze voelde hoe zijn sterke armen haar vast grepen zodat ze niet kon bewegen. Ze vloekte kwaad. 'Laat me gaan!' siste ze kwaad. Met haar vrije hand begon ze een struik met doorns uit de grond te doen rijzen. De tak schoot in de richting van de man die haar vast had.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 01, 2015 9:31 am

De man die achter bij delihla op het paard was gesprongen en haar vast had grinnikte.' Nee jou laten we niet gaan.' Zegt hij naar waar heide. Hij zag de tak niet aan komen en voelde de klap met doorns en hij viel met een kleine kreet van hat paard af. Maar zo snel hij gevallen was kwam hij weer vloekend overeind. De andere twee mannen hadden haar met het paard in gesloten. Eentje maakte een beweging met zijn hand en rond hun drieën vormde zich een cirkel van ijspegels die uit de grond schoten. Om te voorkomen tot delihla weg zou komen. Eentje viel delihla met een water straal aan. Een andere haalde uit met een ijspegel.' Stop.' Zegt de gene die haar de weg verspert had.' Z3 mag niks hebben....anders h3b en we geen goed ruil middel.' Zegt hij en sprong van zijn paard af r3n stond al snel bij delihla 3n haar paard trekt zich zelf op en legde een hand op haar voor hoofd die een vel blauw licht gaf en hel koud werd. Dit was hun manier om iemand vaar een paar minuten buiten bewust zijn te laten raken en dit werkte altijd maar heel 3v3n dus ze moesten snel zijn. Als delihla slap wordt vangt hij haar ook op 3n bekeek snel of ze iets had opgelopen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Kings & Queens
Terug naar boven 
Pagina 3 van 9Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: ORPG's :: ORPG 2 personen-
Ga naar: