IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Kings & Queens

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Volgende
AuteurBericht
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 01, 2015 10:55 am

Delihla kon het niet laten te grinniken toen de man geraakt werd en van Mystery afviel. Ze liet de tak weer verdwijnen. 'Nog iemand die wat te zeggen had?' beet ze de andere 2 toe. Ze probeerde Mystery om te draaien om de andere kant op te gaan, terug richting de boerderij. Maar dat ging niet. Ze zag de ijspegels uit de grond rijzen en vloekte zacht. Ze zat echt vast. Opnieuw steigerde Mystery van angst. Delihla was het van hem wel gewend dus bleef ze rustig zitten. Ze probeerde haar paard te kalmeren. Ze ontweek de waterstraal en de ijspegel ketste af op een heg van doornen die tussen haar en de man verschenen was. Ze probeerde de man weg te trappen maar hij was sneller dan dat zij was. Voordat ze iets kon doen voelde ze hoe ze helemaal koud werd. 'Ga...' zei ze zachtjes waarna ze het bewustzijn verloor. Toen Delihla van zijn rug af viel bokte Mystery hij ijs achter zich kaptop. Het paard draait zich stijgerend om en galoppeert dan weg, terug naar huis. Delihla lag bewusteloos in de armen van de man. Haar armen slap en haar gezicht ontspannen. Ze merkte niets meer.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   di dec 01, 2015 11:24 pm

De man die delihla op had gevangen was blij tot ze ongebeert was. Anders had hij waarschijnlijk een goede uitleg moeten geven aan zijn heer. Je hoorde geen meisjes aan te vallen al waren ze nog van de vijand. Meisjes werden meestal gebruikt als chantage middel.hij maakte de polsen van haar vast door z3 met ijs aan elkaar vast te maken. Ze zou h3t wat koud hebben maar verder zou het geen pijn doen. 3n ze kon niet los. Hij legde haar op zijn paard en klom er zelf ook op. ' naar huize wings.' Zegt hij waarna hij zijn dier de sporen gaf en er vandoor reed de rest volgde hem al snel.

Na een 10 minuten kwamen ze bij h3t huis aan. De man steeg af en pakte delihla voorzichtig er af en hij liep naar binnen Gevolgt door de andere twee. Het meisje kon zo bij komen. Dan ziet eentje raven staan en hij wijkt van de man met delihla af die verderliep.' Kun jij de zonen van de heer wings wekken dit willen ze niet missen zegt hij dan tegen hem met een grijns en hij ging z3lf naar de heer wings.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   wo dec 02, 2015 2:05 am

Delihla had van de reis niet veel mee gekregen. Ze had bewusteloos op het paard gelegen. Toen ze bij het landhuis van de Wings aankwamen kreunde ze zachtjes. Heel vaag kreeg ze mee hoe ze van het paard af werd getild en in iemand armen werd gedragen. Dat moest een van haar ontvoerders zijn. Ze merkte dat ze ergens naar binnen gingen. Moeizaam deed ze haar ogen open. Ze knipperde een paar keer tegen het velle licht dat binnen scheen. Ze probeerde haar armen te bewegen maar een paar koude handboeien hielden haar bewegingen tegen. Ze begon wild te spartelen waardoor ze uit de armen van de man viel. Haastig krabbelde Delihla overeind en probeerde weg te rennen. Een paar stevige handen grepen haar vast. Toen ze op keek keek ze in een paar ogen dat haar bekent voor kwam. Dit waren echter niet de ogen van haar geliefde. Ze keek in de ogen van de oudste zoon van de Wings. Zachtjes vloekte ze. "Jij gaat nergens heen" zei hij ijzig.

Raven keek op toen hij geluiden hoorde. Hij zag een drietal mannen binnen komen. Een van de mannen had een meisje in zijn armen. Haar polsen waren samengebonden met ijs. Hij kon haar gezicht niet zien maar toen hij haar haar zag wist hij dat het foute boel was. Zijn gezicht vertelde niets. Hij knikte en enkel en liep toen weg. Hij ging eerst bij de oudste en jongste broer langs. Toen liep hij naar de kamer van Axel. Hij klopte aan. "Axel, we hebben een situatie" zei hij tegen de dichte deur
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   wo dec 02, 2015 6:17 am

De man die delilha vast had was de andere jongen wat uit aan het legen over het feit waarom ze hun en de andere vrouwen niks deden. Als ineens delihla in zijn armen begint te spartelen en hij liet haar vallen. Hij wilde haar nog vast grijpen maar ze stond op en begon te rennen. Hij wilde de achter volging in zetten maar hij zag dan tot de oudste zoon van de wings haar op ving en stevig beet pakte.’sorry jonge heer wings, ik dacht tot ze nog sliep.’geeft hij toe terwijl hij zich bij hun voegt.’wat gaan jullie voor haar vragen….ik denk tot ze graag mee werken als je de verhalen hoort over hoe dierbaar ze is in hun ogen.’zegt hij tegen hem en keek delilha kleinerend aan. ze moesten dadelijk kijken of ze iets kenbaars bij had wat ze naar de familie konden laten brengen een ring of ketting zodat ze zeker wisten tot het om hun dochter en zus zou gaan. Hij keek de oudste broer van axel aan.(emilio goed?)

Axel had zijn schoenen uit gedaan en zijn soort vest had hij ovr de stoel heen gelegt en was zo met zijn hemd en broek aan in slaap gevallen. Maar na een kleine 5 of 10 minuten hoort hij ineens iemand kloppen. Hij kreunde luid en sloeg zijn kussen over zijn hoofd heen. Maar dan hoort hij zijn vriend en hij kwam recht. De klank in die stem deed hem zijn nek haren overeind staan er was echt iets aan de hand. Axel kwam het bed uit en gooide de deur met een zwaai open en bekeek zijn vriend. Hij kwam zijn kamr uit langs hem heen en hij hoorde verder op geluiden. Hij keek raven aan en zoor het eerst zag je angst in zijn ogen heel duidelijk en hij rende door de gang en dan de hoek om en ziet een paar mannen staan en zijn oudre broer en zijn jongere broertje die er ook nog maar net bij is gekomen. Maar dan blijft hij staan als hij het herkenbare rode haar ziet. Het volde alsof hij een klap kreeg van de man met de hamer. Je zag hem zijn kleur in het gezicht verliezen.’delilha.’fluisterde hij onhoorbaar. Dit kon niet waar zijn dit mocht niet waar zijn. Maar toch was zijn geliefde hier een paar meter van hem vandaan. Hij werd bijna wit van kleur en wankelde wat omdat hij van de shok gewoon zo licht in zijn hoofd was geworden. Een van de mannen die bij delihla stond ging wat op zei en zag axel en glimlachte.’hey axel….gaat het wel.’vraagt hij aan hem als hij hem ziet wankelen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   wo dec 02, 2015 11:55 am

Emilio keek op het meisje neer dat hem duidelijk bang aan keek. Hij grijnsde. Het was maar goed dat ze wist dat ze hier niet veilig was en dat elke poging tot ontsnappen het voor haar alleen maar moeilijker zou maken. Hij wuifde de excuses van de man weg. 'Sommige mensen moeten weten waar hun positie in een bepaalde situatie is. En deze hier weet het duidelijk niet.' zei hij terwijl hij stevig in Delihla haar pols kneep die hij beet had. Ze kreunde zacht van de pijn die het haar deed. 'Alstublieft. Laat me gaan.' smeekte ze hem maar Emilio zijn grijns werd hierdoor alleen maar breder. 'We kunnen zoiets kostbaars als jij toch niet zomaar laten gaan.' zei hij tegen haar terwijl hij haar eens goed bekeek. Ja dit was zeker weten de dochter van de Blackwoods. 'Zeker niet na wat er gebeurt is tussen onze families.' Hij ging met zijn hand langs haar wang. Ze sloot haar ogen en huiverde. 'Ik denk dat mijn vader het met me eens is als we jou familie duidelijk maken dat we een leven voor een leven willen.' beet hij haar toe alsof het haar schuld was dat Rox gestorven was. Hij keek op toen zijn jongste broer zich bij hun voegde en knikte naar hem. Delihla kon enkel naar de grond kijken en hopen voor haar leven. Ze was bang dat dit zou leiden naar de dood van Caleb. Ze snapte heel goed wat hij bedoelde met een leven voor een leven. Nu was het enkel aan haar familie om te beslissen wiens leven dat zou worden. 'Mooi, Alexander zal zo ook wel komen. Laten wij alvast naar mijn vader gaan. Dan kan hij kennis maken met je.' zei hij tegen Delihla. Ze liet haar hoofd hangen. Ze wist dat, hoe meer mensen er toe kwamen, hoe minder kans ze had om te ontsnappen. De situatie was hopeloos.


Raven zag de deur voor zijn neus open gaan. Hij wilde Axel nog tegen houden maar hij was te laat. 'Godver!' siste hij kwaad waarna hij een sprintje achte zijn vriend aan trok. Hij greep Axel bij zijn kraag om hem overeind te houden toen de jongen de kleur uit zijn gezicht verloor en wankelde op zijn benen. Toen Raven op keek zag hij de groep van eerder, de 3 mannen en Delihla, staan. Bij hun hadden zich echter de twee broers van Alexander gevoegd een Emilio hielt Delihla vast. Dit beloofd niet veel goed. Hij keek naar de man die zich losmaakte van de groep en naar hen toe kwam. Hij wuifde zijn vraag weg door te vertellen dat Axel moe was van eerder die dag. 'Ga maar vast, wij komen zo.' Rustig wachtte Raven tot de rest weg was toen draaide hij Axel naar hem toe en schudde hem een paar keer door elkaar. 'Wakker worden! Aarde aan Axel!' Even keek hij op om te controleren dat er echt niemand in de buurt was. 'Ik weet dat dit niet makkelijk voor je is. Maar probeer je gewoon te gedragen, alsof ze je vijand is. Ik zal proberen iets te regelen dat je haar kan zien. Maar onthoud als je broers erachter komen....' Hij slikte even, 'Ik wil niet weten wat voor een hel er dan los breekt in dit huis.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   wo dec 02, 2015 5:33 pm

Axel dreigde net echt te gaan vallen als ineens iemand hem bij de kraag beet pakte. Dat was zijn redding geweest anders was hij in het bijzijn van de mannen en zijn broers gewoon tegen de vlakte gegaan. Het drong even niet meer allenmaal door wat er rond zich gebeurde tot dat raven hem door elkaar schudde. Hij keek verbaast in de ogn van zijn vriend toen die aarde aan axel en wakker worden zei.’ze hebben haar.’fluisterde hij zonder geluid te maken tegen hem hij zou hm nu toch wel begrijpen. Hij hoorde de woorden van zijn vriend aan. hij had gelijk ze mochten er niet achter komen wat er tussen hun speelde. Al helemaal niet nu delihla hier gevangen was. Hij knikte langzaam en ademde diep in en uit.’ik zal mijn best doen. Regel wat tot ik haar kan zien en kom daarna ook naar ons toe.’zegt hij koeltjes en daarna begon hij te lopen met stevige passen weg in de richting van waar de rest verdwenen was. Hij ging ook richting de kamer waar hun vader heen zou gaan waar zakn werden besproken een grote kamer met lange tafel. Als hij daar binnen komt keek hij slapperig.’wat moet dat mij zo laat wakker maken.’vraagt hij met een grijns. Want iedereen wist tot hij wel eens het huis uit ging snachts voor een feestje en daardoor laat in bed kwam.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 2:26 am

Emilio keek op toen de deur open en dicht ging. 'Fijn dat je ook bij ons kon voegen Alexander.' zei hij rustig. Hij hielt Delihla nog altijd vast. Iets zei hem dat als hij haar terug gaf aan haar ontvoerders ze weer zou proberen te ontsnappen. Niet dat ze veel kans maakte hier weg te komen, maar toch, hij nam het zeker voor het onzekere. Hij knikte zijn vader begroetend toe. 'Buig voor je meerdere' beet hij Delihla toe. Delihla had naast hem gestaan en naar de grond gekeken. Ze durfde niemand in de kamer echt aan te kijken, bang dat een verkeerde blik in iemand zijn richting haar duur zou komen te staan. Ze boog lichtjes en voelde de hand van Emilio iets ontspannen om haar polsen, die nog altijd koud waren van het ijs waarmee ze vastgebonden was. Emilio keek een voor een zijn vader, broers en toen de ontvoerders van Delihla aan. 'Het geluk staat aan onze kant. Blijkbaar is de prinses van de Blackwoods eigenwijs en niet zo slim.' begon hij rustig. Hij keek het meisje aan zijn zijde kort aan met kille ogen. 'De dood op Rox zal niet lang zonder gevolgen blijven. Dankzij onze drie vrienden hier.' Hij keek zijn vader aan. 'Vader, als u ermee in stemt stel ik voor dat we het meisje gebruiken als ruilmiddel tegen de man die ervoor heeft gezorgd dat Rox niet langer in ons midden is.' Delihla keek op. 'Mijn broer heeft niets te maken met zijn dood.' beet ze Emilio toe. 'Degene die jullie moeten hebben is gestorven door jullie familielid toen hij zelf ook het leven gaf.' siste ze waarna ze een hand op haar wang voelde. Haar gezicht draaide weg toen de hand haar wang raakte. Ze hoestte om een pijnkreet te camoufleren. 'Waag het niet nog eens te spreken voor je beurt. Je vader en broers denken dan wel dat je een prinses bent. Maar als we je niet hadden kunnen gebruiken was je dood geweest.' sist hij haar toe. Dan kijkt Emilio naar zijn vader. 'De blackwoods kunnen kiezen, hun geliefde prinsesje terug, levend en ongedeerd in ruil voor Caleb. Of Caleb bij hun en zij dood.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 5:03 am

Axel had zich in de kamer gevoegd en keek delihla niet rechtstreeks aan. hij was bang tot zijn blik richting haar hem zou verraden. Hij zag dan nog wel wat pips maar had wel al wat meer kleur op zijn gezicht gekregen. Hij hoorde zijn broer en gaapte terwijl hij hem aan keek, iets wat hij normaal ook gedaan zou hebben. Dan kijkt hij naar zijn vader en knikt naar hem, maar nu gaat zijn blik naar delihla die naar de grond keek en hij maakte zich van binnen zorgen om haar. Maar zo ver hij kon zien had ze niks alleen het ijs rond haar polsen. Hij kijkt naar zijn broer als die over zijn idee begon en zoals hij al had vermoede wilde hij haar als ruilmiddel gaan gebruiken, hij had gedacht voor de oudste broer van haar. Dit bleek niet zo te zijn hij wilde caleb hebben. Hij deed zijn mond open om iets te zeggen als delihla haar mond open deed voordat hij iets kon zeggen en begon te spreken. Axel zag de klap en spande zijn spieren maar wist zich in te houden om hem aan te vliegen en hij kneep zijn ogen even dichten en ademde diep in en uit en liet de woorden van zijn broer tot zich door dringen. Dan doet hij een stap naar voren om oog in oog te staan met zijn oudere broer. Axel was altijd al de rare snuitert van de familie, maar als het om meisjes ging was hij de enige echte heer in huis iets wat hij geleerdt had van zijn moeder.’elilio waag het niet nog eens een hand naar haar uit te steken.’begon hij bitter tegen zijn broer. ‘ ze mag dan wel de vijand zijn maar ze blijft een vrouw en die hoor je niet met geweld aan te raken, je mag blij zijn tot onze moeder er niet is.’ Leest hij hem de les. Hun vader kon soms ook wel z zijn met losse handjes maar hij had hun moeder ook nooit geslagen. Dan kijkt hij naar delihla en bekeek haar alsof hij iets zocht en hij zag een ketting en hij pakte die af en gaf er een korte ruk aan en bekeek hem.’hier deze zullen de familie blackwood wel herkennen.’zegt hij en hij keerde zich weg van delihla en liet de ketting aan zijn vader zien. De heer wings had de heletijd toe gekeken tussen de jongens en het meisje.’ Laat de boodschappen jongen de ketting naar de familie blackwood brengen, ik zal een brief met het voorstel van de ruil er in schrijven.’ Zegt hij. Axel liep naar zijn vader toe en gaf hem de ketting aan en liep daarna weer terug. Hij keek heel even emilio aan en dan weer naar hun vader. ‘sluit haar op en zorg tot ze niet weg kan.’zegt hij tegen emilio om daarna op te staan en weg te lopen. Axel voelde zich verscheurt van binnen om dat dit met delihla gebeurde. Hij hoopte tot raven hem zo kon helpen bij haar te komen. Hij moest met haar praten
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 5:30 am

Emilio keek naar Axel toen die zei dat hij geen meisjes moest slaan. Hij keek naar Delihla. 'Als ik de verhalen mag geloven bezit dit grietje hier genezende magie.' zei hij rustig. 'Als haar iets overkomt is ze best in staat zichzelf te verzorgen.' Hij keek naar het meisje dat duidelijk bang was. 'Daarbij komt. Ik had haar liever dood gezien, was het niet dat ze het ideale middel is om te krijgen wat we willen van de familie Blackwoods.' Hij snoof. Delihla keek op toen ze Axel zijn stem hoorde. Even had ze een sprankje hoop. Maar de blik die hij liet zien verraadde niets. Ze voelde hoe hij de ketting die ze om haar nek droeg pakte en er aan trok zodat het slotje knapte. 'Geef dat terug!' riep ze hulpeloos. De ketting had ze al sinds dat ze geboren was, ze had hem nooit een dag afgedaan omdat het de ketting van haar moeder was. Zeker na de dood van haar moeder, toen haar broers wilde dat ze de ketting af deed omdat het te veel pijn bezorgde naar hun vader toe, had ze het vertikt om hem weg te doen. Die ketting betekende veel voor haar. Ze wilde naar Axel toe lopen om de ketting terug te pakken maar Emilio hielt haar tegen door haar bij haar schouder te grijpen. 'Eigenwijs is ze wel.' mopperde hij. Emilio luisterde naar het verzoek van zijn vader en knikte. 'Ja vader.' zegt hij waarna hij Delihla voor zich uit de kamer uit duwde. Hij liep met haar in de richting van de kerkers. Hij was veel maar niet voorzichtig met haar. 2 mannen die voor hun werkte opende een cel en Emilio duwde Delihla naar binnen toen ze vertikte over de drempel heen te stappen. Ze struikelde en kreunde zachtjes. Hij grijnsde. 'Pas op schoonheid, dadelijk verwond je jezelf nog.' zei hij spottend waarna hij haar overeind trok en mee nam naar de achterkamer van de kerker. Hier pakte hij 3 kettingen en bond haar hiermee aan haar polsen en nek vast. 'Zo, ik denk niet dat je nu nog weg kan.' Hij keek haar kort aan. 'Zo jammer dit. Een meisje als jij, het zou zonde zijn je te moeten doden.' Met die woorden draaide hij zich om en verliet de cel.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 5:52 am

axel was niet tegen zijn broer in gegaan, ze hadden wel eens vaker ruzie maar normaal ging hij bij dingen om de vijand niet echt met hem in discussie en deed hij gewoon maar wat. Alleen nu had hij delihla en hij was zo blij tot ze een meisje was zodat ze haar niks konden doen. Daar was hj god zo dankbaarvoor. Hij hoorde delihla haar ketting terug vragen iets wat hij niet kon doen al had hij het met allen liefde gedaan. Hij zou alles voor haar doen. Nu most hij zorgen tot ze hier veilig weg kon komen op de een of andere manier. Hij keek zijn vader na de met de ketting de kamer verliet.  Hij hoorde emilio en hij keek op het laatste pas om en zag hoe hij met zijn geliefde weg liep. Hij bleef een tijdje staan om daarna de kamer uit te benen hij wist tot emilio haar zou op bergen en daarna naar hun vader te gaan om dingen te bespreken. Hij hoopte tot raven een manier wist hoe hij even met delihla kon spreken. Hij moest met haar praten. Hij begon met een drafje door de gang te lopen tot hij raven zag en hij riep zijn naam om niet veel later voor hem te stoppen.’alsjeblieft zorg tot ik bij haar km emilio heft haar geslagen.’zegt hij zachtjes tegen hem zo zacht tot alleen hij hem kon horen. Je zag de ongerustheid in zijn ogen.bij zijn kamer kwam en daar naar binnen ging. raven zou hier wel heen komen als hij wat wist. ondertussen begon hij zelf na te denken over een mogelijk plan wat hij kon doen om haar uit deze benarde situatie te kunnen halen.

een van de mannen keek naar delihla en grijnsde onheilspellend naar haar en bekeek haar aan dachtig.'jij zit diep in de nesten schatje.'zegt hij uitdagend tegen haar.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 6:24 am

Delihla probeerde Emilio aan te vliegen toen hij de cel verliet maar de kettingen hielden haar tegen. Ze probeerde uit alle macht zich los te trekken, maar had al snel door dat dat zo goed als onmogelijk was. Ze keek naar de man toen hij tegen haar sprak. 'Jij mag van geluk spreken dat ik geketend ben.' siste ze naar hem. Ze draaide zich om en liep terug naar de muur. Ze ging in het hoekje van de kamer zitten en trok haar knieën op. 'Wacht maar, mijn broers zullen komen voor me.' zei ze zachtjes. Meer tegen zichzelf om zichzelf wat moed in te spreken dan om de bewakers die voor haar deur stonden angst in te jagen. Voor zover het ging sloeg ze haar armen om haar knieën en verstopte haar gezicht zodat de bewakers voor haar deur niet konden zien dat ze huilde. Waarom was ze zo stom geweest om s'avonds af te spreken, net zo na wat er met Caleb gebeurt was. Ze had moeten weten dat het niet veilig zou zijn en dat de Wings er alles aan zouden doen om wraak te nemen voor wat er met Rox was gebeurt. Was ze maar thuis gebleven, dan zat ze nu naast haar broer om de wacht te houden.

Raven knikte en liep weg. Hij liep in de richting van het cellen complex. Hier aangekomen begon hij met de 2 bewakers van Delihla te praten en niet veel later knikte hij. 'Ik kom met 10 mintuten terug. Dan neem ik het over. Een half uur nadat ik jullie heb afgelost komt de nacht ploeg. Ze zal niet on bewaakt zijn.' verzekerde hij de 2 mannen waarna hij rustig de gang uit liep. Toen hij zeker wist dat hij uit het zicht was trok hij een sprintje naar de kamer van Axel. Hij klopte en liep naar binnen. 'Als we nu gaan heb je 30 minuten om bij haar te zijn. Dan komt de avondploeg om het over te nemen. In de tussentijd houd ik de wacht.' zei hij rustig. 'Meer tijd kan ik je niet geven.' Hij liep terug naar de deur. 'Volg me met 5 minuten en wacht totdat ik alleen ben totdat je je laat zien.' zei hij rustig. Met die woorden verliet hij de kamer en liep terug in de richting van de cellen. Hier nam hij de wacht van de 2 bewakers over. Hij wist dat het tweetal al veel langer op hun post stonden dan gezond was. Ze vonden het dan ook totaal niet erg dat Raven had aangeboden om een stukje van hun dienst over te nemen. Hij nam de sleutels aan en bleef rustig bij de deur staan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 6:46 am

axel was nog aan het piekeren nadat de deur van zijn kamer open ging. Hij sprong meteen recht en keek raven aan.axel hoorde de woorden van raven en je zag een grijns op zijn gezicht komen en liep snel naar raven toe en gaf hem een klap op zijn rug.’ik sta bij je in het krijt voor de hoeveelste keer weet ik niet maar dit betekent veel voor me.’bekent hij tegen hem. Hij knikte op het feit tot hij moest wachten en hij keek zijn vriend na. Na een 5 tal minuten die een eeuwigheid leken volgde hij de kamer uit en ging behoudzaam maar toch snel op weg naar de cellen. Hij zag van een afstand de mannen die de wacht hadden weg gaan. Als ze uit beeld zijn komt axel tevoorschijn en loopt naar raven toe en knikte nogmaals dankbaar naar hem. Je zag de pijn in zijn ogen voor het geen wat hij onder ogen moest gaan komen, zijn geliefde in een cel.’tot zo.’zegt hij tegen hem en dan gaat hij de kamer in. Eerst leek er helemaal niks te zien en hij keek goed rond tot hij iets in een hoekje zag zitten en hij liep naar de tralies toe en opende de cel deur en ging naar binnen en liet zich om de knieen voor delihla vallen.’mijn lief zeg me alsjeblieft tot emilio je niet meer pijn heeft gedaan want dan vergeef ik mezelf nooit.’zegt hij tegen haar en hij pakte haar hand vast.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 7:40 am

Delihla hoorde een deur open gaan. Ze keek niet op of om, ze verwachtte dat ze toch alleen maar meer problemen zou krijgen. Ergens in haar achterhoofd dacht ze dat het een van de bewakers was die naar binnen kwam om haar te stangen. Toen de persoon voor haar neer knielde rook ze een geur die haar erg bekent voor kwam. Het was Axel. Wat wilde hij van haar? Verwachtte hij echt dat ze hem nog vertrouwde na dit? Ze wilde niet dat hij haar zo zag maar ze had ook geen zin in haar medelijden. Ergens dacht ze dat dit geplant was. Als hij eerder die avond had gezegd dat ze er samen vandoor zouden zijn gegaan, die avond nog, was dit allemaal niet gebeurt. Dan zat ze nu niet geketend in een cel op een koude vloer. Ze hoorde zijn woorden en snoof. Ze keek op, haar ogen rood van de tranen. 'Nee hoor, met mijn gaat het prima.' beet ze hem toe. 'Het enige wat hij gekrengd heeft is mijn vertrouwen.' Ze keek van Axel weg. 'Als je hier bent om te zeggen dat het je spijt kun je weg gaan Alexander.' Ze sloot haar ogen om hem niet aan te hoeven kijken, zodat ze niet kon zien hij haar naar haar keek terwijl ze aangesnoerd was als een dier. Een hond die een halsband om had en kettingen om haar polsen omdat ze anders zou ontsnappen met haar magie.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 7:52 am

axel deed het pijn om delihla zo te zien op een manier die ze totaal niet verdiende. Ze keek niet op of om en toen hij bij haar neer knielde duurde het zelfs eventjes. Hij zag haar ogen en hij voelde zich zelf breken van binnen. Het was zijn schuld tot ze hier nu zat hij had moeten weten toen ze haar paard hoorde tot er iet niet juist was geweest hoe had hij zo stom kunnen zijn om haar alleen door het bos te laten gaan. Dat hoorde een heer niet te doen en nu was het te laat. Maar de woorden van delilha deden het hart van alexander breken en hij had net haar hand willen vast pakken maar hij trok hem terug. Hij zag haar weg kijken en hij slikte en brok in zijn keel weg.’nee ik kwam niet zeggen tot het me spijt, maar om je te vertellen tot ik er alles aan zal doen om jou hier weg te krijgen zonder tot een van je broers hiervoor zal bloeden. Ik laat je zien tot ik wel te vertrouwen ben al denk je nu van niet. maar ik hou van je. Als bij donderslag.’zegt hij tegen haar en hij pakte haar kin vast en draaide haar voorzichtig naar hem toe en hij twijfelde even maar gaf haar een kus op haar wang waar emilio haar een mep had gegeven.’ik beloof het.’zegt hij zachtjes en je zag de pijn en verdriet in zijn ogen terwijl hij haar kin weer los liet.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 8:39 am

Delihla zuchtte. 'Je maakt het alleen maar erger.' zei Delihla zacht. 'Denk je nu echt dat je broers me zullen laten gaan?' ze schudde haar hoofd. 'Emilio is niet van plan me te ruilen voor mijn broer. Caleb is op sterven na dood. Die kan niets doen. Ik ben gevangen. Alleen mijn vader, Daniel en Tristan zijn nog over. Als die zullen instemmen in de ruil, als ze dat al doen, heeft Emilio mij om zich tegen hun te beschermen.' Ze opende kort haar ogen en keek Axel aan. 'Ze kunnen jullie niet aanvallen omdat Emilio mij als schild zal gebruiken. Zij daarin tegen kunnen mijn familie wel wat aan doen. Die hebben niemand. Dit hele gedoe met die ruil, het is een val.' Ze keek weer weg. 'Ik had nooit naar de boerderij moeten komen.' zei ze zacht. 'Ik had naar mijn vader en broers moeten luisteren. Dan zat ik nu niet vast geketend.' Ze voelde hoe Axel haar gezicht voorzichtig naar zich toe draaide, ze hielt haar ogen gesloten. Ze wilde hem niet meer aankijken. Hij had haar het enige andere dierbare wat ze had afgenomen zonder ook maar enig spoor in zijn ogen waardoor ze wist dat hij aan haar kont stond. Hij kon het nu wel zeggen, maar wie zei dat het waar was wat ze hoorde. Wie zei dat het geen truc was. Een huivering ging door haar lichaam heen toen hij haar zacht op haar wang kuste. 'Axel, ga weg voordat je het erger maakt. zei ze zacht.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 9:28 am

Axel hoorde de eerste zin van delihla en wat er nog over was van zijn hart leek wel tot stof te worden geslagen. Hij bleef delihla aan kijken terwijl die verder sprak over zijn broer. Hij voelde de moet langzaam in zijn schoenen zakken terwijl ze door sprak. Het klopte emilio was altijd al de gene die graag na dacht over heel veel dingen, hij was altijd wel van plannen smeden, hijzelf daar in tegen deed gewoon alles zonder na denken. Hij hoorde nieuwe woorden over tot het een val kon zijn en ze had waarschijnlijk gelijk. Axel zijn ogen worden groot bij de woorden die delihla zei over het feest. Hij voelde iets wat hij jaren niet had gevoelt het brandende gevoel van prikkende ogen wanneer ze zich vulde met tranen. Hij beet op zijn lip om te zorgen tot ze niet over zijn wangen zouden lopen.’ik hoop tot je dat niet meent.’zegt hij met trillende stem. Hij merkte tot ze helemaal niet naar hem keek. dit voelde zo veel erger aan dan welke wond hij dan ook had op gelopen. Toen hij de kus had gegeven hoorde hij haar vragen of hij weg kon gaan voordat hij dit nog erger maakte. hij voelde hoe een paar tranen langs zijn wangen heen liepen en hij kwam langzaam recht.’zoals u wilt.’ Zegt hij zachtjes en hij deed een paar stappen achter uit.’ik beloof je ik zet dit recht.’zegt hij dan en hij draaide zich om en verliet de cel en deed de deur dicht en hij ging de kamer uit en stopte voor raven.’raven zorg tot iedereen hier van haar afblijft.’zegt hij tegen zijn vriend en hij keek hem aan. zijn ogen waren nog wat rood maar zijn blik was vast besloten.’blijf hier.’zegt hij nog eens duidelijk en daarna rende hij weg zo snel hij kon door de gangen heen. Hij voelde hoe zijn magie onrustig in zich zelf begon te pruttelen.

20 minuten later zat hij op zijn paard en reed hij het gebei van the blackwoods in. Hij was in een blinde haast vertrokken maar had wel nog opgelet of niemand van hun hem gezien had en dat was gelukt. De gene met de brief en de ketting was al een tijdje weg had hij gehoort in de gangen. Hij spoorde zijn dier nog wat meer aan en hij zag de zon op komen. Hij was vast besloten dit t gaan doen voor delihla wat zijn familie later zou zeggen kon hem weinig schelen maar dit was het waart. Hij reed door de bijna verlaten straten heen. Axel stopte het paart en liet het dier los die zou wel naar huis gaan. Daarna liep hij verder. Een kroeg in waarvan hij wist tot daar veel vrienden van de familie blackwood kwam. Daar binnen bestelde hij een of ander sterk goedje en gooide dat achtr over. Hij bleef daar tot een iemand hem in de gaten kreeg. Hier had hij op gewacht en er ontstond een gevecht hij vocht met zijn ijs krachten, het leek hierdoor tot hij zijn best deed maar dat was niet zo en al snel hadden ze hem te pakken. Ze hadden hem herknt als de zoon van en besloten nog on wetend nes als de vrienden van de familie wings hem naar de blackwoods te brengen. Hij deed alsof hij weerstand bood maar dit was zijn plan. Zo kan de val van zijn broer niet door gaan het zou lijken alsof hij dom was geweest of niet goed zou hebben opgelet. Maar dit was simpel weg zijn roekeloze plan geweest

daniel had net de brief gekregen en was woedent geweest zker omdat delihla haar ketting er bij zat en het dus echt waar mest zijn.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 12:41 pm

Meh ik had Emilio iemand willen laten doodschieten of Delihla als schild willen laten gebruikten. Maar goed maakt niet uit komt wel een keer Razz
Zullen we nu doen dat jij Emilio speelt en ik Daniel of Tristan zodat we niet met onszelf typen? Dat is zo saai.
__________________________________________________________________________________________________________________________

Delihla slaakte een zucht. Nee ze meende het ook niet. Maar ze was bang dat als ze Axel hier teveel zou laten geloven dat ze echt van hem hielt ze hem in gevaar zou brengen. Dat wilde ze niet. Ze wilde niet dat hij in gevaar zou zijn in zijn eigen huis. Het beste was om de broer sen vader van Axel te doen geloven dat zij elkaar nooit ontmoet hadden, dat ze niets voor elkaar voelde. Maar ze zag geen andere manier dan dat te doen dan deze. Ze wilde zijn hart niet breken, ze wilde niet liegen tegen hem, maar ze zag geen andere manier. Ze hoorde dat hij opstond en van haar weg liep. Dan hoort ze hem zeggen dat hij het zou recht zetten. Dat was nu juist wat ze niet wilde. Haastig schoot ze overeind en ze probeerde hem achterna te gaan maar de ketenen hielden haar tegen. 'Nee! Axel..." Te laat. Hij was al weg. Ze zag hoe de deur voor haar neus dicht werd gedaan en weer op slot werd gedraaid. Dan ziet ze hoe Raven weg loopt en 2 bewakers het van hem overnemen. Ze was te laat. Ze had haar geliefde willen tegenhouden iets doms te doen, maar daardoor had ze hem juist aangezet tot een domme handeling. Ze wilde niet weten wat hij allemaal zou gaan proberen om haar te redden. Maar nu hij wist wat zijn broer van plan was, was ze bang dat hij zichzelf in een nog groter gevaar zou gaan begeven dan dat zij momenteel was. Verslagen liet ze zich op de grond vallen. Tranen stroomde over haar wangen. 'Ooh Axel... Doe voorzichtig.' zei ze zacht waarna ze haar ogen langzaam sloot. Ze bleef op de grond liggen, haar armen boven haar gezicht verborgen in haar armen. Snikkend viel ze langzaam in slaap.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 5:46 pm

Zo blijft er wat spanning in.
En jah is goed.
---------------

Emilio had zich nog heel eventjes hoogstens een uurtje neer gelet om even wat uit te rusten. Nu was hij weer wakker en had goede kleren aan gedaan. Hij liep richting de cellen terwijl hij een onheilspellende glimlach op zijn gezicht had. Hij begroete de bewakers nog waarna hij de kamer in ging. Hij zag tot delihla wonderbaarlijk genoeg lach te slapen. Emilio grinnikte kil waarna hij de cel in loopt.' Volgens mij moeten we je houden als bediende want het lijkt er op tot je je hier wel thuis voelt.' Zegt hij kleinerend tegen haar hij keek op haar neer terwijl hij recht stond en de afgunst tegen haar droop van zijn gezicht af.' Wat ben ik blij tot je niet zo goed luistert naar je familie.' Zegt hij met een glimlach tegen haar.

Twee man hadden axel in de houdgreep vast toen ze het huis van the blackwoods binnen gingen. Het was aan axel maar ook aan de mannen te zien tot ze met elkaar gevochten hadden. Hun kleren zaten onfatsoenlijk en een van de mannen had een blauw ook en de andere had een wond hij zijn arm. Axel had een bloedende lip. Hij had eerst gevochten anders hadden ze hem nooit geloofd. Het zou toeval moeten lijken. Hij probeerde zich te verzetten maar kwam niet los ze hadden hem duidelijk stevig genoeg vast en de mannen waren ook groter. Ze liepen naar de woon kamer met hem en liepen na te kloppen naar binnen.' Kijk eens wie we in een kroeg vonden.' Zegt een van de mannen als ze de woonkamer in kwamen waar ze net buiten licht hadden zien branden.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   do dec 03, 2015 10:38 pm

Delihla hoorde voetstappen voor zich. Waarom konden de mensen hier haar niet gewoon met rust laten? Als ze dan toch gevangen was wilde ze alleen zijn met haar verdriet. Maar die kans werd haar niet gegund. Ze hoorde een stem die ze ondertussen wel kende. Het was de oudste broer van haar liefde, Emilio. Ze schoot overeind en wilde hem in de haren vliegen maar hij stond net te ver zodat de kettingen haar tegen hielden. Delihla haar vuisten waren gebald en als ze een stap meer had gehad had ze de man voor zich een dreun tegen zijn gezicht gegeven. 'Ik zal nooit voor jullie werken. Nooit.' siste ze hem toe. Haar gezicht was vrij dicht bij de zijne maar net niet ver genoeg om hem te bijten. Ze tufte daarom in zijn gezicht, om haar afkeer tegen hem te tonen. Dan ontspant ze zich en draait ze zich om zodat ze met haar rug naar hem toe stond. Ze wist wel dat je de vijand nooit de rug toe moest draaien, ze konden onvoorspelbaar reageren, maar ze wilde niet langer naar hem kijken. 'Ik weet wel wat je van plan bent.' zei ze rustig. 'Je vader en broers mogen dan wat traag van begrip zijn, maar ik weet dat je niet van plan bent mij te laten gaan. Jullie zijn in het voordeel doordat mijn familie niemand heeft die bij jullie behoord.' ze wist niet dat op dit moment haar geliefde in een gelijksoort situatie was als zij. Ze had geen idee dat kilometers verderop haar geliefde voor haar broer stond, gevangen. 'Als ze jullie iets willen doen gebruik je mij als schild.' Ze slaakte een diepe zucht. 'Ik sterf nog liever hier in deze cel dan dat ik een schild ben voor iemand als jij.' beet ze hem toe. Ze wilde een doornstruik op hem toe laten schieten maar ze merkte dat dat niet ging. Er was iets gedaan met de kettingen zodat ze haar krachten hier niet kon gebruiken. Zachtjes vloekte Delihla.

Daniel stond bij de open haard. In zijn linkerhand had hij de brief geklemd die ondertussen vrij verfrommeld was. In de andere hielt hij de ketting van Delihla. Hij keek ernaar terwijl hij stond te bedenken wat hij moest doen. Hij kijkt niet op of om als hij voetstappen hoort. 'Ga weg.' beet Daniel de onbekende toe maar toen hij opkeek en Axel zag verdween de pijn en het verdriet om Delihla van zijn gezicht en werd deze puur haat. Met een paar grote passen stond hij voor Axel. Hij keek hem aan. 'Waar is ze.' snauwde hij naar hem. 'Wat hebben jullie met haar gedaan? Waar is ze!' Daniel schreeuwde bijna. Hij wist zichzelf iets te kalmeren voordat hij verder sprak. 'Als haar ook maar een haar gekrengd word ga je eraan.' Hij keek naar de brief en las die nog eens. Dan klaart zijn gezicht iets op. 'Die ruil met Caleb kunnen je broers en vader vergeten. zei hij ijzig. 'We hebben nu iets wat hun ook dierbaar is. Als ze het zo gaan spelen, dan kunnen wij dat ook.' Hij liet het vuur in de haard dreigend hoger worden dan dat het in het begin was geweest, ook de kaarsen die branden werden groter en dreigender. Het was de stemming van Daniel die alle vlammen in de kamer manipuleerde.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   vr dec 04, 2015 4:24 am

Emilio keek naar delihla die hem probeerde aan te vliegen hierdoor begon hij haar juist uit te lachen. Je zag zijn ogen gevaarlijk maar ook vrolijk twinkelen nu hij delihla zo zag worstelen in die kettings terwijl ze niet aan hem kon. Hij hoorde haar woorden en hij maakte een sneufend geluid. ‘ zeg nooit nooit schat.’zegt hij uitdagend tegen haar en met een valste grijns. Maar die verdween toen delihla in zijn gezicht tufte. Hij pakte langzaam een zakdoeje uit zijn zak en veegde zijn gezicht schoon. Je zag tot zijn kaaklijn gespannen was van de woede die hij probeerde in te houden.als hij weer naar haar kijkt ziet hij haar rug net niet haar gezicht. Dat was grof vond hij en hij greep de ketting van de keten die rond haar nek was en trok haar daarmee een stukje van de grond af.’het is grof om je niet te gedragen in het bijzijn van een man.’snauwt hij tegen haar en hij gaf haar nog een harde mep in het gezicht.’mijn moeder zegt dan wel tot je geen damen mag slaan, maar jij bent nog maar een meisje en gedraagt je niet als een damen.’ Zegt hij tegen haar en liet haar los, waarna hij weer een gepastre afstand nam. Hij hoorde haar woorden aan en glimlachte en klapte langzaam in zijn handen alsof hij voor een klein kind deed klappen die iets begreep.’je bent toch nog slimmer dan ik dacht, maar hoe minder mensen dat weten des te meer voordeel heb ik.’ Zegt hij tegen haar. Hij bekeek haar nog steeds aandachtig en zag haar spieren zich even spannen en hoorde haar al snel er achter aan vloeken.’gemerkt tot je niks kan met die mooie armbanden, ze blokeren magie anders kon je er zo uit.’zegt hij kil weg tegen haar en hij liep door de cel heen.’ik vraag me af of caleb al bij is gekomen, of hij wel in staat is om te reizen wat denk jij schat…haalt hij het reizen.’vraagt hij als steek onder water.

Axel keek de kamer rond en zag een figuur bij de haart staan. Dat moest een van delihla haar broers zijn maar welke het was kon hij niet zien omdat hij alleen diens rug zag. De twee mannen heilden hem stevig vast. Hij zag hoe hij de brief vast had en hij wist tot hij boos was zou hij ook zijn geweest. Hij hoorde hem zeggen tot ze weg moesten gaan maar als hij zich omdraait treft zijn blik de zijne, het was de oudste daniel. Hij zag de blik van verdriet pure haat worden. Hij wilde het liefst zeggen tot hij hem begreep met dez pijn want zijn grootste liefde zat vast geketend in een cel kilometers verder op. maar inplaats daar van keek hij hem dodelijk aan en probeerde los te komen dichter bij hem ook al stond daniel dicht bij hem.’de laatste keer tot ik haar zag zat ze als een dolle hond vast geketend in een van onze cellen.’bijt hij hem hatelijk toe. Hij voelde hoe een van de mannen in zijn knie holte schopte waardoor hij op zijn knieen viel. Hij mompelde wat onverstaan baarst en luisterde naar wat daniel zei terwijl hij hem koppig aan bleef kijken.’kom,kom, mijn moeder zorgt er wel voor tot ze heel blijft ze vind het ongepast als mannen met geweld met een vrouw om gaan. Al heeft emilio wel losse handjes….zeker bij uitshot als jullie.’sist hij tegen daniel. Hij keek hem nog steeds vel aan en hij verzette zich bij de laatste woorden van daniel tegen hem.’droom verder.’snauwt hij naar hem. Maar dan kijkt hij op naar het vuur dat groter begon te worden in de haart en naar de kaarsen. Hij had het niet op vuur. Zijn zwarte magie moest er niks van hebben zeker niets als het lichter van kleur werd. Hoe lichter een magie vorm was hoe meer afgusnt hij er voor had. Dan als een van de mannen ook naar d vlamen kijkt trekt axel zijn arm los en geeft de andere een stomp. Normaal was hij ook zo roekeloos in gevechten hij moest het niet te makkelijk laten over komen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   vr dec 04, 2015 5:36 am

Delihla haar handen schoten naar haar keel toen Emilio aan de ketting trok die om haar nek zat. Ze hapte naar adem terwijl ze net boven de grond bengelde. Ze wilde wat zeggen maar haar stembanden werden afgeknepen dus er kwam geen geluid uit haar keel, alleen een moeizaam happen naar adem was te horen. Ze viel op de grond en hoestte een paar keer toen ze weer adem kon krijgen. 'Jij bent geen man Emilio, jij bent een monster.' siste ze. Ze voelde met een hand aan haar wang die opnieuw gloeide. Ze snoof. Hij was lekker volwassen zeker. 'Ik ben meer vrouw dan je ooit binnen handbereik zult krijgen. Zeker als je je zo blijft gedragen.' zei ze angstaanjagend rustig. Ze draaide zich om en keek Emilio kil aan. Zijn geklap galmde door de kale cel en ging door merg en been. Ze huiverde van het geluid. Ze kon het niet weerstaan te grijnzen. 'Geloof me Emilio, ik zal er alles aan doen wat ik kan om je plannetje te dwarsbomen. De enige die sterft bij de ruil zal jij zijn.' Ze wist nog niet hoe, maar ze kon wast wel een manier bedenken om hem te dwarsbomen. Ze versteende toen Emilio over haar broer begon. 'Waar het niet zijn naam nog eens in je mond te nemen. Hij zal het overleven, daar ben ik zeker van.' zei ze kalm. Maar je zag haar lip een beetje trillen. Ze twijfelde aan haar eigen woorden. Ze hoopte maar dat hij het zou overleven, maar hoe langer zij hier was, hoe langer hij zonder behandeling zou blijven. Hij kon terug in gevaar komen als ze hem niet snel kon behandelen.

Daniel zijn houding werd dreigender toen hij hoorde in wat voor een situatie Delihla zich bevond. 'Als ik degene vind die ervoor gezorgd heeft dat ze is vast gebonden is die persoon dood.' Niemand deed zijn zusje iets. Niet zolang hij er nog was. Degene die Delihla gevangen had genomen zou boeten. Hij keek rustig toe terwijl Axel op de grond viel en keek toen op hem neer. 'En jij denkt dat ik dat geloof? Jullie zijn allemaal moordenaars. Maar wacht maar, daar komt nog wel verandering in.' Hij grijnsde toen hij Axel naar de vlammen zag kijken. 'Geen zorgen, het zal geen pijn doen. Nog niet.' zei hij rustig terwijl hij de vlammen weer liet krimpen naar hun gewone grootte. Daniel zag wat er gebeurde en vloerde Axel door met een snelle beweging diens been onder hem weg te trappen. Hij zette zijn voet met veel kracht op de borst van Axel en keek hem aan. 'Luister, ik heb geen zin je te doden, dat zou er voor zorgen dat we geen inzegen hebben bij de ruil voor mijn zusje. Maar als je het me moeilijk gaat maken, zal ik niet twijfelen om je pijn te doen of om je een mooi litteken te bezorgen van het vuur dat in ons brand.' zei hij ijzig/
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   vr dec 04, 2015 6:11 am

emilio keek minachtend op delihla neer toen die op de grond zat en hoestend naar adem snakte. Alsof ze een of ander insect was maar hij mee was aan het spelen voordat hij het vroeg of laat zou doden. Hij grinnikte vreugdeloos om haar woorden.’je klinkt bijna als mijn moeder die vind me ook nog geen man alleen maar omdat ik niet zo netjes met vrouwen om ga.’zegt hij en hij rolde met zijn ogen. Je kon merken tot hij niet echt zo veel respect voor zijn eigen moeder had. Hij vrnauwde gevaarlijk zijn ogn toen delihla sprak.’pas op je woorden meisje want ik heb hier de touwtjes in handen en niet jij.’snaut hij tegen haar als dreigement.dan als hij haar hoort dreigen schoot hij weer in de lach.’ik ben echt heel, heel erg benieuwt hoe je dat gaat doen kleine meid.’ Zegt hij kleinerend tegen haar en hij liep tot bij haar en klopte haar zachtjes op het hoofd zoals meerdere mensen bij een hond zouden doen. Daarna liep hij weer bij haar weg. hij bleef wel op elke beweging van haar letten. Hij zag haar lip trillen en je zag weer die onheil spellende blik op komen toen hij neer keek op haar.’we zullen dat nog wel zien, want ik verzeker je binnen kort hang bij jullie de rouwvlag naast de vlag van jullie familie.’zegt hij onheilspellend tegen haar doelend op caleb die hun rox had afgenomen. Dan gaat de deur open en staat er een vrouw met een blauw kleed aan en net zoon zwarte haren als axel alleen zij had mooie krullen.’genoeg emilio er uit.’zegt ze streng en net zo ijzig als haar zoon dat kon. Emilio keek zijn moeder aan en heel even naar delihla met een blik tot hij nog wel terug kwam en hij liep weg. de vrouw keek naar op delihla en vond het erg voor haar en ze kneilde bij haar neer en rijkte haar een zakdoek aan.

Axel keek daniel eerst even aan maar keek al snelweg van hem toen die begon over de gene die hiervoor gezorgt had zou laten boeten. Hij vroeg zich af of hij dit had kunnen voorkomen. Als hij meteen met haar mee was gegaan hadden ze haar niks kunnen doen want dan had hij haar beschermd. Hij hoorde zijn woorden tot hij hem niet geloofde en hij keek hem nu wel weer aan en zijn ogen twinkelde gevaarlijk.’nou hoe was jou moeder wilde zij tot je een meisje zou slaan, al zou ze de vijand zijn. Zou zij dat hebben toe gestaan…mijn moeder niet.’sist hij tegen hem en hij meende het. Zijn moeder keurde dit helemaal niet goed. Daarna toen hij had willen uit breken had daniel snel gereageerd en hij viel op de grond voor hij er erg in had. Hij maakte een ergerlijke kreun uit als daniel zijn voet op zijn borstkast zetten en hij greep diens enkel vast maar onder hem vandaan kwam hij niet want hij werd door de voet tegen de grond aan gehouden.’jammer ik ben niet bang voor de dood zoals vele wel.’grijnst hij naar de jonge man.’nog voor het vuur van jullie.’bluft hij er achter aan want hij was er eigelijk toch wel bang voor ant hij zou niet weten hoe zijn lichaam er op zou gaan reageren. Hij was dan wel eens in gevecht geweest maar nooit cht ernstig gewond geraakt al had hij dat wel vaker andere aan gedaan voordat hij delihla ontmoeten.

De deur van de cel ging voor de tweede keer open nu stond de jongste broer van axel daar hijgend.’moeder, the blackwoods hebben alexander te pakken.’valt hij met de deur in huis.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   vr dec 04, 2015 7:11 am

Delihla schudde lachend haar hoofd. 'Jij hebt hier de touwtjes in handen? Dat vraag ik me nog af.' Ze keek hem aan met een schuin hoofd. 'Ik denk dat als jij dingen vanuit jezelf gaat doen je op een gegeven moment je eigen familie tegen je gaat werken. Zo is dat altijd, overal.' Ze zag hem naar zich toe komen en voelde hoe hij haar op haar hoofd klopte. Ze beet vel in zijn hand en keek hem kwaad aan. Ze kon er totaal niet tegen dat hij haar zo kleineerde. Dat zou hij nog wel een keer merken,ze was dan wel een meisje, maar ze was wel een Blackwood. Ze liet niet met zich dollen. Ze probeerde zijn stem buiten te sluiten toen hij zei dat binnenkort de rouwvlag zou hangen naast het wapen van hun huis. Ze draaide zich van hem weg. Zolang zij leefde zou ze het tegen houden. Ze zou Caleb niet laten sterven, er moest een manier zijn om haar broer te redden voordat die nachtmerrie waarheid zou worden. Ze keek op toen ze een vrouwen stem hoorde. Haar ogen werden groot en ze wist even niet hoe ze op de vrouw moest reageren. Ze keek toe hoe de vrouw Emilio weg stuurde. Toen hij haar aankeek kromp ze in een. Als zijn blik kon doden lag ze al lang op de grond, dat had ze wel door. Delihla keek naar de vrouw en deinste een beetje van haar weg. Toen ze haar een zakdoek aanreikte nam ze die dankbaar aan en knikte dankbaar. Ze veegde haar ogen af die waterig waren. 'Dankje.' mompelde ze zacht. Nu Emilio weg was hoefde ze zich niet groot te houden. Ze keek naar haar handen, naar de kettingen die haar krachten blokkeerde. 'Hoe..' Ze wilde vragen hoelang ze hier nog gevangen zou zitten maar keek op toen de deur openvloog en een tweede jonge man binnen kwam. Ze herkende hem enkel als zijnde de jongste zoon van de familie Wings. Ze wist niet hoe hij was of hoe hij heette. 'Axel...' zei ze zachtjes toen ze hoorde dat haar familie Axel gevangen had. Was dat wat hij gedaan had? Was hij naar haar familie gegaan om zich gevangen te nemen? Wilde hij zo voorkomen dat Caleb zou sterven en zij gevangen zou blijven? 'Waarom...' mompelde ze onbegrijpend. Hij had gedood kunnen worden. Nu zij gevangen was had ze geen idee hoe haar broers zouden reageren op een Wing.

Daniel keek Axel dodelijk aan. 'Begin niet over mijn moeder knul. Dankzij jullie is ze dood. Dat weet jij net zo goed als ik.' Hij moest zich inhouden Axel niet hier en nu te martelen, maar dan hadden ze niets aan hem. Hij moest ongeschonden blijven wilde ze hun zusje terug krijgen. Hij drukte zijn voet iets steviger op Axel zijn borst. 'Jij mag misschien niet bang zijn voor de dood. Maar ik denk niet dat je broers en vader het leuk zullen vinden zo snel achter het verlies van een neef ook een broer en zoon te verliezen. Denk je wel?' vroeg hij rustig. Hij negeerde de handen van Axel die zich om zijn enkel hadden geklemd. Als Axel zou proberen hier uit te komen zou dat zijn dood betekenen. Dat wist de jongen waarschijnlijk ook heel goed. Hij was tenslotte niet dom en iedereen van de families wist hoe de haat voor de andere familie was. Hij keek naar de mannen. 'Sluit hem op en zorg dat hij niet weg kan. Ik ga een onderhandeling regelen met zijn familie. Ik weet zeker dat ze hun geliefde zoon dolgraag terug willen hebben.' Hij draaide zich om en liep weg.


Doorspoelen naar de onderhandeling?


Emilio is gewoon jaloers dat hij Delihla niet kan krijgen en vind het niet leuk dat ze tegen hem in gaat. XD
Verwend kind dat het is.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
feniks

avatar

Aantal berichten : 5146
Registratiedatum : 18-11-11
Leeftijd : 26
Woonplaats : The second star to the right. through to Neverland

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   vr dec 04, 2015 7:37 am

De moeder van ael was recht gekomen en keek haar jongste zoon aan en vergat delihla helemaal toen ze hoorde tot alexander haar zoon gevangen was genomen en ze sloeg een hand voor haar mond. Ze liep naar de deur toe waar de jong stond. Ze keek even om naar delihla met tranen in haar eigen ogen voordat de deur zich sloot. Dit kon niet waar zijn. Haar jongste zoon liep met haar mee toen ze begon te lopen.

Axel keek daniel aan en luisterde naar zijn woorden maar ging er niet tegen in. Hij kreunde alleen als hij zijn voet wat harder aan duwt. Hij ging niet tegen hem in want hij merkte aan hem tot hij nu niet veel kon verdragen en zijn plan liep goed zoals hij verwacht had zouden ze hem gaan ruilen voor delihla. Alleen als daniel zich om draait en weg wilt lopen springt hij op maar de twee mannen hadden hem alweer vast gegrepen en trokken hem bij daniel vandaan. Je hoorde ael er op los vloeken terwijl hij werd mee genomen.

De ruil

De heer wings, emilio en nog een aantal van de familie wings waren op de plek aangekomen te paard waar de ruil zou plaats vinden. Het was het grote open plein voor de kerk dit was neutraal gebeid voor beide partijen hier kwamen ze wel eens bij elkaar voor een ruil of als de koning hun toe sprak over hun gedrag al leek niks deze ruzie te kunnen stoppen. Emilio had bij delihla op hat paard gezeten. Wetent tot ze dan niks zou durven niet tot ze iets kon met haar geboeide handen maar toch. Hij wist ook tot ze dat niet prettig zou vinden. Emilio was buiten zinnn geweest en had uren lopen schreeuwen door het huis over alexander en zijn roekeloze gedoe, tot hij hun kansn om zeep had geholpen. Emilio steeg af met een gezicht dat op onweer stond en zijn ogen waren zo koud als de winter. Hij tilde delihla van het paard af.’je bent toch nog een beetje mijn schild, denk er aan en gedraagje wil je.’waarschuwt hij haar zonder emotie en hij pakte haar bij haar boven arm en liep wat naar voren toe terwijl de andere wat terug bleven. Ze zouden tegelijk ruilen.

Axel zat ook op een paard en keek naar de grond. Zijn handen waren ook geboeid en hij mrkte tot dat zijn krachten had geblokeert.hij was bang om op te kijken, bang voor wat hij zou zien bij delihla. Hij heild zo ontzettend veel van haar. Voor haar zou hij zoals hij eerder had gezegt alles doen. Hij was naar ht hol van de leuw gegaan om haar en haar familie een kans te geven.
-------

jah echt he XD oh als die hoort van delihla en axel X3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sanne

avatar

Aantal berichten : 2265
Registratiedatum : 24-11-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : Phantasia

BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   vr dec 04, 2015 8:42 am

Delihla had de hele rit haar ogen gesloten gehouden en geprobeerd haar ademhaling onder controle te houden. Dat was aardig gelukt. Ze had het maar niets gevonden toen ze op een paard gezet was en toen gebleken had dat Emilio achter haar in het zadel plaats zou nemen. Terwijl ze naar de afgesproken plaats hadden gereden had hij zijn armen langs haar gehouden om de teugels vast te kunnen houden en ze had tegen hem aan moeten leunen om niet van het paard af te vallen. Ze had het maar niets gevonden maar had ook geen zin gehad om van het rijdier af te vallen. Toen ze bij de kerk aankwamen en hij achter haar van het paard afstapte was het voor het eerste sinds ze vertrokken waren dat ze zich een beetje ontspande. Ze keek rond maar van haar familie was nog geen spoor. Ze verstijfde toen ze twee handen op haar heupen werden gelegd en Emilio haar uit het zadel tilde. Ze probeerde bij hem weg te komen maar hij greep haar vast bij haar boven arm en nam haar mee naar voor zodat ze een stukje van de familie Wings af stonden. Delihla keek naar de grond. 'Zoals ik eerder al zei, ik zal nooit jou schild zijn.' beet ze Emilio toe. Ze keek op toen ze paarden hoorde aankomen.

Daniel reed naast zijn vader voor de groep. Naast zichzelf en zijn vader waren Tristan en nog een paar andere van hun familie meegekomen voor de ruil. In het midden reed Tristan dan ook. Hij hielt het rijdier van Axel vast aangezien die niet kon sturen en ze niet wilde dat hij zou ontsnappen op het paard. De groep werd afgesloten door 4 vrienden van de familie. Hij hielt halt toen hij de groep voor zich zag en keek rond tot hij Delihla zag. Zijn ogen bleven hangen op haar en de oudste zoon van de Wings die haar vast hielt. Zijn rustig blik werd harder en gevaarlijker. Hij stak zijn hand op en steeg af waarna hij wachten tot Tristan Axel naar hem toe bracht. Tristan steeg van zijn rijdier af en trok aan het touw dat aan Axel zijn boeien gebonden was. 'Afstappen.' zei hij rustig waarna hij naar zijn Broer liep en hem het touw overhandigde. Daniel liep rustig naar voor, hij trok Axel met zich mee en bleef op een paar meter van Emilio en Delihla staan. Hij glimlachte even naar zijn zusje en keek toen naar zijn rivaal. 'Gelijk oversteken.' zei hij rustig.

Gaat hij zijn broer haten omdat die met iemand van Blackwoods gaat of omdat hij haar zelf wil... I wonder.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Kings & Queens   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Kings & Queens
Terug naar boven 
Pagina 4 van 9Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: ORPG's :: ORPG 2 personen-
Ga naar: